Dit record staat aan een meer in Canada

Hamilton is de hoofdstad van Bermuda, een stadje van een kleine duizend inwoners aan een diepe natuurlijke haven midden op het eiland. Het landveld van dit record zegt dan ook gewoon Bermuda.

Het punt niet. Dat staat op drieenveertig graden noorderbreedte en tachtig graden westerlengte, en dat is honderd meter van het centrum van Hamilton in de Canadese provincie Ontario, negenenvijftig kilometer van Toronto.

Die plaats ligt aan het Ontariomeer. Het is dus niet alleen het verkeerde land maar ook zoet water, ruim duizend kilometer van de dichtstbijzijnde zee. Tussen dat punt en de echte hoofdstad van Bermuda ligt zeventienhonderdzesennegentig kilometer.

Dat de reizen wel bij Bermuda horen, staat buiten kijf. Alle eenentwintig dragen Bermuda als vaargebied, de buurhavens zijn Miami, New York, Sint Maarten en San Juan, en tien reizen vertrekken uit New York.

Voor jou heeft het geen gevolg voor de route, alleen voor de kaart. Ga af op de havenlijst van de reis.

En het tweede Bermuda-record staat in Texas

Toen wij dit nakeken, bleek er meer aan de hand. Er staat in dit bestand namelijk nog een record met deze naam, en dat heet Hamilton, USA.

Dat record heeft twintig reizen. Alle twintig dragen Bermuda als vaargebied, en de medehavens zijn San Juan, Halifax, Fort Lauderdale, Port Canaveral en Southampton. Het gaat dus onmiskenbaar om dezelfde plaats op Bermuda.

De coordinaten ervan staan op eenendertig graden noorderbreedte en achtennegentig graden westerlengte. Dat is Hamilton in Texas, een stadje in het binnenland, driehonderdvierenzeventig kilometer van de Golf van Mexico en drieduizend honderdnegentien kilometer van Bermuda.

Wij hebben nagerekend of er reizen zijn die op allebei staan. Dat zijn er nul. Eenenveertig reizen naar dezelfde havenstad zijn dus over twee records verdeeld, en geen van beide records staat op de goede plek. Het ene ligt aan een Canadees meer, het andere in het binnenland van Texas.

Dat is de eerste keer dat wij een dubbel record tegenkomen waarvan beide helften fout staan, op twee verschillende werelddelen, en waarbij de juiste plek in geen van beide voorkomt. Zoek je op deze stad, kijk dan dus op allebei de pagina.

Waar de grote schepen wel liggen

Bermuda heeft in dit bestand nog een derde aanlegplaats, en die is veruit de grootste: de Royal Naval Dockyard aan de westpunt van het eiland, met tweehonderdachtennegentig reizen.

Dat record hebben wij ook nagerekend en de coordinaten daarvan kloppen wel. Het is het voormalige Britse marinecomplex, en het is de enige plek op Bermuda waar de grote cruiseschepen terechtkunnen.

Dat verklaart meteen wat voor schepen op deze pagina staan. In de haven van de hoofdstad passen alleen kleinere schepen; de kade ligt midden in het stadje en er is niet meer ruimte dan dat. De negen schepen die hier komen zijn dan ook allemaal van het kleinere soort.

Voor jou is dat het praktische verschil tussen de twee. Kom je hier binnen, dan stap je van boord in de winkelstraat. Kom je aan de westpunt binnen, dan zit je op ruim vijftien kilometer van de hoofdstad en heb je een veerboot of een bus nodig.

Zeven rederijen, negen schepen, en oktober

De aanlopen komen van Azamara Cruises, AIDA, Regent Seven Seas Cruises en Hapag-Lloyd Cruises, en daar komen nog drie rederijen bij, zodat het totaal op zeven uitkomt. Achter die zeven zitten negen schepen, waarvan er twee samen elf van de eenentwintig aanlopen leveren.

Er komen 16 reizen langs en er vertrekt er geen enkele. Daarom staat er geen vanafprijs op deze pagina. Tien reizen beginnen in New York, vijf in Miami, twee in Hamburg en verder een in Piraeus, Montreal, Barcelona en Lissabon.

