Cruise Saint Kitts en Nevis

Twee eilanden, en het tweede wilde weg

Er zijn 1.694 boekbare reizen die Saint Kitts en Nevis aandoen, langs 5 havens. Basseterre op Saint Kitts draagt er 1.589 van en Charlestown op Nevis 124; de rest zijn ankerplaatsen bij een strand.

Tussen die twee eilanden ligt drie kilometer water, De Narrows geheten, en toch is het verschil groter dan die afstand doet vermoeden. Saint Kitts is de kant met de grote schepen, de winkelstraat aan de kade en de bussen die klaarstaan. Nevis is de kant waar je met een tender aan land gaat en waar op een dag zelden meer dan één schip ligt.

Dat de twee één land vormen is bovendien geen uitgemaakte zaak geweest. In 1998 stemde Nevis over afscheiding, en ruim eenenzestig procent was voor. Voor een geldige uitslag was tweederde nodig, dus het ging niet door. Het eiland heeft sindsdien een eigen parlement, een eigen premier en een eigen begroting, en de kwestie ligt er nog altijd.

Met tweehonderdeenenzestig vierkante kilometer en ongeveer achtenveertigduizend inwoners is dit het kleinste soevereine land van Noord- en Zuid-Amerika, in oppervlakte en in bevolking.

De laatste spoorlijn van de Caribische Zee

Saint Kitts heeft iets wat geen enkel ander eiland in de regio nog heeft: een werkende spoorlijn.

Hij is tussen 1912 en 1926 aangelegd om suikerriet van de plantages naar de centrale fabriek in Basseterre te brengen. Smalspoor, ongeveer vijftig kilometer, in een lus om het hele eiland heen. Boeren leverden hun riet bij een halte af en de trein deed de rest.

In juli 2005 stopte de suiker. De regering sloot de staatsfabriek na driehonderdvijftig jaar omdat er geen droog brood meer aan te verdienen viel, en in één klap verdween de bedrijfstak waar het eiland op was gebouwd. Duizenden mensen raakten hun werk kwijt.

De rails bleven liggen. Wat er nu over rijdt zijn dubbeldeksrijtuigen met een open bovendek, op een deel van de oude lus, langs de restanten van de plantages en de schoorstenen van de fabrieken die er stonden. Het is een van de weinige excursies in de Caribische Zee die niet naar een strand gaat en die tegelijk vertelt waar het eiland zijn geld mee verdiende en waarom dat geld er niet meer is.

De rit duurt ongeveer drie uur, deels per trein en deels per bus, en dat vult een groot deel van een havendag.

Brimstone Hill, en waarom hier twee landen tegelijk zaten

Boven de noordwestkust ligt een fort dat je vanaf het dek al ziet liggen. Brimstone Hill staat op een vulkanische rots van ruim tweehonderd meter en werd het Gibraltar van West-Indië genoemd.

Er is ruim een eeuw aan gebouwd, vanaf het eind van de zeventiende eeuw, door tot slaaf gemaakte Afrikanen die de stenen versleepten en de muren metselden. Sinds 1999 staat het op de Werelderfgoedlijst, en het is een van de best bewaarde forten van de hele regio.

Dat het er staat heeft alles te maken met wat dit eiland was. De Engelsen vestigden zich hier in 1624, de Fransen een jaar later, en in 1627 verdeelden ze het eiland onderling: de Fransen aan beide uiteinden, de Engelsen in het midden. Vanaf hier zijn beide landen hun Caribische rijk begonnen, en ze hebben er vervolgens honderd jaar om gevochten tot het in 1713 definitief Brits werd.

Voor de Kalinago, die er woonden toen de Europeanen kwamen, liep dat af zoals het overal afliep. In 1626 sloegen de Engelsen en de Fransen samen de hand aan hen op een plek die sindsdien Bloody Point heet. Over het aantal doden lopen de schattingen ver uiteen; dat het een uitroeiing was staat vast.

Nevis: een minister van Financiën en een bruiloft

Charlestown telt geen tweeduizend inwoners en is in een half uur belopen, maar er zijn twee dingen gebeurd die er niet bij passen.

Alexander Hamilton is hier geboren, in 1755 of 1757, als buitenechtelijk kind in een gezin zonder geld. Hij vertrok op zijn zeventiende naar New York, schreef mee aan de Amerikaanse grondwet en werd de eerste minister van Financiën van de Verenigde Staten. Het huis waar hij vandaan komt is nu een klein museum, en sinds de musical over zijn leven weten bezoekers weer waar dat eiland ligt.

Het tweede is een bruiloft. Horatio Nelson trouwde hier in maart 1787 met Frances Nisbet, een weduwe van het eiland, met de latere koning Willem IV als getuige. Nelson lag in die jaren in Antigua gestationeerd en was op Nevis niet geliefd: hij hield er handelsverdragen tegen de Amerikanen aan die de lokale planters geld kostten.

