Cruisehaven Coats Island

Drie reizen die aanleggen bij Coats Island, in de noordelijke Hudsonbaai

Coats Island ligt in Nunavut, aan de noordkant van de Hudsonbaai, bij de doorgang naar de Foxe Channel en de Roes Welcome Sound.

Onze coordinaten staan op tweeenzestig komma zes graden noorderbreedte en drieentachtig komma nul west, en dat is Coats Island. Het record klopt.

Het zijn lange expeditiereizen van zestien tot eenendertig nachten door de Canadese Arctis en Groenland, met Churchill, Iqaluit en de Diskobaai onderweg.

Voor Churchill, Iqaluit, Ilulissat, Sisimiut, Kangerlussuaq, Cape Dorset en Kopenhagen heeft ons bestand een eigen pagina.

Drie reizen, waarschijnlijk een bezoek

Alle drie reizen zijn van hetzelfde schip. Twee vertrekken op dezelfde dag, de een zestien en de ander eenendertig nachten lang, en de derde begint acht dagen eerder met een deel over land erbij. Dat kan niet alle drie los, dus het gaat vrijwel zeker om een vaart in augustus 2028 die in drie lengtes te boeken is.

De prijzen: tweeentwintigduizend vijfhonderdvijfenzestig euro voor zestien nachten, negenentwintigduizend vierhonderddertig voor vierentwintig en vierenveertigduizend zeshonderdvijfenzestig voor eenendertig. Per nacht ligt dat tussen twaalfhonderdzesentwintig en veertienhonderdeenenveertig euro.

De kliffen met de zeekoeten

Coats Island is groot, ruim vijfduizend vierkante kilometer, en er woont niemand. Wat er is, is toendra, grind en aan de oostkant een rand kalksteen die tot ongeveer honderd meter uit zee oprijst.

Op die kliffen zit een van de grootste kolonies dikbekzeekoeten van de Canadese Arctis: tienduizenden paren, op richels van een handbreed, elk met een enkel ei dat spits toeloopt zodat het bij aanstoten rondjes draait in plaats van te vallen. De jongen springen eraf voordat ze kunnen vliegen, begeleid door het mannetje dat ze op zee verder grootbrengt.

Op dat punt staat sinds de jaren tachtig een onderzoeksveldpost waar biologen die kolonie jaar na jaar meten. Daardoor is dit een van de best gedocumenteerde zeevogelkolonies van het noordpoolgebied, en daardoor is hier ook zichtbaar hoe de vogels op een veranderende zee reageren: wat ze vangen en wanneer ze broeden, verschuift mee met het ijs.

Langs de kust liggen walrussen in groepen op het strand, en er lopen ijsberen. Die twee horen bij elkaar, want een beer die geen zeehond meer kan vangen probeert het soms bij een walrus, wat zelden goed afloopt voor de beer.

Een volk dat verdween

Coats Island en het naburige Southamptoneiland waren het gebied van de Sadlermiut, een groep die eeuwenlang vrijwel geheel op zichzelf leefde. Zij spraken een variant die andere Inuit moeilijk konden volgen, maakten hun gereedschap anders, en hadden weinig contact met de rest.

Onderzoek aan botten en aan erfelijk materiaal wijst erop dat zij mogelijk afstamden van de Dorsetcultuur, het volk dat in het noorden woonde voordat de voorouders van de huidige Inuit er kwamen. Zeker is dat niet.

In de winter van 1902 op 1903 waren zij binnen enkele maanden allemaal dood. De ziekte kwam van de bemanning van een walvisvaarder die kort daarvoor was langsgekomen; welke ziekte het precies was, is nooit vastgesteld. Er bleef niemand over om het na te vertellen.

Op de eilanden liggen nog resten van hun huizen: ronde muren van steen en walviskaken, met de grasmat erover. Loop er niet overheen; het zijn graven en woonplaatsen tegelijk, en ze zijn beschermd.

Augustus, het schip en het etiket

De Hudsonbaai is bijzonder in die zin dat het ijs er in de zomer volledig verdwijnt en in het najaar weer helemaal terugkomt. Augustus is de maand waarin er niets meer ligt en een schip erdoor kan.

Dat is ook wat de ijsberen bepaalt. Zolang er ijs ligt jagen ze op zeehonden; zodra het weg is gaan ze aan land en teren ze op hun vet tot het weer aanvriest. Die vastenperiode is de afgelopen decennia langer geworden, en aan de westkant van deze baai, bij Churchill, is het aantal beren daardoor teruggelopen.

Van het schip op deze reizen hebben wij geen scheepsgegevens. Het is een expeditieschip met rubberboten; er is geen kade en geen steiger, dus alles gaat over het strand, en bij deining of mist gaat het niet door. Elke landing gaat met gewapende bewaking vanwege de beren.

De reizen dragen de vaargebieden Noord Amerika, Europa, Scandinavie, Poolgebied en Baltisch gebied, en dat klopt met wat de langste route doet. Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• Drie reizen zijn waarschijnlijk een bezoek. Hetzelfde schip in drie boekbare lengtes, augustus 2028.
• Je gaat over het strand aan land. Geen kade, en mist of deining laat het vervallen.
• Landingen gaan met bewaking. Er lopen ijsberen langs deze kust.
• Kijk naar de zeekoetenkliffen. Tienduizenden paren op richels van een handbreed.
• Loop niet over de oude huizen. Het zijn beschermde woonplaatsen en graven.
• Het ijs verdwijnt hier helemaal. Augustus is daarom de enige maand dat dit kan.
• Er woont niemand. Het eiland is sinds 1903 onbewoond.