Le Commandant Charcot

Wat voor schip is de Le Commandant Charcot?

De Le Commandant Charcot is een ijsbrekend expeditieschip van Ponant en vaart naar de noordpool, naar Antarctica, door de bevroren Botnische Golf en over de Sint-Laurens in de winter.

Er staan nu 33 afvaarten open, vanaf €8.400 per persoon, met vertrekdata van november 2026 tot en met december 2027.

Acht afvaarten vertrekken uit Longyearbyen op Spitsbergen, zeven uit Ushuaia, zes uit Helsinki en vijf uit Reykjavik.

Vijf reizen duren zestien nachten en vijf duren er dertien; de kortste duurt acht en de langste zeventien.

De vaargebieden waarin dit schip te boeken is zijn Alaska, Antarctica, Baltisch gebied, Oostzee, Europa, IJsland, Noord Amerika, Noorse Fjorden, Poolgebied, Scandinavië en Zuid Amerika.

Voor dit schip levert het boekingssysteem waarmee wij werken geen tonnage, bouwjaar, afmetingen of passagiersaantal aan; wat hieronder staat gaat daarom over de reizen en de havens.

Drie afvaarten gaan naar de geografische noordpool

Dat is uniek in dit hele aanbod, en het is uniek in de wereld: er zijn maar een handvol schepen die daar met passagiers kunnen komen.

De noordpool is geen land maar een punt op zee, met ruim vier kilometer water onder het drijvende pakijs; er staat niets, en er is geen kust.

Om er te komen moet een schip zich door meerjarig ijs heen werken, en dat kan alleen met een romp en een aandrijving die daarvoor zijn gebouwd.

Dit schip is zo'n ijsbreker, en dat verklaart ook alle andere routes op deze pagina: het gaat naar plaatsen die voor gewone schepen dicht zitten.

Twee van die drie reizen duren zestien nachten en combineren de pool met de oostkust van Groenland; ze kosten vijfenveertigduizendnegenhonderdtien en vijftigduizendzeshonderdvijftig euro per persoon.

Dat laatste bedrag is het hoogste dat wij in dit hele aanbod zijn tegengekomen, en het is ruim zes keer de goedkoopste reis op ditzelfde schip.

Van 8.400 tot 50.650 euro

Zelden ligt het bereik binnen een schip zo ver uit elkaar, en hier is het te verklaren.

De goedkoopste reizen zijn negen nachten in de Oostzee in de winter, vanaf achtduizendvierhonderd euro.

De duurste zijn de poolreizen, waarvoor het schip weken door ijs moet beuken en waarvoor brandstof, bemanning en vergunningen van een andere orde zijn.

Daartussen liggen de Antarctische reizen rond de twintig- tot dertigduizend euro en de Groenlandse rond de twintigduizend.

Bij een van de zesendertig afvaarten ontbreekt de prijs; alle andere velden zijn wel gevuld, met een naam, een vertrek- en een aankomsthaven.

Voor alle duidelijkheid: dit is het duurste schip in dit aanbod, en zelfs de instap ligt boven wat de meeste zeecruises voor een maand vragen.

De Weddellzee en de keizerspinguins

Vier afvaarten heten naar de keizerspinguins van de Weddellzee, en dat is het tweede dat dit schip kan wat andere niet kunnen.

Die zee ligt aan de Atlantische kant van Antarctica en zit vol pakijs dat zich jaar in jaar uit opbouwt; gewone expeditieschepen komen er niet ver in.

Juist daar broeden keizerspinguins, en die doen dat op het ijs zelf in plaats van op land, midden in de zuidelijke winter.

In diezelfde zee raakte het schip van Ernest Shackleton in 1915 bekneld en verging het; het wrak is pas in 2022 op drieduizend meter diepte teruggevonden en staat er nog vrijwel gaaf bij.

Zeven afvaarten hebben Antarctica in de havenlijst en zeven vertrekken uit Ushuaia, de zuidelijkste stad ter wereld.

Deze reizen liggen tussen november en januari.

Voorbij de poolcirkel, in het spoor van Charcot

Drie afvaarten heten naar de man naar wie dit schip is genoemd, en die naam komt in de havenlijst nog twee keer terug.

Jean-Baptiste Charcot was een Frans poolonderzoeker die aan het begin van de vorige eeuw twee expedities naar Antarctica leidde en die in 1936 verdronk toen zijn schip voor de kust van IJsland verging.

Marguerite Bay staat op drie afvaarten en is door hem vernoemd naar zijn vrouw; die baai ligt zo ver zuidelijk, ruim voorbij de poolcirkel, dat de meeste schepen er nooit komen.

Pourquoi Pas Island staat eveneens op drie afvaarten en draagt de naam van zijn schip, hetzelfde schip waarmee hij later is omgekomen.

The Gullet staat er ook op drie: een nauwe doorgang tussen een eiland en het vasteland die in de meeste jaren met ijs dichtzit.

Dat een reis daar staat ingepland betekent niet dat hij doorgaat zoals bedacht; bij dit soort routes wordt de dagindeling ter plekke bepaald.

De bevroren Botnische Golf

Drie afvaarten heten naar de Botnische Golf en dat is de meest ongewone reis van dit schip.

Dat is het noordelijke deel van de Oostzee tussen Zweden en Finland, en dat vriest in de meeste winters vrijwel geheel dicht.

