Cruises naar Pinhao

Het punt ligt in Brazilie

Wij hebben de coordinaten van alle havens in dit bestand nagerekend, en bij deze aanlegplaats wijzen zij naar een naamgenoot.

Het punt staat op vijfentwintig graden zuiderbreedte en tweeenvijftig graden westerlengte, en dat is driehonderd meter van een plaats met dezelfde naam in de Braziliaanse staat Parana.

Tussen die twee ligt achtduizend zevenhonderdzestien kilometer. Dit record heeft zevenhonderdzesentachtig reizen en is daarmee het grootste record aan deze rivier.

Dat de reizen bij de Portugese plaats horen, staat vast: alle buurhavens liggen aan dezelfde rivier.

Voor jou heeft het geen gevolg voor de route, maar de kaart wijst naar het verkeerde werelddeel.

Het station met de tegels dat je overal terugziet

Er komen 668 reizen langs in Pinhão en er vertrekt er geen enkele. 715 daarvan vertrekken uit Porto, honderd kilometer stroomafwaarts.

Op honderd meter van de aanlegsteiger staat het treinstation, en dat is het bekendste gebouw van de hele Douro. De buitenmuren zijn in 1937 bekleed met vierentwintig panelen van blauwwitte azulejo's, en daarop staat het werk in de wijngaard afgebeeld: het plukken, het dragen van de manden, het treden van de druiven.

Die panelen zijn niet decoratief bedoeld maar documentair. Ze laten zien hoe de oogst hier ging voordat er machines waren, en dat is grotendeels hoe het op de steilste percelen nog gaat, want daar kan geen tractor komen.

Het station is nog in gebruik. De lijn langs de Douro loopt vanaf Porto tot Pocinho en geldt als een van de mooiste treinritten van Europa; hij ligt vrijwel de hele weg aan het water.

Dit is de best beoordeelde grond van het dal

Wat Pinhão van Régua onderscheidt is niet de omvang maar de kwaliteit van wat eromheen groeit.

In de Douro wordt elk wijngaardperceel beoordeeld met een puntenstelsel dat teruggaat op de jaren dertig. Er wordt gekeken naar hoogte, helling, richting ten opzichte van de zon, grondsoort, ouderdom van de stokken en nog een reeks factoren, en dat levert een letter op van A tot F.

Die letter bepaalt hoeveel port een perceel per jaar mag leveren. Een A-perceel mag het meeste, een F-perceel vrijwel niets, en dat is geen advies maar een quotum.

De hellingen rond Pinhão vallen grotendeels in de hoogste klassen. Hier liggen de quinta's waarvan de namen op de flessen staan, en de reden is de ligging: een bocht in de rivier met hellingen die precies naar het zuiden kijken, in het warmste en droogste deel van het dal.

Dat is ook waarom de aanlegplaats hier is. Vrijwel elke Douroreis doet Pinhão aan, en vrijwel elk bezoek aan een quinta vertrekt vanaf deze steiger.

Hoe port gemaakt wordt

Op de quinta's wordt het uitgelegd, en het is eenvoudiger dan het klinkt.

De druiven worden geplet en beginnen te gisten. Halverwege dat proces wordt er wijnalcohol bij gegoten, ongeveer een vijfde deel, en daar sterft de gist van. Wat er dan nog aan suiker in zit blijft erin, en dat is waarom port zoet is en sterk tegelijk.

Dat treden met de voeten in stenen bakken is geen folklore voor bezoekers. Het is de zachtste manier om de schil te kneuzen zonder de pit te breken, en op een aantal quinta's wordt het bij de beste partijen nog steeds zo gedaan, in ploegen, op muziek, urenlang.

De vaten gingen vroeger stroomafwaarts naar Vila Nova de Gaia bij Porto, waar het klimaat koeler en vochtiger is en de wijn beter rijpt. Dat gebeurt nog steeds, alleen per tankwagen.

Bij de steiger liggen rabelo's, de platte boten met een groot roer waarmee dat vroeger gebeurde. Ze varen niet meer; de rivier is sinds de jaren zestig door stuwdammen tot een reeks meren geworden.

Wat er verder in dit gehucht is

Pinhão telt nog geen zeshonderd inwoners en bestaat uit een straat, een plein en het station.

Er staat een ijzeren brug uit 1906 over de rivier, in de stijl van de constructies die in die tijd overal in Portugal werden neergezet. Vanaf de overkant heb je het uitzicht op het dorp met de terrassen erachter, en dat is het beeld dat op de meeste foto's staat.

Achter het dorp loopt een weg omhoog naar het uitkijkpunt bij Casal de Loivos, ongeveer vier kilometer, en van daar zie je de hele bocht van de rivier liggen. Dat is een rit van tien minuten of een stevige klim te voet.

Voor de rest is dit een dorp waar je van boord gaat om ergens anders heen te worden gebracht. Dat is geen tekortkoming; het is de aard van deze halte.

De havens die het vaakst op dezelfde reizen staan zijn Porto, Regua, Pocinho, Portugal en Barca d' Alva, en de schepen die hier het vaakst liggen zijn Emerald Radiance, AmaVida, AmaDouro en AmaSintra.

September en oktober zijn de oogstmaanden

Oktober telt 153 reizen, september 139 en november 93. In januari en februari komt hier niets langs.

Dat najaarszwaartepunt is de oogst. Die begint eind augustus en loopt door tot in oktober, en dan is het dal in bedrijf: er wordt geplukt, de bakken staan vol en de quinta's ontvangen bezoek terwijl er gewerkt wordt.

In juli en augustus is het hier heet, tot ver boven de dertig graden, en de terrassen houden die warmte vast. Dat is precies wat de druif nodig heeft en wat een wandeling zwaar maakt.

544 van de 668 reizen duren vijf tot zeven dagen; dat is de Douroweek vanuit Porto en terug. De rederijen zijn AmaWaterways, Emerald Cruises, Scenic River Cruises en Nicko Cruises, met Uniworld op 308 aanlopen.

Wij hebben de afstanden, reistijden, tarieven en openingstijden niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• De coordinaten van dit record kloppen niet. Ga af op de havenlijst en niet op de kaart.
• Het station staat op honderd meter en is gratis te bekijken.
• De quinta's rondom hebben de hoogste klasse; daarom stopt vrijwel elke reis hier.
• Het uitkijkpunt ligt vier kilometer omhoog, tien minuten met de auto.
• September en oktober zijn de oogst en meteen het drukst.
• In juli en augustus is het boven de dertig graden.