De River Tosca vaart voor Uniworld River Cruises. Hieronder staan de specificaties, de hutten en alle afvaarten die nu te boeken zijn.
De River Tosca is een riviercruiseschip van Uniworld River Cruises en vaart uitsluitend op de Nijl.
Er staan nu 84 afvaarten open, met vertrekdata van oktober 2026 tot en met december 2028.
De plaatsen die op elke afvaart staan zijn Kom Ombo, Luxor, Edfu, Aswan, Esna en Cairo.
Alle tweeentachtig afvaarten duren zeven nachten en volgen hetzelfde programma tussen Luxor en Aswan.
Caïro staat op de plaatsenlijst maar wordt niet aangedaan: dat deel van de reis gaat met een binnenlandse vlucht, want de Nijl daartussen is voor dit soort schepen niet bevaarbaar.
Reken er daarom op dat je van de zeven nachten er drie of vier aan boord slaapt; de rest zijn hotelnachten in Caïro.
Wat je vanaf het dek ziet, is de reden dat Egypte bestaat zoals het bestaat.
Aan weerszijden van de rivier ligt een strook groen van soms nog geen kilometer breed, en daarachter begint de woestijn zo abrupt dat je de grens kunt aanwijzen.
Vrijwel de hele bevolking van het land, ruim honderd miljoen mensen, woont op die strook en in de delta. Dat is ongeveer vijf procent van het grondgebied.
Tot 1970 werd die strook elk jaar overstroomd, waarbij het slib achterbleef dat de grond vruchtbaar hield. Sinds de dam bij Aswan gebeurt dat niet meer en wordt er kunstmest gebruikt.
Wat je onderweg ziet is daardoor eeuwenoud en tegelijk veranderd: ezels en waterbuffels op akkers die met dieselpompen worden bevloeid.
De uren op het dek tussen de tempels door zijn voor veel gasten het aangenaamste deel van de reis.
Op de westoever bij Luxor staat een tempel die tegen een rotswand van driehonderd meter is gebouwd, in drie terrassen boven elkaar.
Hij is neergezet voor Hatsjepsoet, een van de weinige vrouwen die als farao heeft geregeerd, rond 1470 voor Christus, en hij lijkt bouwkundig eerder op iets modernes dan op iets van drieduizend jaar oud.
Ze regeerde ruim twintig jaar en het land was in die tijd welvarend; ze stuurde handelsvloten naar de Hoorn van Afrika en liet daar reliëfs van maken die er nog zijn.
Na haar dood is haar naam van monumenten weggehakt en zijn haar beelden vernield, waarschijnlijk in opdracht van haar opvolger. Daardoor is ze eeuwenlang uit de koningslijsten verdwenen.
Pas in de negentiende eeuw is ze door archeologen teruggevonden, en op de muren zie je nog waar haar figuur is uitgehakt.
In hetzelfde dal staan twee zittende beelden van twintig meter die als enige over zijn van een tempel die er ooit achter stond.
Op vrijwel elk programma in Luxor staat een ballonvaart boven de westoever, en die vertrekt voor zonsopgang.
Je stijgt op als het nog donker is en ziet het licht over de rand van de woestijn komen, met de tempels en de graven onder je en de groene strook langs de rivier.
Het is de meest geboekte excursie van deze reis en voor veel mensen de reden dat ze hem onthouden.
Er hoort een kanttekening bij. In 2013 is bij Luxor een ballon in brand gevlogen waarbij negentien mensen omkwamen; het was het zwaarste ongeval met een luchtballon ooit.
De regels zijn daarna aangescherpt en er wordt sindsdien strenger op wind en op het aantal vluchten gelet, maar het blijft luchtvaart in een land met eigen toezicht.
Boek hem via het schip of via een aanbieder met een aantoonbare vergunning, en ga niet mee als de wind aantrekt; dat oordeel is aan de piloot, maar je mag het zelf ook maken.
Bij Aswan ligt op een eiland een tempel die voor de godin Isis is gebouwd, en die heeft een bijzondere plek in de geschiedenis van het schrift.
Toen het Romeinse rijk christelijk werd, sloten de oude tempels een voor een. Deze bleef het langst open, omdat de Nubische volken uit het zuiden er bleven komen en daar bij verdrag recht op hadden.
De laatste inscriptie in hierogliefen die ooit is gemaakt, staat hier, en die dateert uit het jaar 394. Daarna is dat schrift veertienhonderd jaar onleesbaar geweest tot het in de negentiende eeuw werd ontcijferd.
Rond 537 is de tempel alsnog gesloten en tot kerk verbouwd; in een van de zalen zijn kruisen in de muren gehakt naast de oude reliëfs.
Toen de dam kwam, zou het eiland onder water verdwijnen. De tempel is daarom tussen 1972 en 1980 steen voor steen naar een hoger eiland verplaatst, dat daarvoor werd vlakgemaakt.
Je gaat er met een bootje naartoe, en dat is een van de weinige bezoeken op deze reis die over water gaat.
De bekendste tempels van Egypte na die bij Luxor liggen niet aan de route maar tweehonderdtachtig kilometer ten zuiden van Aswan.