Lulea, Oulu en Rauma staan elk op vier afvaarten, en dat zijn havens die in de winter alleen open blijven doordat er ijsbrekers voor varen.

Je vaart daar dus niet over water maar door een vlakte van ijs, met scheuren en schotsen die het schip openbreekt.

Aan die kust gebeurt bovendien iets wat je nergens zo goed ziet: het land komt sinds het einde van de ijstijd nog altijd omhoog, met bijna een centimeter per jaar, omdat het gewicht van de ijskap eraf is.

Dorpen die driehonderd jaar geleden aan zee lagen, liggen nu kilometers landinwaarts.

De Sint-Laurens in de winter

Twee afvaarten varen de Sint-Laurens in het hart van de winter, en ook dat doet geen ander schip in dit aanbod.

Quebec staat op vier afvaarten, en Gaspe, Sept-Iles en Cap-aux-Meules elk op twee tot drie.

Die rivier vriest in de winter grotendeels dicht en wordt met ijsbrekers open gehouden, want anders ligt de haven van Montreal maandenlang stil.

Quebec is de enige ommuurde stad van Noord-Amerika ten noorden van Mexico, en in februari wordt daar op het ijs van de rivier een wedstrijd met kano's gehouden waarbij de deelnemers hun boot deels over schotsen duwen.

Saint-Pierre en Miquelon staat op twee afvaarten met Newfoundland erachter, en dat klopt niet: die eilandengroep is Frans grondgebied en Newfoundland is Canadees.

Cap-aux-Meules ligt op de Madeleine-eilanden midden in de golf, die in de winter door het ijs volledig van de wal worden afgesneden.

Oost-Groenland en Spitsbergen

Ittoqqortoormiit staat op zeven afvaarten en is een van de meest afgelegen bewoonde plaatsen ter wereld.

Er wonen een paar honderd mensen aan de monding van het grootste fjordenstelsel dat er bestaat, ruim driehonderd kilometer diep het land in, en er komt tweemaal per jaar een bevoorradingsschip.

Ammassalik staat op drie afvaarten en ligt zuidelijker aan dezelfde kust; twee reizen heten uitdrukkelijk naar de Inuitlente daar.

Longyearbyen staat op elf afvaarten en Spitsbergen op tien; op die eilandengroep lopen meer ijsberen rond dan er mensen wonen.

Buiten de bebouwde kom is het er verplicht een vuurwapen mee te dragen, en dat is geen folklore maar een voorschrift.

Magdalenefjord en het natuurreservaat staan er eveneens in; dat laatste is een gebied waar bezoek aan strenge regels is gebonden.

Aan boord en wat er los bij komt

Dit schip staat in het boekingssysteem tegelijk als luxe zeecruise en als expeditiecruise, en dat is bij een ijsbreker een ongewone combinatie.

Je gaat op de meeste plaatsen met rubberboten aan land, of op het ijs zelf; je moet daar zelfstandig in en uit kunnen stappen.

De rederij is Frans, dus de omroepberichten gaan doorgaans in het Frans en het Engels; Nederlandstalige begeleiding is er niet.

Bij deze rederij zit een groot deel van de dranken en de maaltijden in de reissom; controleer per afvaart wat er precies bij zit.

Voor de poolreizen is een verzekering met dekking voor repatriering uit afgelegen gebied doorgaans verplicht, en een gewone polis biedt die niet.

Reken op waterdichte kleding in lagen en laarzen tot over de kuit; vraag na wat het schip uitleent.

Voor wie dit schip werkt en wanneer je gaat

Dit werkt voor wie naar plaatsen wil die met geen enkel ander schip te bereiken zijn, en de noordpool is daar het uiterste voorbeeld van.

Het werkt uitzonderlijk goed voor wie keizerspinguins wil zien, want daarvoor moet je de Weddellzee in en dat kan bijna niemand.

Het werkt goed voor wie iets zoekt in de winter, want de Oostzee en de Sint-Laurens staan hier in januari en februari op het programma.

Het werkt niet voor wie slecht ter been is; in- en uitstappen van een rubberboot en lopen op ijs komen op elke reis voor.

Het werkt niet voor wie op prijs let, in welke zin dan ook; dit is het duurste schip van het hele aanbod.

De noordpoolreizen liggen in juli en augustus, Antarctica tussen november en januari, de Oostzee en de Sint-Laurens in de winter en Groenland in het voorjaar en de zomer.

De gegevens op deze pagina

Voor dit schip levert het boekingssysteem waarmee wij werken geen bouwjaar, tonnage, afmetingen, passagiersaantal of thuishaven aan; die regels ontbreken daarom hierboven, en bij een van de zesendertig afvaarten ontbreekt de prijs. Verder zijn de gegevens compleet: bij alle zesendertig staat een naam, een vertrek- en een aankomsthaven. Saint-Pierre en Miquelon staat in de havenlijst met Newfoundland erachter, terwijl die eilandengroep Frans grondgebied is en Newfoundland Canadees. Antarctica, Spitsbergen, de Weddellzee, Disko Bay en het natuurreservaat op Spitsbergen zijn gebiedsnamen en geen havens; op verscheidene daarvan ga je met rubberboten of helemaal niet aan land. De noordpool is een punt op open zee en geen bestemming met een kade. Ga bij het boeken af op het volledige dagprogramma van de afvaart en houd er rekening mee dat dat bij deze routes ter plekke wordt bepaald.