Franse expeditieluxe schip in de vloot van Ponant.
De Le Paul Gauguin vaart voor Ponant. Hieronder staan de specificaties, de hutten en alle afvaarten die nu te boeken zijn.
De Le Paul Gauguin is een klein luxeschip van Ponant en vaart vrijwel het hele jaar in Frans-Polynesie, met enkele verplaatsingsreizen naar Fiji, Indonesie en Australie.
Er staan nu 41 afvaarten open, vanaf €2.640 per persoon, met vertrekdata van oktober 2026 tot en met december 2028.
Tweeenveertig van de zesenveertig afvaarten vertrekken uit Papeete op Tahiti.
Eenentwintig reizen duren zeven nachten; de langste duurt eenentwintig.
De vaargebieden waarin dit schip te boeken is zijn Australië & Nieuw Zeeland, Azië & Indische Oceaan, Europa, Fiji en Stille Oceaan.
Voor dit schip levert het boekingssysteem waarmee wij werken geen tonnage, bouwjaar, afmetingen of passagiersaantal aan; wat hieronder staat gaat daarom over de reizen en de havens.
Dat is in dit hele aanbod uitzonderlijk, want vrijwel elk ander schip verhuist met de seizoenen mee.
Tweeenveertig van de zesenveertig afvaarten beginnen in Papeete en drieenveertig doen die haven aan, dus dit schip is aan Frans-Polynesie toegewijd.
Dat heeft een praktisch voordeel: de bemanning kent het gebied, de rifpassages en de getijden, en er is geen route die maar een keer per jaar wordt gevaren.
Het heeft ook een nadeel dat je van tevoren moet wegen: naar Tahiti vliegen kost vanuit Nederland ruim vierentwintig uur met minstens een overstap, doorgaans in Parijs of in Los Angeles.
Het tijdverschil is twaalf uur, dus je bent bij aankomst een etmaal kwijt en bij thuiskomst nog eens.
Kom minstens twee dagen eerder aan, want als de vlucht uitvalt is er geen tweede vlucht die je nog op tijd brengt.
Dit is de meest voorkomende naam in de hele havenlijst, en het is geen haven en geen dorp.
Het is een klein onbewoond eilandje voor de kust van Taha'a dat door deze rederij wordt gebruikt voor een stranddag: je gaat er met bijboten heen en er wordt op het zand gekookt.
Dat is aangenaam en het staat op vrijwel elke afvaart, maar het is wel een dag zonder dorp, zonder markt en zonder mensen die er wonen.
Taha'a zelf staat niet in de lijst, terwijl dat het eiland is waar het grootste deel van de Polynesische vanille vandaan komt en waar je die op de plantages kunt zien drogen.
Wie daar naartoe wil moet dus nagaan of er vanaf het eilandje een uitstap naar het hoofdeiland is, want uit de havenlijst blijkt dat niet.
Vraag ook na hoeveel uur die stranddag duurt, want op een reis van zeven nachten is dat een achtste van je programma.
Vier reizen van veertien nachten naar de Marquesas hebben in de gegevens Europa als vaargebied meegekregen, naast de Stille Oceaan.
Dat kan uiteraard niet: die reizen varen tussen Tahiti en de Marquesaseilanden en komen geen enkele Europese haven tegen.
Het gaat bovendien om de reeks die verder de duurste en de bijzonderste van het schip is, dus juist die kun je op een filter mislopen.
Ga bij dit schip dus niet op het vaargebied af maar op de havenlijst en op de naam van de reis.
Verder staat Moorea twee keer in de lijst, een keer als eiland en een keer als de baai aan de noordkant ervan, waardoor het lijkt of het om twee plaatsen gaat.
De naam van de Marquesas staat er bovendien verkeerd gespeld bij.
Negen reizen staan in de lijst als Papeete naar Papeete, zonder verdere aanduiding, en dat verhult wat het zijn.
