Cruise Amerikaanse Maagdeneilanden

Eén eiland draagt bijna alles

Er zijn 1.338 boekbare reizen die de Amerikaanse Maagdeneilanden aandoen, langs 4 havens. Saint Thomas draagt er 1.174 van, Saint John 141 en Saint Croix 118.

Die verdeling is scheef, en het is niet de scheefheid die je zou verwachten. Saint Croix is met tweehonderdvijftien vierkante kilometer verreweg het grootste eiland van de drie en heeft de minste aanlopen. Saint Thomas is minder dan een kwart zo groot en krijgt bijna alles.

De reden is de ligging. Saint Thomas heeft een diepe natuurlijke baai waar de grootste schepen aan een kade kunnen, en het ligt op de route tussen Puerto Rico en de rest van de oostelijke Caribische keten. Saint Croix ligt zeventig kilometer zuidelijker, buiten die lijn, en een schip dat daar langsgaat verliest een halve dag.

809 van de 1.338 reizen duren vijf tot zeven dagen. Dat is een hoger aandeel korte reizen dan bij de Britse buren hiernaast, en het past bij de rederijen: Royal Caribbean staat op 284 reizen, Norwegian op 258 en Carnival op 141, en dat zijn de drie grote Amerikaanse namen.

Deense eilanden die Amerikaans werden

De plaatsnamen hier zijn Charlotte Amalie, Christiansted en Frederiksted, en die klinken niet Caribisch omdat ze het niet zijn.

Denemarken vestigde zich in 1672 op Saint Thomas, nam Saint John er in 1718 bij en kocht Saint Croix in 1733 van Frankrijk. Bijna tweehonderdvijftig jaar lang waren dit de Deense Antillen, met suikerplantages en een havenstad die als vrijhaven functioneerde voor iedereen die er wilde handelen.

In 1917 kocht de Verenigde Staten ze op voor vijfentwintig miljoen dollar in goud. Dat gebeurde midden in de Eerste Wereldoorlog en het motief was militair: Washington vreesde dat Duitsland Denemarken zou bezetten en de eilanden als duikbootbasis zou gebruiken, op vijfhonderd kilometer van het Panamakanaal. Op 31 maart 1917 werd de Deense vlag gestreken.

Bewoners kregen in 1927 het Amerikaanse staatsburgerschap. Wat ze niet kregen is een stem: wie hier woont mag niet meestemmen bij de presidentsverkiezing en heeft in het Congres één afgevaardigde zonder stemrecht. Dat is nog steeds zo.

Aan de gebouwen zie je de Deense tijd terug. Het gele fort in Christiansted is Deens, de pakhuizen aan de haven van Charlotte Amalie ook, en de wachttoren die als Blackbeard's Castle wordt verkocht is in 1679 door de Denen gebouwd. Dat de piraat er ooit heeft gezeten is niet aangetoond.

De gouverneur die in 1848 zijn eigen ontslag tekende

Op 3 juli 1848 gebeurde er op Saint Croix iets waar in de winkelstraat van Charlotte Amalie geen bordje over staat.

Duizenden tot slaaf gemaakte mensen trokken die dag naar Frederiksted en eisten hun vrijheid, onder leiding van een man die als General Buddhoe de geschiedenis in is gegaan. Ze hadden zich voorbereid, ze waren met te veel om neer te slaan, en ze gaven de gouverneur een ultimatum.

Peter von Scholten kondigde daarop af dat alle onvrijen in de Deense Antillen vrij waren. Hij had daar geen toestemming voor uit Kopenhagen en hij wist dat. Hij werd teruggeroepen, voor de krijgsraad gesleept en veroordeeld, en pas in hoger beroep vrijgesproken. Zijn loopbaan was voorbij.

Dertig jaar later, in 1878, brandde Frederiksted alsnog grotendeels af tijdens een opstand van landarbeiders die na de vrijlating onder contracten werkten die weinig beter waren. Drie vrouwen die die opstand aanvoerden staan er nog altijd bekend als de koninginnen ervan.

Wie hier iets van wil zien moet op Saint Croix zijn, en dat is precies het eiland waar de minste schepen komen.

Saint John: een eiland dat grotendeels park is

Saint John telt vierduizend inwoners en ongeveer zestig procent van het eiland is nationaal park.

Dat is er niet vanzelf gekomen. Laurance Rockefeller kocht in de jaren vijftig grote stukken grond op en schonk die in 1956 aan de staat, met de uitdrukkelijke bedoeling te voorkomen dat het eiland zou worden volgebouwd zoals de buren. Het park kwam er datzelfde jaar.

Het gevolg is een eiland zonder hoogbouw, zonder ketens en met begroeide heuvels tot aan het water. Trunk Bay is er het bekendste strand, met een uitgezette snorkelroute onder water: bordjes op de bodem langs een koraalrif, zodat je weet wat je ziet.

Bij Annaberg staan de resten van een suikerplantage met de molen, de kookhuizen en de fundering van de slavendorpen erbij. Het is een van de plekken in de regio waar die geschiedenis niet is weggepoetst.

Praktisch: er is geen cruisekade. De 141 aanlopen zijn kleine schepen die voor anker gaan, en wie op een groot schip in Saint Thomas ligt kan er met de veerboot naartoe. Die vaart in twintig minuten vanaf Red Hook, en dan ben je nog een halfuur van de kade af.

