Cruise Réunion

Drie namen voor één haven, en het is Frankrijk

Er zijn 130 boekbare reizen die Réunion aandoen, langs 3 havens. De vermelding Réunion draagt er 88, Pointe des Galets 25 en La Possession 18; die drie zijn dezelfde plek.

Le Port bij Pointe des Galets is de enige diepzeehaven van het eiland en ligt aan de noordwestkust. Vanaf daar is Saint-Denis, de hoofdstad, twintig minuten rijden.

Dit is een Frans departement, net als Martinique en Guadeloupe, en dus deel van de Europese Unie. Je betaalt met euro's, je telefoon werkt onder de Europese roamingregels, je Europese zorgpas geldt en je hebt geen visum nodig.

109 van de 130 reizen duren vijftien dagen of langer. De goedkoopste begint bij €1.345 per persoon; er varen drieëntwintig schepen en Cunard staat op 34 reizen, wat betekent dat dit vooral op wereldreizen ligt.

Een vulkaan die bijna elk jaar uitbarst

De Piton de la Fournaise aan de zuidoostkant is een van de actiefste vulkanen ter wereld. Sinds 1640 zijn er meer dan tweehonderd uitbarstingen geteld, en de laatste decennia komt er gemiddeld bijna één per jaar bij.

Dat het geen ramp oplevert komt door de vorm. Het is een schildvulkaan met dunvloeibare lava die uit spleten stroomt in plaats van explosief uitbarst, en de meeste stromen blijven binnen de Enclos Fouqué, een hoefijzervormige inzinking van tien kilometer breed die naar zee open ligt.

Daar loopt de lava doorheen tot in de oceaan. De weg langs de kust is er meerdere keren door bedolven en telkens opnieuw aangelegd; je rijdt er over stollingen met jaartallen erop.

Wie er heen wil: het uitkijkpunt Pas de Bellecombe op de rand van de caldera is tweeënhalf uur rijden vanaf de haven, en dat is voor een havendag te ver. De helikoptervlucht is de gangbare manier en die duurt drie kwartier.

Bij een uitbarsting wordt het gebied afgesloten en gaan de vluchten juist wel; dan zie je de lava vanuit de lucht.

De andere vulkaan, de Piton des Neiges, is uitgedoofd en met drieduizend zeventig meter het hoogste punt van de Indische Oceaan.

De drie kommen

Rond die uitgedoofde vulkaan liggen drie cirques: kommen die zijn ontstaan doordat de flanken zijn ingestort en daarna door erosie zijn uitgesleten.

Ze heten Cilaos, Salazie en Mafate, en samen met de vulkaan staan ze sinds 2010 op de Werelderfgoedlijst. De wanden lopen tot duizend meter steil omhoog en er stromen watervallen overheen.

Mafate is het bijzonderst. Daar wonen ongeveer achthonderd mensen in verspreide gehuchten, en er is geen weg naartoe. Alles gaat te voet over bergpaden of met een helikopter; de post, de boodschappen en het bouwmateriaal komen zo binnen.

Die kom is in de negentiende eeuw bevolkt door weggelopen tot slaaf gemaakte mensen, die zich daar verscholen omdat het onbereikbaar was. Hun nakomelingen wonen er nog.

Cilaos en Salazie zijn wel met een weg te bereiken, en dat zijn wegen met vierhonderd bochten en tunnels die met de hand zijn uitgehakt. Cilaos ligt op twaalfhonderd meter en heeft thermale bronnen en een linzensoort die er een beschermde benaming heeft.

Reken op twee uur rijden per richting; dat is een lange dag en het is de moeite waard als je schip lang blijft liggen.

Een bevolking die uit vier windrichtingen komt

Réunion was onbewoond toen de Fransen het in 1642 in bezit namen, en dat verklaart de samenstelling van wat er nu woont.

Er zijn kolonisten uit Frankrijk gekomen, tot slaaf gemaakte mensen uit Madagaskar en Oost-Afrika, na de afschaffing in 1848 contractarbeiders uit India, en later handelaren uit China en Gujarat. Die groepen zijn grotendeels vermengd.

Wat je daarvan ziet: een hindoetempel naast een moskee naast een katholieke kerk in dezelfde straat, en een keuken waarin cari, rougail en Indiase specerijen samenkomen met Franse techniek.