Er wordt 4 maanden per jaar aangelegd. oktober telt er elf, en dat is meer dan de helft van het totaal; april drie, november drie, maart twee en september twee. Van december tot en met februari en van mei tot en met augustus komt hier niets.

Die piek in oktober is opvallend, want de zomer is op Bermuda het gewone seizoen. De verklaring zit in het soort reis: dit zijn overwegend trajecten van de oostkust van Amerika naar Europa of naar de Caribbean, en die worden in het najaar gevaren. De zomerdienst van New York naar Bermuda loopt over de westpunt van het eiland en niet hierlangs.

Reislengtes, prijzen en een etiket dat twee keer misstaat

De reizen lopen van negen tot zevenendertig nachten, met het zwaartepunt tussen de twaalf en zeventien. Dat is een bruikbare spreiding en er zit geen wereldreis tussen die alle verhoudingen scheeftrekt.

De prijzen lopen van zestienhonderdnegenenzeventig euro tot vierendertigduizend achthonderdtien. Bij vier van de eenentwintig reizen ontbreekt het bedrag, en drie van die vier komen van de grootste aanbieder hier, die elf reizen levert.

Alle eenentwintig reizen dragen Bermuda, het Caribisch gebied en Noord-Amerika. Bij zestien staat ook Europa, en dat hebben wij nagelopen.

Veertien van die zestien zijn te verdedigen: het zijn oversteken die werkelijk in Lissabon, Southampton of de Middellandse Zee eindigen. Bij twee is dat niet zo. Welke haven daar de oorzaak van is, kunnen wij niet aanwijzen, want er is geen enkele haven die op alle zestien meevaart.

Wat je ermee moet doen: filter hier gerust op Bermuda, want dat klopt bij alle eenentwintig. Wees voorzichtiger met Europa, want daar zitten er twee bij die er niet horen.

Waarom de daken wit zijn

Op Bermuda valt op wat je vanaf zee al ziet: de huizen zijn pastelroze, geel en blauw, en de daken zijn allemaal wit en getrapt. Dat is geen bouwstijl maar noodzaak.

Het eiland heeft geen rivieren, geen meren en geen bruikbaar grondwater. Alle zoet water komt van regen, en dat wordt op de daken opgevangen. De trapsgewijze vorm remt het water af zodat het niet van het dak spoelt, en de witte kalklaag desinfecteert het.

Dat het eiland uberhaupt bewoond is, komt door een schipbreuk. In 1609 liep een Engels schip op weg naar Virginia hier op de riffen; de opvarenden kwamen aan land, bouwden uit het wrak twee nieuwe schepen en voeren verder. Het bericht van die schipbreuk zou Shakespeare de aanleiding hebben gegeven voor een van zijn stukken.

Verder is dit een eiland van kalksteen en koraal, met stranden waar het zand roze is doordat er gruis van rode koraaldiertjes doorheen zit. Het ligt niet in de Caribbean maar op de hoogte van Zuid-Carolina, ruim duizend kilometer uit de Amerikaanse kust, en het is daarmee het meest afgelegen bewoonde punt van de westelijke Atlantische Oceaan.

Wat je in deze stad vindt is een winkelstraat aan het water met koloniale gevels, een parlementsgebouw, een kathedraal en een aantal parken. Het is klein: te voet in een uur rond. Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• Het punt van dit record staat in Canada. Ga af op de havenlijst en niet op de kaart.
• Deze stad staat twee keer in het bestand. Kijk ook bij Hamilton, USA; daar staan twintig andere reizen.
• Allebei die records staan verkeerd, het ene aan een Canadees meer, het andere in Texas.
• Hier stap je in de winkelstraat van boord. Bij de Royal Naval Dockyard zit je vijftien kilometer verderop.
• Er vertrekt hier niets. Tien van de eenentwintig reizen beginnen in New York.
• Oktober telt meer dan de helft van de aanlopen. In de zomer komt hier niets.
• Filter op Bermuda, niet op Europa. Twee van de zestien Europa-etiketten kloppen niet.