Bestemming
Cruise Ivoorkust
12 boekbare reizen langs 1 havens, vanaf €8809 per persoon.
12 boekbare reizen langs 1 havens, vanaf €8809 per persoon.
Er zijn 12 boekbare reizen die Ivoorkust aandoen, en ze komen allemaal in Abidjan. Er is geen tweede haven.
Die haven ligt niet aan zee maar in een lagune, en dat is mensenwerk. De Ébriélagune loopt honderddertig kilometer evenwijdig aan de kust en was van de oceaan gescheiden door een zandbank; in 1950 is daar het Vridikanaal doorheen gegraven, en pas daarna kon Abidjan een zeehaven worden.
Alle 12 reizen duren vijftien dagen of langer. De vertrekhavens zijn Kaapstad, Lissabon en Los Angeles, CA, met Kaapstad op 6; dit ligt op de lange trajecten langs de West-Afrikaanse kust.
De goedkoopste reis begint bij €8.809 per persoon; er varen zeven schepen en de rederijen zijn Regent Seven Seas Cruises, Silversea Cruises, Holland America Line en Oceania Cruises. Er komen hier alleen kleine luxe- en expeditieschepen.
Abidjan heeft ruim vijf miljoen inwoners en is daarmee de grootste stad van het Franstalige deel van West-Afrika.
De stad ligt om het water heen, in delen die met bruggen aan elkaar hangen. Le Plateau is de zakenwijk met kantoortorens, Cocody is de deftige wijk met ambassades, Treichville is de volkswijk met de grote markt, en Yopougon is de uitgestrekte woonwijk waar de helft van de stad woont.
Wat er te zien is: de kathedraal van Sint-Paulus uit 1985, een betonnen bouwwerk waarvan de gevel de vorm heeft van een figuur die de kerk aan een touw achter zich aan trekt; de markt van Treichville; en de lagune zelf, waar je met houten taxi's oversteekt.
In de stad ligt bovendien een nationaal park. Het Bancopark is een stuk regenwoud van dertig vierkante kilometer binnen de stadsgrenzen, met kaimans en apen, en dat is voor een stad van deze omvang uitzonderlijk.
Aan de rand daarvan ligt een openluchtwasserij waar honderden mannen aan de rivier de was van de stad met de hand doen: kleding wordt tegen stenen geslagen, uitgespreid op het gras en op naam gesorteerd. Dat is een gebruik van generaties en het is een van de plekken waar bezoekers heen gaan.
Vraag toestemming voordat je daar fotografeert; het is een werkplek en geen tentoonstelling.
Op tweehonderddertig kilometer landinwaarts, in het dorp waar de eerste president is geboren, staat een bouwwerk dat elk record breekt.
De basiliek van Onze-Lieve-Vrouw van de Vrede in Yamoussoukro is tussen 1985 en 1989 gebouwd, naar het voorbeeld van de Sint-Pieter in Rome maar dan groter: het is met het voorplein en de zuilengangen erbij het grootste kerkgebouw ter wereld, met een koepel van bijna honderdvijftig meter hoog.
Er kunnen achttienduizend mensen in, in een land dat destijds voor minder dan de helft katholiek was en in een plaats van een paar honderdduizend inwoners. De kosten worden geschat op honderden miljoenen en er is felle kritiek op geweest, ook vanuit het Vaticaan.
President Houphouët-Boigny betaalde het naar eigen zeggen uit eigen middelen en droeg het op aan de paus, die het in 1990 heeft ingewijd op voorwaarde dat er een ziekenhuis bij zou komen. Dat ziekenhuis heeft nog decennia op zich laten wachten.
Voor een havendag is dit niet te doen: reken op vier uur rijden per richting. Het staat hier omdat het bij dit land hoort en omdat bezoekers ernaar vragen.
Dezelfde president verplaatste in 1983 de hoofdstad naar zijn geboortedorp. Dat is staatkundig zo gebleven, terwijl vrijwel alle ambassades en het bestuur in Abidjan zijn blijven zitten.
Veertig kilometer ten oosten van Abidjan ligt Grand-Bassam, en dat is de excursie die past.
