Cruises naar Mangareva

Dertien reizen naar een van de afgelegenste eilanden die wij kennen

Mangareva staat bij ons met 13 boekbare reizen en met nul vertrekken. Dat klopt: Mangareva is het hoofdeiland van de Gambiereilanden, ruim zestienhonderd kilometer ten zuidoosten van Tahiti, en er vertrekt geen schip vandaan.

De volgorde in de reisbeschrijvingen laat zien waarom hier juist deze schepen komen. Het eiland ligt op de oversteek tussen Frans-Polynesie en Chili, en de haltes eromheen zijn Fatu Hiva, Pitcairn en Paaseiland.

Wie hier aanlegt, vaart dus dwars over de zuidelijke Stille Oceaan, en dat duurt weken. De reizen op deze pagina duren veertien tot vierenveertig nachten, en vier ervan drieentwintig.

De vertrekhavens zijn zeven keer Papeete, vier keer Valparaiso en een keer Lautoka op Fiji en San Antonio in Chili. De buurhavens zijn Papeete, Fakarava, Robinson Crusoe Island en Hanavave (Fatu Hiva).

Bij San Antonio past de kanttekening die wij op meer pagina's maken: dat record staat in ons bestand in Texas, niet in Chili. Dat hebben wij op de pagina over de Straat Magellaan uitgezocht.

Waarom deze pagina geen coordinaten heeft

Het record voor deze pagina heeft geen plaatsbepaling, en daardoor kunnen wij het niet op een kaart zetten of de afstand tot de buren narekenen.

Er stond in ons bestand wel een tweede record voor hetzelfde eiland. Dat heette gewoon Mangareva en stond op drieentwintig graden zuiderbreedte en honderdvijfendertig west, en die positie klopt.

Dat tweede record is samengevoegd met dit record, omdat het om hetzelfde eiland gaat. De coordinaten zijn daarbij niet meegenomen, en zo heeft de overgebleven pagina ze niet.

Waar het eiland ligt blijkt intussen gewoon uit de route: tussen Fatu Hiva en Pitcairn, op de oversteek naar Paaseiland. Dat klopt precies met de positie van het tweede record.

Wat je op Mangareva ziet

Mangareva ligt in een grote lagune, omringd door een koraalrif met een handvol kleinere eilanden erin. Het is een hoog eiland, anders dan de platte atollen van de Tuamotu: de hoogste top komt boven de vierhonderd meter uit.

De enige plaats van betekenis is Rikitea. Wat daar opvalt is de kathedraal van Saint-Michel, in de negentiende eeuw door missionarissen gebouwd van koraalsteen en groot genoeg voor een veelvoud van het huidige aantal inwoners.

Wat het eiland in leven houdt is de oesterkweek. In de lagune hangen duizenden oesters aan lijnen onder water, waaruit de zwarte sieraden komen waar Frans-Polynesie om bekendstaat, en een bezoek aan een kwekerij hoort bij vrijwel elke aanloop.

Verwacht verder weinig voorzieningen. Het eiland wordt bevoorraad per schip en er is een klein vliegveld; voor wie van een cruise komt is dit vooral een wandeling door een dorp, een kerk en de lagune.

Je gaat met tenders aan land. Het schip ligt in de lagune voor anker, en de kade van Rikitea is voor sloepen.

Wat de reis kost en wie er vaart

Bij tien van de dertien reizen staat een bedrag. De totalen lopen van elfduizend honderd tot zevenentwintigduizend negenhonderdtien euro.

Per nacht is dat zeshonderdvierennegentig euro aan de onderkant en duizend zeventig aan de bovenkant, met achthonderdachtenveertig als middelste waarde. Dat is een smalle band voor een pagina met drie rederijen.

De rederijen zijn Silversea Cruises, Ponant en Scenic Ocean Cruises. Silversea vaart acht reizen, Ponant drie en Scenic twee, met de schepen Silver Cloud, Le Jacques Cartier en Scenic Eclipse II.

De scheepsgegevens laten zien dat die schepen sterk verschillen. De Scenic Eclipse II biedt negenennegentig ton ruimte per passagier, Le Jacques Cartier van Ponant vierenvijftig, en de Silver Cloud stamt uit 1994.

Dat de prijs per nacht toch zo dicht bij elkaar ligt, komt door wat je koopt. Dit zijn allemaal lange oversteken met kleine schepen naar een gebied waar geen andere manier van reizen bestaat, en daar ligt de prijsvloer hoog.

Vijf maanden, en een etiket dat wij niet kunnen verklaren

Er wordt 5 maanden per jaar gevaren. maart en oktober tellen elk vijf reizen, en september, november en december elk een.

Die twee pieken zijn de overgangsmaanden, waarin de schepen tussen het Zuid-Amerikaanse en het Polynesische seizoen verhuizen. De oversteek is dan niet alleen een reis maar ook een verplaatsing van het schip.

Vijf reizen vallen in dit jaar, vijf in 2028 en drie in 2027. Alle dertien dragen het vaargebied Stille Oceaan, en tien dragen Zuid Amerika, en dat klopt allebei.

Elf van de dertien dragen daarnaast Europa, en dat klopt niet: Mangareva ligt in de Stille Oceaan. Wij hebben geprobeerd de bron te vinden, maar er is geen halte die op precies die elf reizen voorkomt en op geen van de andere twee.

Wat wel opvalt is dat het etiket zich ophoopt op deze oversteek. Paaseiland draagt het op vierentachtig procent van zijn reizen en Pitcairn op tweeentachtig, terwijl Papeete, het drukste punt van Frans-Polynesie, op drieentwintig procent zit. Het hangt dus aan dit type reis, maar waarom kunnen wij niet vaststellen. Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• Dit is een oversteek, geen eilandhoppen. Veertien tot vierenveertig nachten, tussen Tahiti en Chili.
• Deze pagina heeft geen coordinaten. De juiste positie stond in een tweede record dat hiermee is samengevoegd.
• Je gaat met tenders aan land. Het schip ligt in de lagune voor anker.
• Je komt voor de oesterkwekerij en de kerk. Er is verder weinig; het is een van de afgelegenste bewoonde plekken ter wereld.
• Het etiket Europa klopt niet. Het staat op elf van de dertien reizen en de bron is niet te vinden.
• Reken op ongeveer achthonderd euro per nacht. Drie van de dertien reizen hebben geen prijs.
• Kies maart of oktober. Dan varen de schepen tussen de seizoenen en is er het meeste aanbod.