Cruises naar Motril, Granada

De haven waar je op Granada uitkomt

Er komen 148 reizen langs in Motril, aan de Costa Tropical in het zuiden van Spanje.

In Engelstalige schema's staat Motril, Spain, en vaak Granada erachter. Dat laatste is de reden dat schepen hier komen: het Alhambra ligt een uur rijden landinwaarts. Motril zelf is een havenstad zonder toeristische pretenties.

De naam in het vaarschema zegt Motril, Granada, en dat is precies wat deze aanloop is: een middelgrote handelshaven die als toegangspoort tot Granada dient. De stad met het Alhambra ligt zeventig kilometer landinwaarts, ruim een uur rijden door de bergen.

De rederijen zijn Norwegian Cruise Line, Seabourn, Azamara Cruises en Crystal Cruises. Wat er verder op dezelfde reizen staat is Barcelona, Lissabon, Cadiz en Cartagena, Spanje; dit is een aanloop op de routes langs de Spaanse en Portugese kust en op de doorvaarten tussen de Middellandse Zee en de Atlantische Oceaan.

De kade ligt in de handelshaven, op twee kilometer van het stadje. Er rijdt op cruisedagen een pendelbus.

Motril zelf heeft zestigduizend inwoners en leeft van suikerriet, tropisch fruit en de haven. Dit is niet de plek waar de dag om draait, en dat wordt hier ook niet anders voorgesteld.

Het Alhambra

Granada is de reden dat schepen hier aanleggen, en het Alhambra is de reden dat mensen naar Granada gaan.

Het is een vestingcomplex op een heuvel, gebouwd tussen de dertiende en de vijftiende eeuw door de Nasriden, de laatste moslimdynastie op het Iberisch schiereiland. In 1492 gaven zij de stad over aan Ferdinand en Isabella, en daarmee eindigde bijna achthonderd jaar islamitisch bestuur in Spanje.

Wat er staat valt in drie delen uiteen. De Alcazaba is de oudste vesting, met torens en uitzicht over de stad. De Nasridische paleizen zijn het hart: zalen met stucwerk waarin duizenden geometrische figuren en Arabische teksten zijn verwerkt, met de Leeuwenhof waarin twaalf marmeren leeuwen een fontein dragen. De Generalife is het zomerverblijf met tuinen, waterlopen en cipressen.

Het is het meest bezochte monument van Spanje, met ruim twee miljoen bezoekers per jaar, en het aantal kaarten per dag is beperkt. Voor de Nasridische paleizen geldt een tijdslot van een half uur waarop je binnen moet zijn; kom je te laat, dan verlies je de toegang.

Dat maakt dit een van de weinige bestemmingen waar een excursie van het schip echt verstandig is. Kaarten zijn weken vooruit uitverkocht, en zelfstandig gaan betekent vooraf online kopen met de kans dat er niets meer is.

Reken op een dag van acht tot tien uur van kade tot kade, waarvan tweeënhalf uur in de bus.

De rest van Granada

Wie het Alhambra heeft gezien of geen kaart heeft, houdt een stad over die op zichzelf de moeite waard is.

Het Albaicín is de oude Moorse wijk tegenover het Alhambra, met smalle straten, witte huizen en binnentuinen. Vanaf het uitkijkpunt San Nicolás heb je het bekendste zicht op het paleis, met de Sierra Nevada erachter.

Sacromonte ligt daarnaast en is de wijk van de grotwoningen, waar de flamenco in de vorm van de zambra wordt uitgevoerd. Dat is 's avonds en dus niet voor een cruisedag.

De kathedraal is in renaissancestijl op de plek van de grote moskee gebouwd, en de koninklijke kapel ernaast bevat de graven van Ferdinand en Isabella.

Wat Granada uniek maakt in Spanje is de tapa-gewoonte: bij elke drank krijg je gratis een bord eten, en dat wordt bij elke ronde uitgebreider. Dat is hier geen toeristentruc maar de gewone gang van zaken.

De Sierra Nevada begint achter de stad en heeft de hoogste top van het vasteland van Spanje, de Mulhacén van 3.479 meter. Op honderd kilometer van de kust ligt in het voorjaar nog sneeuw, en dat zie je vanaf het schip liggen.

De kust zelf

Wie niet naar Granada wil, heeft aan de Costa Tropical genoeg voor een halve dag.

Deze kuststrook heet zo omdat er suikerriet, mango, cherimoya en avocado groeien; het klimaat is subtropisch doordat de Sierra Nevada de koude noordenwind tegenhoudt. Er zijn ruim driehonderd zonnige dagen per jaar.

Salobreña ligt op tien minuten rijden: een wit dorp op een rots met een Moorse burcht, met de suikerrietvelden eromheen.

Almuñécar ligt op twintig minuten en heeft Romeinse resten, waaronder een aquaduct dat nog gedeeltelijk in gebruik is voor irrigatie, en een Fenicische begraafplaats.

De stranden hier zijn van donker kiezel en grijs zand, want de bergen komen tot aan zee. Het water is helderder dan aan de Costa del Sol en de kust is minder volgebouwd.

In Motril zelf staat een suikermuseum in een oude fabriek; deze streek was de laatste in Europa waar rietsuiker werd gemaakt, tot 2006.

Wanneer de schepen komen

Er zijn 12 maanden met aanlopen, met oktober als drukste maand. Hier komt het hele jaar door aanbod langs, wat aan de Spaanse zuidkust normaal is.

September en oktober zijn de aangenaamste maanden: vierentwintig tot dertig graden, de zee nog warm, en Granada te belopen zonder hitte.

In juli en augustus is het aan de kust dertig graden en in Granada vijfendertig tot veertig; het Alhambra heeft weinig schaduw en een middagbezoek is dan zwaar.

De winter is mild aan de kust, met zestien tot twintig graden, terwijl er in de Sierra Nevada geskied wordt. Dat verschil binnen honderd kilometer is de bijzonderheid van deze streek.

Neem water en een hoed mee voor het Alhambra, en schoenen waarop je kunt lopen; het complex is groot en de paden zijn van kiezel en kasseien.

Betalen gaat met euro en met pin. Reken erop dat winkels tussen twee en vijf gesloten zijn, precies in het midden van je havendag.