Cape Dorset ligt op een klein eiland voor de zuidkust van Baffineiland, aan de Hudsonstraat, in het Inuitgebied Nunavut.
Onze coordinaten staan op vierenzestig komma twee graden noorderbreedte en zesenzeventig komma vijf west, en dat is Cape Dorset. Het record klopt.
Het zijn lange expeditiereizen van zestien tot eenendertig nachten door de Canadese Arctis en Groenland, met Iqaluit, Churchill en de Diskobaai onderweg.
Voor Iqaluit, Churchill, Ilulissat, Sisimiut, Kangerlussuaq, Kopenhagen en Stockholm heeft ons bestand een eigen pagina.
Alle drie reizen zijn van hetzelfde schip. Twee vertrekken op dezelfde dag, de een zestien en de ander eenendertig nachten lang, en de derde begint acht dagen eerder met een deel over land erbij. Een schip kan dat niet drie keer doen, dus het gaat vrijwel zeker om een vaart in augustus 2028 die in drie vormen te boeken is.
De prijzen zeggen iets over wat je erbij krijgt: tweeentwintigduizend vijfhonderdvijfenzestig euro voor zestien nachten, negenentwintigduizend vierhonderddertig voor vierentwintig, en vierenveertigduizend zeshonderdvijfenzestig voor eenendertig. Per nacht ligt dat tussen twaalfhonderd en veertienhonderdvijftig euro.
De plaats heet sinds 2020 officieel Kinngait, wat in het Inuktitut zoiets als hoge heuvels betekent. De naam Cape Dorset komt van een Engelse ontdekkingsreiziger die hier in de zeventiende eeuw langskwam en de kaap naar een Engelse graaf vernoemde.
Er wonen ongeveer veertienhonderd mensen. Het dorp ligt tegen een helling boven een baai, met huizen op palen, een school, een gezondheidspost, een winkel en een kerk. Wegen naar buiten zijn er niet: alles komt per vliegtuig of, in de paar maanden dat het water open is, per schip.
Aan de overkant van een smalle inham ligt een gebied dat als territoriaal park is aangewezen, met oude steenkringen, vossenvallen en resten van huizen van zoden en walviskaken. Bij laag water kun je erheen lopen; bij hoog water niet, want het tijverschil is hier groot.
Die oude resten hebben het dorp een plaats in de wetenschap gegeven. Toen in de jaren twintig van de vorige eeuw hier voorwerpen werden gevonden van een volk dat voor de Inuit in het noorden woonde, kreeg dat volk naar deze plek de naam Dorsetcultuur. De Inuit zelf noemen hen de Tuniit, en in hun verhalen waren het sterke, schuwe mensen die voor de nieuwkomers weken.
Kinngait is in Canada vooral bekend om iets anders: prenten. In 1959 werd hier een cooperatie opgericht waarin Inuit hun tekeningen in steendruk, zeefdruk en later litho konden omzetten, met hulp van een zuiderling die de technieken meebracht. Sindsdien verschijnt er vrijwel elk jaar een collectie, en die wordt in galeries in het hele land verkocht.
Het bekendste blad is een uil met waaiervormige veren in rood, geel en zwart, getekend door Kenojuak Ashevak in 1960. Dat beeld staat op een Canadese postzegel en op een bankbiljet is geweest, en het is voor veel Canadezen het gezicht van Inuitkunst.
De studio werkt nog. Een ongewoon groot deel van de bevolking van dit dorp verdient geld met tekenen, drukken of beeldhouwen, en Kinngait wordt daarom regelmatig genoemd als de plaats met de meeste kunstenaars per inwoner van Canada. Naast de prenten wordt er in speksteen gehakt, uit groeves in de omgeving.
Als je hier aan land komt, is de studio meestal het doel van het bezoek: je ziet de persen, het werk in uitvoering, en er wordt verkocht. Reken erop dat dat contant of per kaart gaat en dat de prijzen niet laag zijn; dit is het inkomen van het dorp.
Augustus is de enige maand waarin dit realistisch kan. Het zeeijs is dan weg, de temperatuur ligt rond een graad of vijf tot tien, en de toendra staat in bloei. September is al risicovol en de rest van het jaar ligt de straat dicht.
Wat je onderweg kunt zien: walrussen op de eilanden in de Hudsonstraat, ijsberen langs de kust, en in Churchill verderop is dat het hele doel van de reis. Garantie is er niet; dit zijn wilde dieren in een groot gebied.
Van het schip op deze reizen hebben wij geen scheepsgegevens. Het is een expeditieschip met rubberboten, want een kade voor cruiseschepen is er niet, en de combinatie van ijs, wind en tij maakt ontschepen hier onzeker. Een bezoek dat op het programma staat, kan vervallen.
De reizen dragen de vaargebieden Noord Amerika, Europa, Scandinavie, Poolgebied en Baltisch gebied, en dat klopt met wat de langste routes doen. Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.
Op dit moment staan er geen afvaarten in ons aanbod. Kijk later nog eens, of bekijk alle cruises. Alle cruises →