Star Pride

Wat voor schip is de Star Pride?

De Star Pride is in 1988 gebouwd en meet 12.995 brutoton. Het schip is 159 meter lang, telt 8 dekken en heeft plaats voor 343 passagiers in 156 hutten, met 190 bemanningsleden.

Er staan nu 124 afvaarten open, vanaf €1.515 per persoon, met vertrekdata van oktober 2026 tot en met oktober 2028. In 2021 is het schip verbouwd.

De rederij is Windstar Cruises en de havens die het vaakst op het programma staan zijn San Juan, Gustavia, Virgin Gorda, Jost Van Dyke, St. George's en Port Elizabeth.

Het aanbod valt uiteen in vier gebieden: de kleine Antillen, IJsland, de Canadese oostkust en Midden-Amerika met het Panamakanaal.

Het schip is in tweeen gezaagd

Dit schip heeft in 2021 een verbouwing ondergaan die in de cruisevaart zelden voorkomt.

Het is op een Italiaanse werf midscheeps volledig doorgezaagd, waarna de twee helften uit elkaar zijn getrokken.

Daartussen is een compleet nieuw middenstuk van ruim vijfentwintig meter geplaatst, met extra hutten, een nieuw restaurant en nieuwe openbare ruimtes.

Bij diezelfde ingreep zijn de motoren vervangen door nieuwe die minder verbruiken en schoner draaien.

Het schip is daarmee ruim een kwart langer geworden en de indeling is voor een groot deel van na 2020, terwijl de romp uit 1988 stamt.

Wat je koopt is dus een klein, ouder casco met een modern binnenwerk, en dat verklaart waarom het schip nieuwer aanvoelt dan het bouwjaar doet vermoeden.

Rond IJsland

Een deel van de zomerreizen vaart het hele eiland IJsland rond, en dat kan alleen met een schip van dit formaat.

De grote schepen doen Reykjavik aan en misschien een tweede haven; hier vaar je in een reis het eiland om en kom je aan alle vier de kusten.

Dat betekent de Westfjorden, waar de wegen slecht zijn en de dorpen honderd inwoners tellen, en de noordkust waar de walvissen zitten.

Het eiland ligt op de naad tussen twee aardschollen die uit elkaar bewegen, en dat verklaart de vulkanen, de geisers en de warme bronnen.

Wat je onderweg aandoet zijn watervallen, zwarte stranden en velden van gestolde lava, met vrijwel nergens een boom.

Vanuit Nederland is Reykjavik in ruim drie uur rechtstreeks te bereiken, en dat maakt deze reis toegankelijker dan hij lijkt.

Costa Rica en het Panamakanaal

In de winter vaart het schip in Midden-Amerika, en daar liggen havens die je op geen enkel groot schip vindt.

Quepos aan de Pacifische kust van Costa Rica is de toegang tot een klein nationaal park waar apen, luiaards en neusberen langs het pad zitten.

Puerto Jimenez ligt op het schiereiland Osa, aan een baai waar dolfijnen komen, en grenst aan een oerwoud dat door biologen tot de soortenrijkste plekken op aarde wordt gerekend.

Isla Parida is een onbewoond eiland in een Panamese golf waar je met een rubberboot aan land gaat op een leeg strand.

En dan is er het Panamakanaal zelf: tweeentachtig kilometer dwars door het continent, met sluizen die het schip zesentwintig meter omhoogtillen naar een meer in de jungle.

Die doorvaart duurt acht tot tien uur, en op een klein schip sta je daarbij dichter bij de sluiswand dan op een groot.

Saint Kitts en de vesting

Op de Caribische route staat Basseterre op Saint Kitts, en dat eiland heeft twee dingen die de moeite waard zijn.

Het eerste is Brimstone Hill, een vesting op tweehonderd meter hoogte die in de achttiende eeuw in ruim honderd jaar is opgetrokken uit vulkanisch gesteente.

Dat werk is gedaan door tot slaaf gemaakte Afrikanen, en dat staat er tegenwoordig bij vermeld; het complex is werelderfgoed en je kijkt er over vijf eilanden uit.

Het tweede is een smalspoorlijn die begin vorige eeuw is aangelegd om suikerriet naar de fabriek te brengen.

De suikerteelt is in 2005 gestopt en de lijn is blijven bestaan als toeristische trein die in drie uur het eiland rondrijdt, over houten viaducten door de velden.

Het is een van de weinige plekken in de Cariben waar je vanaf de kade een hele dag zonder auto kunt vullen.

Bequia en de kleine eilanden

De rest van de Caribische route bestaat uit eilanden waar een groot schip niet eens voor anker kan.

Bequia hoort bij Saint Vincent en de Grenadines, telt een paar duizend inwoners en heeft een traditie van houten scheepsbouw die er nog leeft.

Aan het strand staan open werkplaatsen waar boten met de hand worden gebouwd, en in het dorp worden modellen van diezelfde boten verkocht.

Mayreau is nog kleiner en ligt naast de Tobago Cays, een groep onbewoonde eilandjes binnen een rif waar je met zeeschildpadden zwemt.

Jost Van Dyke telt driehonderd inwoners en heeft twee baaien, een strandbar die wereldberoemd is en verder vrijwel niets.

