Silver Cloud

Wat voor schip is de Silver Cloud?

De Silver Cloud is een expeditieschip van Silversea Cruises en vaart naar Antarctica, de Kimberley-kust van Australie en de afgelegen eilanden van de Stille Oceaan.

Er staan nu 70 afvaarten open, vanaf €9.200 per persoon, met vertrekdata van oktober 2026 tot en met februari 2029.

De vaargebieden waarin dit schip te boeken is zijn Afrika, Antarctica, Australië & Nieuw Zeeland, Azië & Indische Oceaan, Bahamas, Europa, Fiji, Midden Amerika, Noord Amerika, Noorse Fjorden, Poolgebied, Scandinavië, Stille Oceaan en Zuid Amerika.

Vierentwintig afvaarten vertrekken uit Puerto Williams in Chili, acht uit Darwin, zeven uit Lautoka op Fiji en zes uit Papeete op Tahiti.

De reizen duren tien tot drieentwintig nachten.

Voor dit schip levert het boekingssysteem waarmee wij werken geen tonnage, bouwjaar, afmetingen of passagiersaantal aan; wat hieronder staat gaat daarom over de reizen en de bestemmingen.

De duurste reizen op deze site, en waarom

De vanafprijs van €9.200 per persoon is verreweg de hoogste die hier voorkomt, en dat is geen luxetoeslag maar grotendeels logistiek.

Dit schip vaart naar plekken waar geen haven is, geen weg naartoe loopt en geen andere manier bestaat om te komen.

Je gaat er aan land met rubberboten, met een expeditieteam van biologen, geologen en historici aan boord, en dat team is er ook op de dagen dat het weer het niet toelaat.

Voor Antarctica gelden bovendien regels die kosten met zich meebrengen: er mogen maar honderd mensen tegelijk aan land, schepen met meer dan vijfhonderd passagiers mogen helemaal niet landen, en alle kleding wordt vooraf gecontroleerd op zaden en aarde.

Elke hut is een suite met butler, en vrijwel alles zit in de reissom: dranken, fooien en de landingen zelf.

Wat er niet bij zit is de vlucht, en die is hier de tweede grote post: Puerto Williams, Darwin en Papeete liggen alle drie op meer dan een etmaal reizen.

Puerto Williams, het zuidelijkste vertrekpunt

Vierentwintig afvaarten beginnen in Puerto Williams, op het Chileense eiland Navarino, en dat plaatsje maakt aanspraak op de titel zuidelijkste ter wereld.

Het ligt aan het Beaglekanaal, nog een stuk onder Ushuaia, dat diezelfde titel claimt; de twee bekvechten daar al decennia over.

Er wonen ongeveer drieduizend mensen, waaronder de laatste sprekers van de taal van de Yaghan, het volk dat hier duizenden jaren in kano's leefde.

Vanaf hier is het twee dagen varen naar de Zuidelijke Shetlandeilanden, dwars over de Drakepassage.

Dat is het ruwste stuk open water ter wereld: er ligt geen land op die breedtegraad om de stroming te breken, dus de golven lopen ongehinderd rond de aardbol.

Reken erop dat die twee dagen zwaar kunnen zijn, en neem medicatie mee ook als je er nooit last van hebt.

Antarctica

Antarctica en de Zuidelijke Shetlandeilanden staan elk op achtentwintig afvaarten.

Wat je er ziet is geen bestemming met bezienswaardigheden maar een landschap zonder maat: ijskliffen van tientallen meters, bergen die recht uit zee komen en kolonies pinguins van tienduizenden dieren.

Er is geen haven, geen dorp en geen winkel; je gaat aan land op stranden en rotsen, met laarzen die je bij terugkomst schoonspoelt.

Het seizoen loopt van november tot maart, en binnen die maanden verschilt het sterk: in november ligt er nog veel ijs, in januari zijn de pinguinkuikens uit het ei, in maart zijn de walvissen het talrijkst.

Niets van dat alles is te boeken: het weer bepaalt elke dag opnieuw of en waar er geland wordt, en een expeditieschema is een voornemen en geen belofte.