Die negen duren tien of elf nachten en doen naast de Genootschapseilanden ook Fakarava en Rangiroa aan, en dat zijn atollen in een heel andere eilandengroep.
Ze kosten tussen de vijfduizend en de negenenvijftighonderd euro, tegenover achtentwintighonderd tot vijfduizend voor de reizen van zeven nachten.
Wie alleen op de naam afgaat ziet dus negen naamloze rondreizen staan die in werkelijkheid het uitgebreidere product zijn.
De reizen van zeven nachten heten wel netjes naar de Genootschapseilanden, en die blijven binnen die groep.
Als je specifiek de atollen wilt zien, moet je dus op de reisduur zoeken en niet op de naam.
Bora Bora staat op drieenveertig afvaarten, Huahine op eenenveertig, Moorea op vierendertig en Raiatea op negentien.
Bora Bora is het bekendste van de rij en heeft een lagune om een berg van ruim zevenhonderd meter heen; de landingsbaan daar is in de Tweede Wereldoorlog door Amerikaanse troepen aangelegd en was tot 1960 de enige van het hele gebied.
Raiatea is voor de geschiedenis van de Stille Oceaan het belangrijkste eiland dat er is: daar ligt een tempelterrein op de werelderfgoedlijst dat als het ceremoniele middelpunt van heel Polynesie gold.
Vanaf dat eiland zijn de kano's vertrokken die Hawai en Nieuw-Zeeland hebben bevolkt, over duizenden kilometers open oceaan en zonder instrumenten.
Huahine is het minst ontwikkelde van de vier en heeft tempelplatforms in het bos en een beek met palingen die er als heilig worden beschouwd en die uit de hand eten.
Moorea ligt op zeventien kilometer van Tahiti en heeft twee diepe baaien met daartussen een bergkam waar je vanaf een uitzichtpunt in beide tegelijk kijkt.
Vijf afvaarten van veertien nachten varen ruim vijftienhonderd kilometer noordoostwaarts naar de Marquesaseilanden, en dat is een andere wereld dan de lagunes.
Daar zijn geen riffen en geen lagunes: de eilanden lopen recht de oceaan in met kliffen en met dalen die tussen de bergen zijn uitgesleten.
Atuona op Hiva Oa staat op vijf afvaarten en is de plaats waar de schilder naar wie dit schip is genoemd in 1903 is gestorven en begraven; op hetzelfde kerkhof ligt ook de Belgische zanger Jacques Brel.
Taiohae op Nuku Hiva staat eveneens op vijf afvaarten; dat is het eiland waar Herman Melville in 1842 van zijn walvisvaarder wegliep en waarover hij zijn eerste boek schreef.
Op Fatu Hiva staan twee dorpen in de lijst, Omoa en Hanavave, en dat zijn de enige twee van het eiland; de baai bij het tweede geldt als de mooiste van de Stille Zuidzee.
Deze reizen lopen van ruim zesenzeventighonderd tot bijna veertienduizend euro, en dat is voor dezelfde route en dezelfde reisduur een verschil van bijna het dubbele.
Fakarava en Rangiroa staan elk op zeventien afvaarten en zijn iets heel anders dan de bergeilanden.
Een atol is een ring van koraal om een lagune, met een landrand die nergens breder is dan een paar honderd meter en nergens hoger dan enkele meters.
Rangiroa heeft een lagune die groot genoeg is om het hele eiland Tahiti in te leggen, en vanaf de ene kant zie je de andere niet.
Fakarava staat op de lijst van biosfeerreservaten en heeft in het zuiden een rifpassage waar bij tijgetij honderden haaien tegen de stroom in blijven hangen.
Dat is een van de bekendste duiklocaties ter wereld, en ook met alleen een snorkel is er vanaf de rand veel te zien.
Vraag na of het bezoek aan die passage bij jouw afvaart hoort, want dat hangt af van het getij en het wordt niet op elke reis gedaan.
