Wat voor rederij is Ponant?
Ponant is in 1988 opgericht door een groep Franse zeevaartofficieren en heeft het hoofdkantoor in Marseille. Het is de enige Franse luxerederij van betekenis, en de enige ter wereld met een ijsbreker die als passagiersschip is gebouwd.
De vloot telt 13 schepen en er staan nu 420 afvaarten open, vanaf €810 per persoon.
De positionering is die van een expeditierederij met luxe, en dat is een smallere niche dan hij klinkt. De meeste expeditierederijen bieden een sober schip; de meeste luxerederijen komen niet in het ijs. Ponant doet allebei, met kleine schepen die overal binnenkomen.
Le Commandant Charcot: de enige ijsbreker met gasten aan boord
Dit schip verdient een eigen paragraaf, want er is niets vergelijkbaars.
Le Commandant Charcot is een echte ijsbreker — geen versterkte romp die ijs kan verdragen, maar een schip dat ijs actief openbreekt — en het vaart op vloeibaar aardgas met een elektrische aandrijving. Daardoor komt het op plekken waar geen enkel ander passagiersschip komt: de geografische Noordpool, de Weddellzee in Antarctica, en de meest afgelegen delen van de Noordwestelijke Doorvaart.
Aan boord varen wetenschappers mee die onderzoek doen, met laboratoria die daadwerkelijk in gebruik zijn. Voor gasten betekent dat lezingen en de mogelijkheid om mee te kijken bij het werk.
Dit is de duurste reis in ons hele aanbod, met een prijs die ver boven de rest uitkomt. Het is ook de enige manier om als betalende passagier op de Noordpool te komen.
De vloot: welke Ponant-schepen zijn er?
De vloot bestaat uit L'Austral, Le Bellot, Le Boreal, Le Bougainville, Le Champlain, Le Commandant Charcot, Le Dumont D'urville, Le Jacques Cartier, Le Laperouse en Le Lyrial. De namen zijn Frans en verwijzen naar ontdekkingsreizigers en zeelieden.
De Ponant Explorers: Le Champlain, Le Laperouse, Le Bougainville, Le Dumont d'Urville, Le Bellot en Le Jacques Cartier
Kleine expeditieschepen van ongeveer honderdtachtig gasten, met een versterkte romp voor ijs. Hun bijzonderheid is de Blue Eye: een lounge onder de waterlijn met ramen in de vorm van een walvisoog, waar je onder water kunt kijken en waar hydrofoons de geluiden van de zee doorgeven. Dat is nergens anders te vinden.
Deze schepen varen naar het poolgebied, de Kimberley-kust in Australië, de eilanden in de Stille Oceaan en langs afgelegen kusten.
De Sisterships: L'Austral, Le Boreal, Le Soleal en Le Lyrial
Iets grotere schepen van rond de tweehonderd gasten, die het klassieke Ponant-programma varen: de Middellandse Zee, de Noorse fjorden, Antarctica en Azië.
Le Ponant
Het oudste schip van de vloot en een zeilschip: een driemaster met zestien hutten. Dat is een compleet andere reis, met een gezelschap dat kleiner is dan de bemanning van een gewoon cruiseschip.
Le Paul Gauguin
Een schip dat het hele jaar in Frans-Polynesië vaart, vanuit Papeete. Het is speciaal gebouwd voor die wateren, met een ondiepe kiel om de lagunes in te kunnen.
De volledige vloot met bouwjaar en capaciteit staat als kaartjes op deze pagina.
Voor wie is Ponant bedoeld, en voor wie niet
Dit werkt voor reizigers die verder willen dan waar de gewone cruise komt en die daar comfort bij willen. De combinatie van kleine schepen, expeditiebestemmingen en een Franse keuken is zeldzaam.
De sfeer is Frans, en dat is meer dan een detail. De keuken is Frans, de wijn is Frans en inbegrepen, het diner is een bezigheid, en het publiek is voor een groot deel Franstalig. Aan boord wordt Frans en Engels gesproken en de aankondigingen gaan in beide talen. Op sommige afvaarten is er ook Duitstalige begeleiding; Nederlands is er niet.
Het werkt slecht voor wie entertainment zoekt. Er is een kleine zaal met lezingen en muziek, en verder is het rustig. Geen casino van betekenis, geen shows, geen kinderclub.
Ook voor wie op prijs stuurt is dit niet de plek. De poolreizen kosten een veelvoud van een gewone cruise, en op Le Commandant Charcot loopt dat nog verder op.
Hoe ziet een expeditiedag bij Ponant er eigenlijk uit?
Dit is de vraag die het vaakst onbeantwoord blijft bij expeditiereizen, en het antwoord verschilt fundamenteel van een gewone cruise.
Er is geen vast programma en geen dagindeling die vooraf vastligt. Waar het schip die dag naartoe gaat, hangt af van het weer, het ijs en waar de dieren zijn. De expeditieleider bepaalt dat 's ochtends en kondigt het om acht uur aan. Een geplande landing kan vervallen omdat de branding te hoog staat, en er kan een ongeplande stop bijkomen omdat er walvissen zijn gezien.
Aan wal gaan gebeurt met zodiacs: rubberboten voor tien tot twaalf mensen die vanaf een platform aan de zijkant van het schip vertrekken. Je stapt in laarzen het water in en loopt het strand op; er is geen steiger en geen loopplank. Dat vraagt een zekere mate van beweeglijkheid, en dat is geen kleine lettertjes maar een reële voorwaarde.
