Cruises vanuit Salalah

De maanden dat het hier groen is, komt er geen schip

Er komen 45 reizen langs in Salalah en er vertrekt er geen enkele. Het seizoen hier is opmerkelijk, en niet om de reden die je zou verwachten.

In juni, juli en augustus komt er niets, en in december ook niet. april telt dertien aanlopen, januari elf, mei zes en november vijf.

Elders op het Arabisch schiereiland vallen die zomermaanden weg omdat het er boven de vijfenveertig graden is. Hier is dat anders. Deze kuststrook krijgt van eind juni tot begin september de uitloper van de Indische moesson, en dat is een verschijnsel dat op dit schiereiland verder nergens voorkomt.

Er valt dan wekenlang motregen, de temperatuur zakt naar een graad of vijfentwintig en de kale bergen achter de stad worden groen. Er komen watervallen, er staat gras en er hangt mist tegen de hellingen.

Golfarabieren rijden er in die maanden met tienduizenden naartoe, juist om dat te zien. Cruiseschepen komen dan niet, want de zee is dan ruw en de kade ligt open. Wie het groen wil zien, moet dus over land komen.

De wierook waar de stad van leefde

Achter deze kust groeit een boom die nergens ter wereld in noemenswaardige hoeveelheden groeit behalve hier, in Somalie en in Jemen.

Uit de bast van die boom loopt bij insnijding een hars die opdroogt tot korrels, en die korrels zijn drieduizend jaar lang een van de duurste handelswaren ter wereld geweest. Zij gingen per kameel naar het noorden en per schip naar India en het Middellandse Zeegebied.

Deze streek leverde de beste kwaliteit, en dat is niet marketing maar een kwestie van klimaat: de bomen die het droogst staan geven de lichtste hars. De handel maakte de havens hier rijk in een gebied dat verder niets had.

Vier plekken in deze streek staan sinds 2000 samen op de werelderfgoedlijst: een bomenvallei in het binnenland, twee havenruines en een karavaanplaats in de woestijn.

Op de markt in de stad wordt de hars nog per gewicht verkocht, in vier of vijf kwaliteiten die in kleur verschillen van bruin tot bijna wit. De witte is de duurste en het minst rokerig.

De havenruine waar de koningin van Sheba wordt genoemd

Op vijfendertig kilometer oostwaarts liggen de resten van een havenstad die rond de eerste eeuw voor onze jaartelling is gesticht.

Die lag aan een riviermonding die toen open stond naar zee en nu door een zandbank is afgesloten, met een lagune erachter. Van daaruit werd de wierook verscheept naar India en verder.

De plaatselijke overlevering verbindt die plek aan de koningin van Sheba, die er een zomerpaleis zou hebben gehad. Daar is geen bewijs voor: de opgravingen wijzen op een stichting die eeuwen later ligt. Wij noemen het omdat het op het bord staat en in elke gids terugkomt.

Wat er wel is, is een ommuurd terrein met poorten, huizen en een tempel, met uitzicht over de lagune waar flamingo's staan. Het is een halve dag met de rit erbij.

Dichter bij de stad ligt een tweede ruine aan zee, van een havenstad die in de middeleeuwen bloeide en die door reizigers uit die tijd is beschreven. Daar staat ook het streekmuseum.

Kokospalmen en bananen aan de rand van de woestijn

Wat je vanaf de kade als eerste opvalt is dat het hier groen is aan de kust, ook buiten de moesson.

Dat komt door grondwater dat vanuit de bergen naar de kustvlakte stroomt. Er staan hier kokospalmen, bananenplantages en papaja, en langs de weg staan kraampjes met kokosnoten die ter plekke worden opengehakt.

Dat is voor het Arabisch schiereiland ongewoon en het is de reden dat deze streek altijd apart heeft gestaan van de rest van het land. Ook de taal is anders: er worden hier talen gesproken die niet met het Arabisch verwant zijn en die alleen in dit gebied voorkomen.

De stranden ten oosten van de stad zijn lang, leeg en wit, en er zijn plekken waar het zeewater door gaten in de rotsen omhoog wordt geperst. Bij ruwe zee is dat een fontein van tientallen meters.

Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

De Emiraten staan er bij bijna elke reis, en dat is terecht

Bij zevenenveertig van de reizen hier staat de Verenigde Arabische Emiraten als vaargebied, en bij eenenveertig Europa en de Griekse Eilanden. Op een Omaanse haven ziet dat er vreemd uit.

Het is dezelfde constructie die wij bij Safaga en Antalya hebben beschreven. Dit zijn lange reizen tussen de Middellandse Zee en de Golf: tien beginnen in Dubai, zes in Piraeus, zes in Singapore en drie in Doha.

Negen reizen duren eenentwintig nachten en er staan er twee van zevenendertig en twee van achtendertig bij. Dat zijn geen weekreizen maar overtochten, en dan passen er meerdere werelddelen in een routelijst.

Bij twaalf reizen ontbreekt het bedrag, dus bij bijna een kwart. De prijzen die er staan lopen van vierenveertighonderdnegenenveertig euro tot achtentachtigduizend driehonderdnegenennegentig euro.

De rederijen die hier aanleggen zijn Oceania Cruises, Regent Seven Seas Cruises, Crystal Cruises en Silversea Cruises. De havens die het vaakst met deze op dezelfde reis staan zijn Jeddah, Saoedi-Arabië, Aqaba, Jordanië, Athene (Piraeus) en Safaga, Egypte. Er staat een tweede record met deze naam in het bestand; dat is al samengevoegd en staat op nul reizen.

Waar je op moet letten

• In juni, juli en augustus komt hier niets; dat is juist de maanden dat het groen is.
• De Emiraten in de vaargebieden zijn geen fout; dit zijn lange overtochten.
• De havenruine kost een halve dag en ligt vijfendertig kilometer oostwaarts.
• Bij bijna een kwart van de reizen ontbreekt de prijs.
• Reken op reizen van drie weken of langer; korte tochten zijn hier zeldzaam.
• Koop de wierook op gewicht en let op de kleur; de lichtste is de beste.