Bij veertig van de eenenveertig reizen ontbreekt de prijs

Er komen 2 reizen langs in Oberwesel en er vertrekt er geen enkele. De coordinaten kloppen tot op driehonderd meter.

Wat aan deze pagina meteen opvalt is dat er bijna geen bedragen staan. Bij veertig van de eenenveertig reizen ontbreekt de prijs; er is er precies een die er wel staat, van achttienhonderdvierendertig euro.

Dat is de slechtste dekking die wij op een haven van deze omvang hebben gezien. En zij is niet willekeurig.

Negenendertig van de eenenveertig reizen komen van een enkele rederij, en die levert feedbreed bij tweeduizend driehonderdeenendertig van haar tweeduizend driehonderdeenendertig reizen geen prijs mee. Dat is honderd procent, en wij zijn haar eerder tegengekomen bij Harlingen en Maastricht.

De twee reizen van de andere aanbieders leveren samen een bedrag. Vraag de prijzen dus op; op deze pagina zie je in de praktijk niets.

Dezelfde reis als bij Harlingen

Er is nog iets wat opvalt aan de burenlijst, en dat verbindt deze pagina met een eerdere.

Negenendertig van de reizen hier dragen ook Harlingen, en dat is het record waarvan wij hebben vastgesteld dat de coordinaten naar Texas wijzen, achtduizend vijfhonderdtwintig kilometer van de Friese stad.

Dat is dus dezelfde reis: tien nachten tussen Amsterdam en Basel, met Keulen, Straatsburg, Arnhem en Frankfurt erbij. Eenentwintig beginnen in Amsterdam en achttien in Basel.

Negenendertig van de eenenveertig reizen duren precies tien nachten. Je kiest hier dus tussen data en richting en niet tussen routes.

De havens die het vaakst met deze op dezelfde reis staan zijn Keulen, Koblenz, Andernach en Strasbourg. Bij deze pagina staat als vaargebied alleen Europa, bij alle reizen.

Zestien torens van de stadsmuur staan nog

Wat dit stadje van de buren onderscheidt is wat er van de verdediging over is.

De muur uit de dertiende en veertiende eeuw staat over ruim twee kilometer nog vrijwel rond, met zestien torens erin. Dat is meer dan bij enige andere plaats aan deze rivier; elders zijn de muren in de negentiende eeuw gesloopt om de spoorlijn erdoor te leggen.

Hier is dat niet gebeurd omdat het stadje toen te arm was om te slopen. Je kunt over een deel van de muur lopen, langs de torens, met uitzicht over de wijngaarden en de rivier.

Aan de zuidkant staat de bekendste van die torens, een ronde met een spitse kap die tussen de wijnstokken op de helling staat. Die is op talloze foto's terechtgekomen.

Het stadje telt ongeveer tweeduizend inwoners en je loopt het in een uur rond. Je hebt hier geen excursie nodig.

Een rode en een witte kerk

Binnen die muren staan twee kerken die met hun kleur bekendstaan.

De ene is rood gepleisterd en is in de veertiende eeuw gebouwd; binnen staat een houten altaar van tien meter hoog met honderden vergulde figuren, en er hangt een gouden altaarstuk uit 1331. Die kerk geldt als een van de gaafste gotische kerken van het Middenrijngebied.

De andere staat op de heuvel, is wit en heeft een toren die als verdedigingswerk in de stadsmuur is opgenomen. Vanaf daar kijk je over de daken.

Boven het stadje staat een burcht uit de twaalfde eeuw die in 1689 door Franse troepen is opgeblazen en die rond 1900 door een Amerikaanse familie is herbouwd. Er zit nu een hotel en een jeugdherberg in.

Die burcht is te voet in een half uur te bereiken over een steil pad, of met de auto over een omweg. Wij hebben de afstanden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

De rots van het lied ligt acht kilometer verderop

Stroomafwaarts versmalt de rivier tot honderdveertig meter en loopt zij langs een rots van honderddrieentwintig meter.

Dat is de nauwste en diepste plek van de hele rivier tussen Zwitserland en de zee, met een sterke stroming en een bocht waar schippers elkaar niet konden zien. Er zijn daar eeuwenlang schepen vergaan.

De naam van die rots is bekend geworden door een gedicht uit 1824 en het lied dat daarop is gemaakt, over een vrouw die haar haar kamt en schippers naar de ondergang lokt. Dat verhaal is niet oud maar negentiende-eeuws; wat oud is, is het gevaar.

Je vaart er langs en de meeste schepen zeggen het om. Aan land gaan hoeft niet: vanaf het dek zie je hem het beste.

Dit hele stuk rivier, van Bingen tot Koblenz, staat sinds 2002 op de werelderfgoedlijst om de combinatie van burchten, wijnterrassen en de vorm van het dal.

Acht maanden, met een piek in mei en oktober

Er wordt 1 maanden per jaar aangelegd. september telt negen aanlopen en oktober ook negen, september acht en augustus vijf.

In december, januari en februari komt er niets. Anders dan bij Maastricht, Kehlheim, Straatsburg en Baden vaart deze rederij hier geen kerstmarktreizen.

Die twee pieken in mei en oktober zijn het voorjaar en de oogst. Daartussen zakt het terug, wat op deze rivier ongewoon is; de meeste Rijnhavens hebben juist in de zomer hun zwaartepunt.

De rederijen die hier aanleggen zijn CroisiEurope en Nicko Cruises. De grootste levert er negenendertig van de eenenveertig.

Reken op een rustig stadje. Er komen hier geen grote schepen en er is geen terminal.

Waar je op moet letten

• Bij veertig van de eenenveertig reizen ontbreekt de prijs. Vraag die op.
• Dit is dezelfde reis als bij Harlingen; tien nachten tussen Amsterdam en Basel.
• De stadsmuur is over twee kilometer rond en deels beloopbaar.
• De burcht is een half uur klimmen over een steil pad.
• De rots zie je het beste vanaf het dek; daar hoef je niet voor aan land.
• In december, januari en februari komt hier niets.