Op een dag met goed weer ga je twee keer aan wal, 's ochtends en 's middags, met daartussen een lunch aan boord. Op een dag met slecht weer gebeurt er niets en vaart het schip door, en dan zijn er lezingen van de wetenschappers en gidsen die meevaren.
Kleding is een serieus punt. De parka en de laarzen krijg je van de rederij; thermokleding, een waterdichte broek, handschoenen en een muts neem je zelf mee. Wat je precies nodig hebt staat in de reisinformatie die je na het boeken krijgt, en dat is de moeite waard om te lezen in plaats van te gokken.
Wat zit er in de prijs, en wat niet?
Wel inbegrepen: de hut, alle maaltijden, wijn en dranken bij de maaltijden en aan de bar, de fooien, en op de expeditiereizen de zodiac-excursies met de gidsen aan boord. Op de poolreizen krijg je een parka en het gebruik van laarzen.
Niet inbegrepen: de vluchten bij de meeste tarieven, de spa-behandelingen, de premiumwijnen, en de bijzondere activiteiten zoals duiken of een helikoptervlucht waar die worden aangeboden.
De vluchten zijn bij de verre bestemmingen een serieuze post: Ushuaia voor Antarctica, Longyearbyen voor Spitsbergen en Papeete voor Frans-Polynesië zijn geen korte reizen vanuit Nederland. Er zijn arrangementen waarin de vlucht is opgenomen; controleer dat bij het boeken.
Waar vaart Ponant naartoe?
Ponant is actief in 26 vaargebieden, met een bereik dat voor een vloot van deze omvang uitzonderlijk is.
Antarctica van november tot maart, vanuit Ushuaia. Ponant vaart daar met meerdere schepen en komt met de kleinste ook in de minst bezochte delen.
Het poolgebied in het noorden: Spitsbergen, Groenland, IJsland en de Noordwestelijke Doorvaart, in de noordelijke zomer. Met Le Commandant Charcot ook de geografische Noordpool.
Frans-Polynesië het hele jaar door vanuit Papeete, met Le Paul Gauguin.
De Middellandse Zee in de Europese zomer, vanuit Athene, Malta en Franse havens, met routes langs eilanden waar geen cruiseschip komt.
Azië, de Kimberley-kust en Zuid-Amerika in hun eigen seizoen.
Welke vertrekhavens op dit moment het drukst zijn, staat in het overzicht met vertrekhavens hierboven.
Ponant vergeleken met de andere expeditie- en luxerederijen
Tegenover Silversea. De meest directe vergelijking: allebei luxe met een expeditievloot. Silversea heeft de Galápagos en meer bestemmingen; Ponant heeft de ijsbreker, de Blue Eye-lounge en de Franse keuken. Bij Silversea zit er meestal een excursie per haven in de prijs.
Tegenover Seabourn. Vergelijkbaar segment, met twee expeditieschepen die onderzeeboten hebben. Seabourn is Amerikaanser van toon, Ponant Franser.
Tegenover Hurtigruten Expeditions. Dezelfde poolbestemmingen met soberder schepen tegen een fractie van de prijs. Wie de bestemming wil en niet de luxe, komt daar goedkoper.
Tegenover Scenic Ocean Cruises. Ook expeditiejachten met een helikopter en een onderzeeboot, in dezelfde prijsklasse maar met een all-inclusive formule.
Tegenover Star Clippers. Wie op Le Ponant, het zeilschip, uitkomt: Star Clippers vaart met grotere zeilschepen tegen een lagere prijs. Ander product, zelfde idee.
Waar je op moet letten voordat je boekt
- Kies eerst het schip, dan de route. De ijsbreker, de expeditieschepen, het zeilschip en het Polynesië-schip zijn vier verschillende reizen onder één naam.
- Tel de vlucht mee. Ushuaia, Longyearbyen en Papeete zijn dure en lange reizen, en die zitten er meestal niet in.
- Let op de voertaal. Frans en Engels, met een overwegend Franstalig gezelschap. Dat bepaalt de sfeer aan boord.
- Antarctica vraagt een keuze. Over de Drake Passage varen kost twee dagen heen en twee terug en kan ruw zijn; er zijn ook arrangementen waarbij je die overtocht vliegt.
- Voor de Noordpool is er maar één schip. Le Commandant Charcot vaart daar, en het aantal afvaarten per jaar is klein. Ver vooruit boeken is nodig.
De Blue Eye: kijken onder de waterlijn
Op de zes Ponant Explorers zit een lounge onder de waterlijn, met twee ramen in de vorm van een walvisoog. Dat is geen decoratief detail maar een technische ingreep: de ruimte ligt onder het wateroppervlak en de ramen kijken de zee in.
Wat het bijzonder maakt zijn de hydrofoons in de romp. Die vangen de geluiden onder water op — het kraken van ijs, het gezang van walvissen, het ruisen van de stroming — en geven die door in de lounge, waar ze via de banken ook voelbaar zijn. In het poolgebied levert dat momenten op die je vanaf het dek niet meemaakt.
Het werkt niet altijd. In troebel water of bij weinig licht zie je weinig, en in een drukke haven hoor je vooral scheepsmotoren. Maar op een ankerplaats in Antarctica of langs de Kimberley-kust is het een van de dingen waar gasten achteraf over praten.
Op de grotere schepen van de vloot, de Sisterships, zit deze ruimte niet. Wie er specifiek voor komt, moet dus op een van de zes Explorers boeken. Welk schip op welke route vaart, staat bij elke afvaart vermeld.
Alle actuele afvaarten van deze rederij, met prijs, schip en route, staan in het boekingsoverzicht op deze pagina. De boeking en de betaling lopen via een reisorganisator die is aangesloten bij ANVR en SGR.