Wie daar niet tegen kan, moet deze reis niet boeken; wie het accepteert, krijgt de meest onvoorspelbare vakantie die er bestaat.

South Georgia

Op tien afvaarten staat South Georgia, en dat eiland is voor veel reizigers het werkelijke hoogtepunt.

Het ligt vijftienhonderd kilometer ten oosten van de Falklandeilanden, midden in de zuidelijke oceaan, en heeft geen vaste bewoners.

Op een strand daar staan koningspinguins in kolonies van honderdduizenden tegelijk, met daartussen zeeolifanten van vier ton.

Bij een verlaten walvisstation ligt het graf van Ernest Shackleton, die hier in 1922 stierf; zijn weduwe wilde dat hij bleef waar hij hoorde.

Zeven jaar eerder had hij vanaf datzelfde eiland zijn bemanning gered: nadat zijn schip in het pakijs was vermalen, voer hij met vijf man in een sloep van zeven meter dertienhonderd kilometer over open oceaan hierheen, en liep daarna in zesendertig uur over de ongekarteerde bergen naar het station.

Alle achtentwintig mannen kwamen levend thuis. Wie op zijn graf een dronk uitbrengt, doet dat op die tocht.

De Kimberley

Acht afvaarten vertrekken uit Darwin en drie uit Broome; die varen langs de noordwestkust van Australie.

Dat is een kust van bijna duizend kilometer zonder wegen, zonder plaatsen en met een getijdenverschil dat tot elf meter oploopt.

Dat getij maakt er dingen mogelijk die nergens anders bestaan. Bij een rif dat op twaalf afvaarten staat, zakt het water zo snel dat het hele rif uit zee lijkt op te rijzen met watervallen langs de randen.

In een bergrug verderop perst datzelfde getij zich door twee spleten van tien en twintig meter breed, waardoor er een waterval dwars op de stroom ontstaat die twee keer per dag van richting wisselt.

De Australische overheid heeft besloten dat het doorvaren daarvan met snelle boten wordt beeindigd; kijken vanaf een afstand mag wel.

Op Vansittart Bay, dat op tien afvaarten staat, ligt sinds 1942 een Amerikaans transportvliegtuig in de struiken dat daar met lege tanks is neergezet; de bemanning overleefde het.

Rotstekeningen en Ashmore Reef

Langs diezelfde Kimberley-kust liggen in rotsoverhangen twee soorten schilderingen die tot de oudste van de wereld horen.

De ene toont slanke figuren met veren en kwasten, in een fijne roodbruine lijn; de andere grote gezichten met ogen maar zonder mond, omgeven door een stralenkrans.

Beide zijn van de Aboriginal-gemeenschappen die hier wonen, en je bezoekt ze alleen met hun toestemming en in gezelschap van iemand van het land.

Ashmore Reef staat op elf afvaarten: een Australisch rif in de Timorzee waar honderdduizenden zeevogels broeden en waar Indonesische vissers al eeuwen bij verdrag mogen komen.

Aan land gaan mag daar niet; je bekijkt het vanaf het water en met de rubberboten.

De Kimberley-reizen liggen tussen april en september, het droge seizoen; daarbuiten regent het er in moessonbuien en zijn de rivieren onbevaarbaar.

Pitcairn en de Stille Oceaan

Op acht afvaarten staat Adamstown, en dat is de enige plaats op Pitcairn.

Daar wonen ongeveer vijfendertig mensen, vrijwel allemaal nakomelingen van de muiters van de Bounty, die in 1790 het eiland vonden en hun schip in de baai in brand staken zodat er geen weg terug was.

Het is een van de minst bevolkte gebieden met een eigen bestuur ter wereld, en er is geen vliegveld: je komt er alleen over zee.

Mangareva, dat eveneens op acht afvaarten staat, is het eiland vanwaar de bevoorradingsboot vertrekt; die vaart een paar keer per jaar.

Op acht afvaarten staat Paaseiland, met de beelden die tussen 1250 en 1500 uit de krater van een vulkaan zijn gehakt en over het eiland verplaatst.