Ze zijn in de dertiende eeuw voor Christus uit een rotswand gehakt, met vier zittende beelden van twintig meter aan de voorkant.
De binnenkant is zo gebouwd dat de zon twee keer per jaar tot in de achterste zaal reikt en daar drie van de vier beelden verlicht; het vierde, een god van de onderwereld, blijft in het donker.
Ook deze tempels zouden onder het stuwmeer verdwijnen. Ze zijn in blokken gezaagd en vijfenzestig meter hoger opnieuw opgebouwd, waarbij die lichtinval opnieuw is uitgerekend en op een dag na klopt.
Het bezoek is doorgaans een aparte tocht die extra kost: drie uur rijden door de woestijn, met vertrek om drie uur 's nachts, of een vlucht van drie kwartier.
Wie het wil doen, moet dat bij het boeken regelen; het zit zelden standaard in het programma.
Aswan is het zuidelijke eindpunt en heeft een ander karakter dan de rest van de route.
De rivier is er breed en bezaaid met granieten eilanden, en erover varen zeilboten met een enkel driehoekig zeil die er al eeuwen zo uitzien.
Een tocht daarmee bij zonsondergang is het aangenaamste uur van de hele reis, en het kost een fractie van een georganiseerde excursie.
Op de westoever liggen Nubische dorpen met huizen in fel blauw en oker, met geschilderde deuren en soms een krokodil in een bak op de binnenplaats.
De Nubiërs zijn een eigen volk met een eigen taal, en tienduizenden van hen zijn bij de aanleg van de dam gedwongen verhuisd toen hun dorpen onder het stuwmeer verdwenen.
Aan de kade staat een hotel uit 1899 waar Agatha Christie heeft gelogeerd en dat in haar bekendste Nijlroman voorkomt.
De opzet is die van een klein schip met een uitgesproken inrichting.
Deze rederij richt haar schepen in met antiek, kunst en zware stoffen; op de Nijl is dat aangevuld met Egyptische motieven.
Er is een restaurant waar iedereen tegelijk eet, een lounge met een bar en een zonnedek met een klein zwembad.
Dat zonnedek is op deze route de belangrijkste ruimte aan boord; daar zit je tussen de bezoeken door terwijl de oever voorbijschuift.
Er vaart een egyptoloog mee die de tempels toelicht en aan boord lezingen geeft.
Er is geen theater en geen casino; het programma bestaat uit de bezoeken aan wal en de vaart zelf.
Bij deze rederij zitten de maaltijden, de dranken, de fooien aan boord en de excursies doorgaans bij de reissom.
Dat laatste weegt op deze route zwaar: het hele programma bestaat uit bezoeken met een gids, en die zijn hier niet los te regelen zoals in Europa.
Voor deze afvaarten geeft het boekingssysteem waarmee wij werken geen vanafprijs door; de prijs per reis staat wel bij de afvaarten hieronder.
De internationale vlucht zit er niet bij; naar Caïro is dat vijf uur rechtstreeks vanuit Amsterdam.
De ballonvaart en de tocht naar Abu Simbel komen er vrijwel altijd apart bij; reken op enkele honderden euro's per persoon voor die twee samen.
Neem contant geld in kleine coupures mee voor fooien aan gidsen, chauffeurs en bootslieden; dat hoort er in Egypte bij.
Op deze route is de maand belangrijker dan waar ook, want het gaat om de hitte.
Van november tot maart is het in Luxor en Aswan twintig tot achtentwintig graden overdag en koel in de avond; dat is het seizoen.
In juli en augustus loopt het op tot vijfenveertig graden, en dan is een tempelbezoek na tien uur 's ochtends geen bezigheid meer.
April, mei, september en oktober zitten daartussenin: dertig tot achtendertig graden, met de vroege ochtend als enige werkbare tijd.
Wie de lichtinval bij Abu Simbel wil meemaken, moet rond 22 februari of 22 oktober gaan; die dagen zijn maanden vooruit volgeboekt.
Regen valt er vrijwel nooit, en in Aswan komt dat neer op enkele millimeters per jaar.
Alle reizen beginnen in Caïro, en dat is vijf uur rechtstreeks vliegen vanuit Amsterdam met een uur tijdverschil.
Voor Egypte heb je een visum nodig; dat kun je vooraf online aanvragen of bij aankomst op de luchthaven kopen.
Vanuit Caïro gaat het verder met een binnenlandse vlucht naar Luxor of Aswan van ongeveer een uur.
Die vlucht zit bij deze reizen doorgaans in het programma; controleer dat bij het boeken.
Je vaart in een richting en vliegt aan het eind terug naar Caïro, dus je hoeft geen rekening te houden met een andere aankomsthaven.
Reken vooraf en achteraf een dag extra voor Caïro; de piramides en het nieuwe museum vullen die zonder moeite.
Voor dit schip levert het boekingssysteem waarmee wij werken geen tonnage, bouwjaar, afmetingen, passagiersaantal of vanafprijs aan. In de plaatsenlijst staat Caïro als aanloophaven terwijl het schip die stad niet aandoet; dat deel van de reis wordt met het vliegtuig en per bus afgelegd.
Op dit moment staan er geen afvaarten in ons aanbod. Kijk later nog eens, of bekijk alle cruises. Alle cruises →