Cruises naar Monumental Island

De duurste instap van alle pagina's die wij hebben gemaakt

Er komen 54 reizen langs in Monumental Island en er vertrekt er geen enkele. De goedkoopste reis waarop dit eiland staat, kost vijftienduizend zevenhonderdzevenennegentig euro.

Dat is de hoogste ondergrens die wij op een havenpagina zijn tegengekomen. De Galapagos zaten op achtduizend zevenhonderdveertig en Nain in Labrador op twaalfduizend honderd.

De bovengrens is zevenennegentigduizend vijfhonderdachtennegentig en bij acht van de zesenvijftig reizen ontbreekt het bedrag. Er is geen goedkope manier om hier te komen.

Dat komt door wat voor reis dit is. Tweeenveertig van de zesenvijftig reizen komen van een enkele rederij met expeditieschepen, en de reizen duren dertien tot vijfenveertig nachten met veertien verschillende lengtes.

Zesentwintig beginnen in Kangerlussuaq op Groenland, tien in Reykjavik en zeven in Nuuk. Dit is geen bestemming waar je heen gaat maar een punt op een tocht door het noordpoolgebied.

Er wordt 6 maanden per jaar langsgevaren, met augustus op zesentwintig en september op dertien. Buiten de zomer ligt hier ijs.

Eenenveertig reizen dragen Noorse Fjorden, en de uitzondering is verklaard

Bij eenenveertig van de zesenvijftig reizen staan de Noorse Fjorden als vaargebied. Dit is de zuidoostpunt van Baffineiland in Canada.

Wij hebben deze keten op vijf eerdere pagina's beschreven en de bron ligt vast: een fjord aan de kust van Labrador die op honderd procent van zijn reizen dat etiket draagt. Van de eenenveertig getagde reizen hier staat die fjord op veertig.

Belangrijker is de omgekeerde toets. Er zijn zestien reizen hier waar die fjord niet op staat, en daarvan draagt er een de tag.

Die ene hebben wij opgezocht, want een onverklaarde uitzondering is precies wat je moet natrekken. Het is een reis van vierenvijftig nachten uit Reykjavik, en op de route daarvan staat een haven die Nordfjord heet.

Dat record staat in het bestand in Noorwegen, op zevenenzestig graden noorderbreedte, en het draagt het etiket bij eenentwintig van zijn eenentwintig reizen. De uitzondering heeft dus een tweede drager op de route.

Of dat Noorse record werkelijk op een reis door Arctisch Canada thuishoort, is een andere vraag die wij uit dit bestand niet kunnen beantwoorden. Wat wij wel kunnen zeggen: de keten klopt, en de ene afwijking heeft een aanwijsbare oorzaak.

Een eiland dat naar een vermiste is genoemd

Dit onbewoonde eiland ligt in de Davisstraat en het draagt zijn naam sinds 1857.

Het is zo genoemd door een Britse walvisvaarder en ontdekkingsreiziger die er als gedenkteken voor John Franklin voorbijvoer. Die was in 1845 met twee schepen en honderdnegenentwintig man vertrokken om de noordwestelijke doorvaart te vinden en sindsdien niet meer gezien.

Op het moment dat dit eiland die naam kreeg wist niemand nog wat er was gebeurd. Er waren toen al tientallen zoekexpedities uitgezonden, en juist die zoektocht heeft grote delen van de Canadese Arctis in kaart gebracht.

Wat er is gebeurd is pas veel later duidelijk geworden. De schepen raakten ingevroren, de bemanning verliet ze en is over het ijs zuidwaarts getrokken; niemand heeft het overleefd.

De twee wrakken zijn in 2014 en 2016 gevonden, op plaatsen die door de Inuit al generaties werden aangewezen en waar destijds niet naar was geluisterd. Dat laatste is inmiddels ook het officiele verhaal.

Er staat op dit eiland niets. De naam is het monument.

Walrussen en beren, en waarom je niet aan land gaat

Dit is een van de betrouwbaarste plekken in de Canadese Arctis om walrussen te zien.

Zij liggen er in groepen op de rotsen aan de waterkant, soms tientallen bij elkaar, en dat is de reden dat de schepen hier langskomen. Een volwassen mannetje weegt tot ruim duizend kilo en heeft slagtanden van een halve meter.

Er komen ook ijsberen, die op walrussen jagen en die op dit eiland regelmatig worden gezien. Dat is de tweede reden.

Je gaat hier niet aan land. Dat is geen kwestie van faciliteiten maar van beleid: een walrusligplaats verstoren is schadelijk, want de dieren stormen dan het water in en er kunnen jongen onder de voet raken.

Wat er wel gebeurt is varen met rubberboten langs de kust, op afstand. Dat is het hele bezoek en het duurt een uur of twee.

Of het doorgaat hangt af van het ijs, de deining en de vraag of de dieren er die dag zijn. Op een expeditiereis is dat de normale gang van zaken en het staat ook zo in het programma.

Waar dit ligt en wat je verder ziet

Dit eiland ligt aan de zuidoostpunt van het op vier na grootste eiland ter wereld, in de zeestraat tussen Canada en Groenland.

Die straat is ongeveer driehonderd kilometer breed en er loopt een koude stroom door die ijs uit de Arctische Oceaan naar het zuiden voert. Dat ijs is de reden dat hier maar drie maanden per jaar te varen valt.

In de buurhavenlijst van deze pagina staan namen die bijna allemaal onbewoonde plekken zijn: fjorden, eilandjes en baaien aan weerszijden van die straat. Dat is typerend voor dit soort reizen.

De dichtstbijzijnde plaats met inwoners is Iqaluit, de hoofdstad van het Canadese noordpoolgebied, op ongeveer tweehonderd kilometer. Die staat los in het bestand met vijfenveertig aanlopen.

De havens die het vaakst met deze op dezelfde reis staan zijn Kangerlussuaq, Nuuk Godthaab, Sisimiut, Greenland en Lower Savage Islands. Wij hebben de omstandigheden, afstanden en regels niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• De goedkoopste reis kost ruim vijftienduizend euro. Er is geen goedkope weg hierheen.
• Filter niet op vaargebied. Eenenveertig reizen staan onder de Noorse Fjorden.
• Je gaat hier niet aan land. Dat is beleid en niet een gebrek.
• Het bezoek kan vervallen door ijs, deining of afwezige dieren.
• Het seizoen is juli tot en met september.
• Neem een verrekijker mee. Alles gebeurt hier op afstand.