Verder komen Bora Bora, Aitutaki, Fakarava en Fatu Hiva langs; dat zijn de eilanden waar de meeste reizen doorheen slingeren.

Aan boord

Dit is een klein schip en dat is op deze routes geen luxe maar een vereiste: met meer passagiers mag je op Antarctica niet eens aan land.

Elke hut is een suite met een butler, en er varen naast de bemanning een stuk of twintig expeditieleden mee: biologen, vogelkenners, geologen en fotografen.

Die geven lezingen op de zeedagen en gaan mee in de rubberboten; op deze reizen is dat het eigenlijke programma.

Er zijn meerdere restaurants, een spa en een bibliotheek; er is geen theater met producties en geen kinderclub.

De voertaal is Engels en het publiek is internationaal en overwegend zestig-plus.

Voor Antarctica krijg je een parka die je mag houden en laarzen te leen; de rest van de uitrusting neem je zelf mee.

Wat je vooraf moet regelen

Dit zijn geen reizen die je twee maanden vooruit boekt; de goede data zijn een jaar tot anderhalf jaar van tevoren weg.

Er hoort een medische verklaring bij: op Antarctica en bij Pitcairn is de dichtstbijzijnde hulp dagen varen weg, en de rederij vraagt daarom vooraf om een oordeel van je arts.

Een reisverzekering met dekking voor evacuatie is bij dit soort reizen geen formaliteit maar een voorwaarde; controleer of jouw polis dat werkelijk dekt tot de bedragen die gevraagd worden.

Voor Chili, Australie en Frans-Polynesie gelden elk eigen toegangsregels; regel die ruim vooraf.

Reken op een aanreis van meer dan een etmaal en plan minstens twee dagen speling: als je de afvaart mist, vaart er geen tweede achteraan.

Boek de vluchten pas als de afvaart bevestigd is, en let erop dat je op een andere plek eindigt dan waar je begint.

Voor wie dit schip werkt

Dit werkt voor wie een bestemming wil die op geen enkele andere manier te bereiken is en bereid is daarvoor te betalen.

Het werkt goed voor wie van natuur en dieren houdt en het niet erg vindt dat het programma elke ochtend opnieuw wordt bepaald door wind en ijs.

Het werkt goed voor wie al veel heeft gevaren en toe is aan iets anders dan een route langs steden.

Het werkt niet voor wie zekerheid wil over wat hij ziet, en niet voor wie slecht tegen deining kan; de Drakepassage is geen kleinigheid.

Het werkt niet voor gezinnen met kinderen en niet voor wie op de prijs let.

Wie twijfelt tussen dit en een gewone cruise: dit is geen duurdere versie daarvan, het is een ander soort reis.

Wanneer je gaat en waar je opstapt

Antarctica vaar je tussen november en maart, de Kimberley tussen april en september, en de Stille Oceaan grotendeels in de tussenliggende maanden.

Puerto Williams bereik je via Santiago en Punta Arenas met twee overstappen, in ongeveer dertig uur.

Darwin en Broome bereik je via Sydney of Singapore, eveneens met twee overstappen.

Papeete op Tahiti is met een overstap in Los Angeles of Parijs te doen, in ruim vierentwintig uur.

Voor vrijwel al deze reizen geldt dat de aankomsthaven een andere is dan de vertrekhaven; reken op tickets met verschillende steden.

Kom bij elk van deze vertrekpunten minstens twee dagen eerder; de aansluitingen zijn schaars en er is geen alternatief.

De gegevens op deze pagina

Voor dit schip levert het boekingssysteem waarmee wij werken geen bouwjaar, tonnage, afmetingen, passagiersaantal of thuishaven aan; die regels ontbreken daarom hierboven. In de plaatsenlijst staan namen als Antarctica, South Shetland Islands en Buccaneer Archipelago; dat zijn geen havens maar gebieden waar met rubberboten wordt geland op plekken die per dag worden gekozen. Ashmore Reef staat er eveneens bij, terwijl aan land gaan daar niet is toegestaan.