Vier afvaarten verlaten Frans-Polynesie, en dat zijn de enige waarop dit schip iets anders doet.
Er is een reis van eenentwintig nachten van Fiji naar Bali voor ruim drieentachtighonderd euro, met Vanuatu, de Salomonseilanden, Papoea-Nieuw-Guinea en Oost-Timor onderweg.
Daarnaast staan een reis van Singapore naar Darwin, een van Lautoka op Fiji naar Papeete en een tocht door Melanesie.
Op die reizen staan namen in de lijst die je nergens anders tegenkomt: Alotau, Samarai, Honiara, Espiritu Santo en Thursday Island.
Honiara ligt op Guadalcanal, waar in 1942 en 1943 een van de zwaarste veldslagen van de Stille Oceaan is uitgevochten en waar het water voor de kust vol scheepswrakken ligt.
Deze reizen zijn per nacht gunstiger dan de Polynesische weken, want een verplaatsing moet toch gevaren worden.
Dit is een klein schip met veel bemanning per gast, en het staat in het boekingssysteem tegelijk als luxe zeecruise en als expeditiecruise.
De rederij is Frans, dus de omroepberichten gaan doorgaans in het Frans en het Engels; Nederlandstalige begeleiding is er niet.
Er vaart Polynesisch personeel mee dat over de eilanden vertelt en muziek maakt, en dat is bij dit schip een vast onderdeel.
Achter op het schip zit een platform waar je met kleine boten, kajaks en snorkeluitrusting het water in kunt, en op deze routes wordt dat veel gebruikt.
Bij deze rederij zit een groot deel van de dranken en de maaltijden in de reissom; controleer per afvaart wat er precies bij zit.
Bij een van de zesenveertig afvaarten ontbreekt de prijs in het systeem.
Dit werkt voor wie Frans-Polynesie wil zien zonder tussen eilanden te moeten vliegen, want dat is daar de gebruikelijke en dure manier.
Het werkt uitzonderlijk goed voor wie de Marquesas wil bereiken, want daar komt vrijwel geen ander schip.
Het werkt goed voor wie graag in het water ligt, want snorkelen en varen met kleine boten is hier de kern van het programma.
Het werkt niet voor wie tegen een lange vliegreis opziet; naar Tahiti ben je een etmaal onderweg.
Het werkt niet voor wie op prijs stuurt, want dit is het duurdere einde van het aanbod en de vluchten komen er nog bij.
In Frans-Polynesie wordt het hele jaar gevaren; van november tot april is het er warmer en natter en van mei tot oktober droger en iets koeler.
Voor dit schip levert het boekingssysteem waarmee wij werken geen bouwjaar, tonnage, afmetingen, passagiersaantal of thuishaven aan; die regels ontbreken daarom hierboven, en bij een afvaart ontbreekt de prijs. Bij vier afvaarten naar de Marquesas staat Europa als vaargebied vermeld terwijl die reizen uitsluitend in de Stille Oceaan varen; dat is een fout in de indeling. Moorea staat twee keer in de havenlijst, een keer als eiland en een keer als de baai aan de noordkant. De naam van de Marquesas staat er verkeerd gespeld bij. Motu Mahana is een onbewoond eilandje dat voor een stranddag wordt gebruikt en geen haven; Taha'a, het eiland waar het voor ligt, staat niet in de lijst. Negen afvaarten hebben geen reisnaam maar alleen het havenpaar Papeete naar Papeete, terwijl het om een langere route gaat dan de reizen van zeven nachten. Ga bij het boeken af op het volledige dagprogramma van de afvaart.
40 afvaarten · pagina 1 van 2
Le Paul Gauguin · vanuit Lautoka
Le Paul Gauguin · vanuit Papeete
Le Paul Gauguin · vanuit Papeete
Le Paul Gauguin · vanuit Papeete