Les Saintes zijn twee Franse eilandjes bij Guadeloupe met een dorp dat op een Bretons vissersplaatsje lijkt, alleen dan in de tropen.

Aan boord

De opzet is die van een klein schip zonder attracties, waar het aan dek gebeurt.

Er is een hoofdrestaurant, een informele eetgelegenheid onder een luifel aan dek en een zaak met een eigen kaart waarvoor je reserveert.

Uit de achtersteven zakt op ankerdagen een platform tot op het water, met kajaks, snorkeluitrusting en waterfietsen die bij de reis zijn inbegrepen.

Er is een lounge met live muziek, een kleine bibliotheek, een winkeltje en een spa met sauna.

Er is geen theater, geen casino van formaat, geen kinderclub en geen animatieteam; de avond bestaat uit eten, drinken en muziek.

Op de meeste reizen wordt er een keer aan dek gegeten onder de sterren of een barbecue op een strand georganiseerd.

Wat de prijs betekent

De vanafprijs van €1.515 per persoon ligt fors boven het middensegment, en dat vraagt uitleg.

Je betaalt hier voor een schip met 343 gasten en 190 bemanningsleden, en voor een route langs havens die anders onbereikbaar zijn.

De watersport bij het platform en het gebruik van de faciliteiten zitten bij de reis in; de excursies en de vlucht komen er in elk geval bij.

Wat er verder is inbegrepen verschilt per aanbieding en per periode, dus lees bij de reis die je op het oog hebt na wat de reissom dekt.

In IJsland en Canada is zelf aan wal gaan goed te doen; op de kleine Caribische eilanden en in Costa Rica is een gids of een boot vaak de enige manier om verder te komen.

Vergelijk deze prijs met een zeilcharter of een rondreis met gidsen, en niet met een gewone cruise.

Welke hutten je beter kiest

Op een schip met 156 hutten is de keuze beperkt, en dat maakt de ligging belangrijker dan de categorie.

De hutten uit het nieuwe middenstuk zijn moderner ingedeeld dan die in de oude helften; vraag daar bij het boeken naar.

De meeste hutten liggen aan de buitenzijde met een groot raam; balkons zijn er weinig, want dat past niet bij een romp uit de jaren tachtig.

Vermijd het laagste dek helemaal vooraan als je gevoelig bent voor beweging; een schip van deze omvang volgt de zee meer dan een groot schip, en de oversteek naar IJsland gaat over open oceaan.

Vermijd de hutten onder de lounge en het dek waar 's avonds muziek is; op een klein schip draagt geluid verder dan je denkt.

Het rustigst zit je midscheeps op een middelhoog dek.

Voor wie dit schip werkt

Dit is een schip voor stellen en voor alleenreizenden die de havens en het water belangrijker vinden dan het aanbod aan boord.

Het werkt goed voor wie eerder op een groot schip heeft gevaren en daar de drukte, de wachtrijen en de omroepberichten als bezwaar heeft ervaren.

Het werkt bijzonder goed voor wie graag zwemt of snorkelt; het platform aan de achterkant is een reden op zich.

Het werkt uitzonderlijk goed op IJsland, waar het formaat het verschil maakt tussen een haven en het hele eiland.

Het werkt niet voor gezinnen met kinderen, en evenmin voor wie 's avonds een show wil.

Het publiek is overwegend Amerikaans, met daarnaast Britse en Europese gasten. De voertaal is Engels.

Wanneer je gaat

De maand bepaalt bij dit schip in welk gebied je vaart.

Voor het Caribisch gebied loopt het seizoen van november tot april, met zesentwintig tot dertig graden en weinig regen.

In januari en februari waait het daar het hardst, en op een schip van deze omvang merk je dat eerder dan op een groot.

Voor IJsland is juni tot augustus het enige bruikbare venster, met tien tot vijftien graden en licht tot diep in de nacht.

Voor Canada en New England loopt het seizoen van mei tot oktober, met de herfstkleuren als piek eind september.

Voor Costa Rica en Panama is het droge seizoen van december tot april het aangenaamst; daarbuiten regent het er dagelijks.

Waar je opstapt

De vertrekhaven verschilt per seizoen en dat bepaalt hoe je er komt.

San Juan op Puerto Rico is de Caribische vertrekhaven; dat vraagt een overstap en valt onder de Verenigde Staten, dus je hebt een ESTA nodig.

Reykjavik is de eenvoudigste van allemaal: ruim drie uur rechtstreeks vliegen vanuit Amsterdam.

Boston is zeven tot acht uur rechtstreeks; Montreal acht uur, met voor Canada een elektronische reistoestemming die je vooraf regelt.

Voor Costa Rica en Panama vlieg je met een overstap in elf tot veertien uur.

Kom bij elke reis een dag eerder, en kijk of de aankomsthaven een andere is dan de vertrekhaven; bij dit schip is dat vaak zo.

De cijfers op deze pagina

Je komt voor dit schip verschillende passagiersaantallen en tonnages tegen, afhankelijk van of de bron de maximale bezetting telt of de gebruikelijke bij twee personen per hut, en omdat het schip in 2021 is verlengd. De getallen hierboven komen uit het boekingssysteem waarmee wij werken en horen bij het aanbod dat je hieronder ziet staan.