Dat was tussen 1893 en 1896 de eerste koloniale hoofdstad, tot een gelekoortsepidemie het bestuur naar Bingerville deed vertrekken. Wat er bleef staan is een kwartier van bestuursgebouwen, handelshuizen en villa's op een zandstrook tussen de lagune en de oceaan.
Die wijk staat sinds 2012 op de Werelderfgoedlijst, om de bouwwijze: houten galerijen, hoge plafonds en luiken die op de wind zijn ontworpen, in een tijd dat men dacht dat ziekte uit de lucht kwam. Een deel is gerestaureerd, een deel staat leeg en vervalt.
Er zit een museum over de kleding en gebruiken van het land in het oude gouverneurspaleis. Aan de oceaankant liggen stranden, waar overigens een gevaarlijke onderstroom staat; zwem alleen waar dat wordt aangewezen.
Dat stadje is in maart 2016 doelwit geweest van een aanslag op de stranden, waarbij negentien mensen omkwamen. Sindsdien is er zichtbaar toezicht.
Kijk het reisadvies na voor je gaat. Voor Abidjan en de kuststrook geldt een ander advies dan voor het noorden bij de grens met Burkina Faso en Mali.
Dit land levert ongeveer veertig procent van alle cacao ter wereld en is daarmee veruit de grootste producent.
Samen met buurland Ghana komt dat op ruim de helft van de wereldproductie. Vrijwel alle chocolade die in Nederland wordt gegeten, bevat bonen uit deze twee landen.
Het wordt geteeld door honderdduizenden kleine boeren met een paar hectare. Van wat een reep in de winkel kost, blijft een klein deel bij hen hangen; de bewerking en de verkoop gebeuren elders en daar zit de marge.
Daar hangen twee problemen aan die het nieuws halen. Op een deel van de plantages werken kinderen, vaak van de familie en soms verhandeld; en de teelt heeft het bos opgegeten, waarbij dit land het grootste deel van zijn oorspronkelijke regenwoud is kwijtgeraakt.
Er wordt aan gewerkt met certificering, met een Europese wet die ontbossingsvrije invoer eist, en met een prijstoeslag die de twee landen samen hebben afgedwongen. Of dat bij de boer aankomt, is de vraag die telkens terugkomt.
Wat je ervan ziet als bezoeker: op de markt worden cacaobonen verkocht, en er zijn plantagebezoeken waar wordt getoond hoe de peul wordt opengehakt en de bonen worden gefermenteerd en gedroogd op matten langs de weg.
Januari telt 3 reizen, april 3 en februari 2. Juni, juli, september en december komen uit op nul.
Het klimaat kent aan de kust twee regentijden: een grote van mei tot juli, waarin het fors kan plenzen, en een kleine in oktober en november. Van december tot april is het droger en dat is waar dit aanbod op valt.
De temperatuur ligt het hele jaar tussen de vierentwintig en eenendertig graden met hoge luchtvochtigheid. In december en januari waait de harmattan, een droge stoffige wind uit de Sahara.
Voor de toegang heb je een visum nodig en wordt een bewijs van inenting tegen gele koorts gevraagd. Zonder dat certificaat kom je het land niet in; bij een cruise regelt de rederij de toestemming voor bezoek aan wal, de inenting is je eigen zaak.
Dit is een malariagebied. Overleg vooraf met een reizigersarts.
De munt is de CFA-frank, met een vaste koers aan de euro gekoppeld. De taal is Frans; Engels wordt weinig gesproken.
Spreek een taxiprijs vooraf af, drink geen kraanwater en houd je spullen bij je op de markt.
De haven zelf is een van de drukste van West-Afrika en volledig op vracht ingericht. Er is aan de kade niets te doen en het terrein is uitgestrekt; regel je vervoer via het schip of via een erkend bedrijf, en ga niet mee met iemand die je bij de poort aanspreekt.
Reken op verkeer. Abidjan staat op werkdagen vast, en een rit die op de kaart een half uur is, kan er anderhalf worden; houd daar rekening mee bij de terugkeer aan boord.