Boven het stadje uit steekt Nevis Peak, een vulkaan van bijna duizend meter die vrijwel altijd een wolk om de top heeft. Daar komt de naam vandaan: de Spanjaarden noemden het eiland naar Onze-Lieve-Vrouwe van de Sneeuw, omdat die wolk op sneeuw leek.

Het strand aan de westkant heet Pinney's Beach en loopt vier kilometer door. Er staan een paar strandtenten en verder weinig, en dat is precies wat mensen hier komen halen.

Wat een dag in Basseterre oplevert

De cruiseterminal heet Port Zante en ligt op aangeplempte grond direct voor de stad. Je loopt eraf en staat in een winkelgebied dat op de aankomst is gebouwd, en twee straten verder sta je in de echte stad.

Het middelpunt daarvan is The Circus, een rond plein met een groene gietijzeren klokkentoren uit 1883 die naar het voorbeeld van Piccadilly Circus is aangelegd. Independence Square erachter was in de achttiende eeuw de markt waar mensen als slaaf werden verkocht.

Wie naar het strand wil gaat naar het zuidoostelijke schiereiland, waar Frigate Bay en South Friar's Bay liggen. Dat is twintig minuten rijden en het is ook de reden dat er in de havenlijst een strand als aanloopplaats staat: een deel van de kleine schepen gaat daar voor anker in plaats van de haven in.

Twee dingen die het overwegen waard zijn boven de standaardtocht: de kabelbaan over het regenwoud aan de flank van Mount Liamuiga, en de vulkaan zelf, waarvan de krater in een stevige dagwandeling te bereiken is. Dat laatste past niet in elke havendag, dus kijk naar de ligtijd van je schip.

De munt is de Oost-Caribische dollar, vast gekoppeld aan de Amerikaanse. Met dollars betalen kan overal en wisselen is niet nodig.

Vijf maanden waarin bijna alles vaart

December telt 363 reizen, januari 360 en februari 302. Juni komt uit op 2 en mei op 4. Dat is een verhouding van bijna honderd op één, en daarmee is dit een van de scherpst afgebakende seizoenen in dit aanbod.

De reden is het orkaanseizoen, dat hier van juni tot en met november loopt en waarvan augustus tot oktober de zwaarste maanden zijn. De grote rederijen verplaatsen hun schepen dan naar de Middellandse Zee en Alaska, en wat er in de zomer overblijft zijn een paar losse afvaarten.

785 van de 1.694 reizen duren tien tot veertien dagen en 517 vijf tot zeven. Dat de lange reizen hier de meerderheid vormen komt door de ligging: dit eiland hoort bij de oostelijke Caribische keten, en vanuit Florida is dat een week varen heen en terug.

De vertrekhavens zijn Bridgetown, San Juan en Miami. Bridgetown staat op 266 en San Juan op 247, met Miami op 192 en Fort Lauderdale op 167 daarachter. Wie vanuit Barbados of Puerto Rico begint zit binnen een dag ter plaatse; wie vanuit Florida vertrekt heeft twee zeedagen voor de boeg.

Wat het kost en wie er vaart

De goedkoopste reis begint bij €399 per persoon. De rederijen zijn MSC Cruises, Costa Cruises, Seabourn en P&O Cruises, met MSC op 240 reizen, Costa op 161 en Seabourn op 131.

Die derde naam zegt iets. Seabourn en Windstar zijn maatschappijen met kleine schepen, en samen staan ze op ruim tweehonderd reizen. Dat aandeel is hier hoger dan in het westelijke deel van de Caribische Zee, en het is de reden dat Charlestown überhaupt in de lijst staat: Nevis heeft geen kade waar een schip van vierduizend passagiers aan kan.

In totaal varen er honderdeenentwintig verschillende schepen op deze bestemming. Wie Nevis wil zien moet dus gericht kiezen, want de kans dat het toevallig op een route van een groot schip staat is klein.

Een praktisch punt bij het combineren: Saint Kitts en Nevis zit in dezelfde hoek als Antigua, Sint-Maarten en Guadeloupe, en die staan op deze routes vaak samen op één reis. Vier eilanden in vier dagen die alle vier anders zijn, is hier goed te doen.

Waar je op moet letten

• Kijk of je reis ook Nevis aandoet. Dat lukt vrijwel alleen op een klein schip.
• De spoorlijn is de enige die er in de regio nog is en duurt ongeveer drie uur.
• Brimstone Hill is werelderfgoed en vanaf zee al te zien.
• Van mei tot en met september vaart er vrijwel niets; dat is hier echt vanwege de orkanen.
• Port Zante ligt in de stad, dus voor het centrum heb je geen vervoer nodig.
• Voor de krater van Mount Liamuiga heb je een lange dag nodig; check eerst hoe lang je schip blijft liggen.