Saint Croix, en de jongen die er opgroeide

Het grootste eiland heeft de minste bezoekers en dat maakt het voor wie er komt een ander soort dag.

Christiansted is een stadje met Deense pakhuizen, een geel fort uit de achttiende eeuw en arcades boven de stoep tegen de zon. Het geheel is beschermd als nationaal historisch gebied en het ligt er, anders dan Charlotte Amalie, rustig bij.

Alexander Hamilton groeide hier op. Hij is geboren op Nevis in Saint Kitts en Nevis, maar zijn moeder verhuisde met hem naar Christiansted en hij werkte er als tiener bij een handelshuis aan de haven. Vanaf dat kantoor is hij naar New York vertrokken.

Voor de kust ligt Buck Island, dat in 1961 tot onderwatermonument werd verklaard en daarmee tot de eerste beschermde riffen ter wereld hoorde. Er loopt ook hier een uitgezette route tussen het koraal door.

Aan de oostpunt ligt Point Udall, het meest oostelijke punt van Amerikaans grondgebied. Wie daar bij zonsopgang staat, ziet de zon eerder dan iemand anders in het land.

De twintig aanlopen die apart in de lijst staan onder Frederiksted zijn de westkant van hetzelfde eiland, waar de pier ligt.

Waarom Charlotte Amalie vol juwelierszaken staat

Wie in Saint Thomas van boord komt loopt een straat in met tientallen zaken die sieraden, horloges, drank en parfum verkopen. Dat is geen toeval en ook geen toerisme alleen.

Amerikaanse reizigers mogen uit dit gebied voor zestienhonderd dollar aan goederen belastingvrij mee naar huis nemen, terwijl dat vanuit de meeste andere bestemmingen achthonderd is. Voor sterkedrank ligt de vrijstelling hier ook hoger. Die regel is decennia geleden ingevoerd om de economie van de eilanden te steunen en heeft de winkelstraat gemaakt die er nu staat.

Voor een Nederlandse reiziger geldt die vrijstelling niet; bij terugkomst in de Europese Unie gelden gewoon de Europese grenzen. Het loont dus minder dan de reclame doet vermoeden.

Wat er verder is: Magens Bay aan de noordkant, een brede baai in een hoefijzer, een kwartier rijden over de bergrug. Een kabelbaan naar Paradise Point vlak bij de kade, met uitzicht over de haven. En de 99 Steps, een Deense trap uit de achttiende eeuw gemetseld van bakstenen die als ballast in schepen zijn meegekomen.

In september 2017 kregen deze eilanden twee orkanen in twee weken. Irma trof op 6 september vooral Saint Thomas en Saint John, en Maria twee weken later Saint Croix. Er is veel herbouwd, maar niet alles.

Amerikaans gebied, dus Amerikaanse formaliteiten

Dit is grondgebied van de Verenigde Staten, en dat heeft gevolgen die je vooraf moet regelen. Als Nederlander heb je een ESTA of visum nodig, ook als je alleen een dag aan wal gaat. Vraag dat ruim voor vertrek aan.

Er is één ding dat hier tegen alle verwachting in gaat: er wordt links gereden. Dat is uit de Deense tijd blijven hangen en het is nooit veranderd, terwijl de auto's wel Amerikaans zijn en het stuur dus aan de verkeerde kant zit. Wie hier zelf een auto huurt moet daar rekening mee houden; met een taxi is het geen probleem.

Betalen gaat met dollars, de stopcontacten zijn Amerikaans en de mobiele netwerken werken als in de Verenigde Staten.

De goedkoopste reis begint bij €342 per persoon. Er varen honderdvijf verschillende schepen en de rederijen zijn Royal Caribbean International, Norwegian Cruise Line, Carnival Cruise Line en Princess Cruises.

Een winterbestemming met Florida als vertrekpunt

December telt 245 reizen, januari 232 en november 180. Juni komt uit op 29 en mei op 34. Het seizoen loopt van november tot en met april.

De vertrekhavens zijn Miami, San Juan en Port Canaveral. Miami staat op 422 en San Juan op 342, met Port Canaveral op 203 en Fort Lauderdale op 145 daarachter.

Dat Florida hier zo zwaar weegt terwijl het twee zeedagen ver ligt, komt doordat dit een van de weinige bestemmingen in de oostelijke Caribische Zee is die in een week vanuit Florida haalbaar is. Saint Thomas, Sint Maarten en de Bahama's vormen samen de klassieke oostroute.

Wie vanuit San Juan begint heeft die zeedagen niet en kan in dezelfde week meer eilanden zien. Dat is voor Nederlandse reizigers het overwegen waard, want de vlucht naar San Juan duurt met een overstap ongeveer even lang als die naar Miami.

Waar je op moet letten

• Je komt vrijwel zeker in Saint Thomas. Saint John en Saint Croix staan alleen op een kleine minderheid van de reizen.
• Voor Saint John kun je zelf de veerboot nemen vanaf Saint Thomas, ook zonder excursie.
• Een ESTA of visum is verplicht, want dit is Amerikaans grondgebied.
• Er wordt links gereden, in auto's met het stuur links.
• De belastingvrije voordelen zijn Amerikaans en gelden niet bij terugkomst in Nederland.
• Van mei tot en met oktober is het aanbod klein; dat is het orkaanseizoen.