De taal op straat is Réunions Creools, op Franse grondslag; Frans is de bestuurstaal en wordt door iedereen gesproken. Engels wordt buiten de toeristische zaken weinig gesproken, en dat is voor een Franse overzeese bestemming gebruikelijk.

Wat je op de kalender terugziet is dat alle feesten worden gevierd: Kerstmis, Divali, het Chinese nieuwjaar en de afschaffing van de slavernij op 20 december, wat de belangrijkste feestdag van het eiland is.

Vanille komt hier vandaan in een technische zin. In 1841 vond Edmond Albius, een tot slaaf gemaakte jongen van twaalf, de methode om de vanilleorchidee met de hand te bestuiven; zonder die vondst zou vanille buiten Mexico niet te telen zijn geweest. Vrijwel alle vanille ter wereld wordt nog steeds op zijn manier bestoven.

De haaien en het water

Er is één praktisch punt dat je moet weten voordat je hier het water in gaat.

Tussen 2011 en 2019 heeft dit eiland een reeks aanvallen door haaien gekend, met een aantal dodelijke slachtoffers, en dat heeft geleid tot een zwemverbod buiten de beschermde zones dat nog altijd geldt.

Wat wel mag: zwemmen binnen de lagune achter het rif bij Saint-Gilles, l'Hermitage en Saint-Leu, waar netten en toezicht zijn. Daar is het veilig en er wordt gesnorkeld.

Buiten die zones is zwemmen, surfen en bodyboarden verboden en er wordt gehandhaafd. Dat is geen aanbeveling maar een besluit van de prefect.

Voor een cruisepassagier verandert dat weinig, want de excursies gaan naar de aangewezen stranden. Ga er alleen niet vanuit dat je overal het water in kunt.

Wat er in het water te zien is buiten de lagune: van juni tot oktober komen bultruggen langs om te kalven, en er varen boten die erop uitgaan.

Seizoen en praktische zaken

Januari telt 37 reizen, februari 27 en maart 23. Juli, augustus en september komen alle drie uit op nul.

Dat volgt de routes en niet het weer. Dit is het zuidelijk halfrond, dus januari is hoogzomer met zesentwintig tot eenendertig graden aan de kust en hoge luchtvochtigheid; het is dan ook cycloonseizoen, dat van november tot april loopt.

Van mei tot november is het droger en koeler, en dat is voor het bergland aangenamer. In de cirques kan het in de winternachten rond het vriespunt liggen.

Er is nog iets over het weer dat dit eiland een record heeft opgeleverd. Op de hoogvlakten vallen bij cyclonen extreme hoeveelheden regen: er staan hier wereldrecords voor neerslag over twaalf uur, over een etmaal en over meerdere dagen. In januari 1966 viel er op één plek in vierentwintig uur ruim achttienhonderd millimeter, meer dan er in Nederland in twee jaar valt.

De rederijen zijn Cunard, TUI Cruises Mein Schiff, P&O Cruises en MSC Cruises en de vertrekhavens Kaapstad, Sydney, Australië en Singapore, met Kaapstad op 18 en Port Louis op 13; Mauritius ligt op tweehonderd kilometer en staat vaak op dezelfde reis.

Er is een rechtstreekse vlucht vanaf Parijs van elf uur. Het tijdverschil met Nederland is twee of drie uur.

Wie hier komt en tijd heeft, moet weten dat het eiland een wandelgebied van formaat is. Er ligt duizend kilometer aan gemarkeerde paden, waarvan een deel door de cirques loopt met overnachtingen in berghutten. De bekendste route gaat in twee tot drie dagen dwars door Mafate; dat is geen havendagbestemming maar het verklaart waarom Réunion bij Fransen een andere reputatie heeft dan bij de rest van Europa.

De schepen die hier komen liggen er meestal een dag. Dat is genoeg voor Saint-Denis, de kust en een van de lager gelegen watervallen, en te weinig voor het binnenland.

Waar je op moet letten

• Dit is Frankrijk: euro's, roaming als thuis, geen visum.
• De vulkaan is tweeënhalf uur rijden; de helikoptervlucht is de praktische optie.
• Zwem alleen binnen de beschermde zones; daarbuiten geldt een verbod.
• De cirques zijn een lange dag; Mafate is alleen te voet of per helikopter.
• Van juli tot en met september vaart er niets.
• Engels wordt buiten de toeristische zaken weinig gesproken.