De streek waar de Japanse scheppingsverhalen spelen

Er komen 32 reizen langs in Miyazaki en er vertrekt er geen enkele. Het punt in het bestand ligt ongeveer twintig kilometer ten noordwesten van de haven, dus landinwaarts; er is hier maar een aanlegplaats, dus verwarring geeft dat niet.

Deze streek op de oostkust van het zuidelijke Japanse eiland is de plek waar de oudste Japanse kronieken hun verhalen laten spelen. Die zijn in 712 en 720 opgetekend en zij beschrijven hoe het land is ontstaan en hoe de eerste keizer hiervandaan naar het oosten trok.

Dat maakt deze streek voor Japanners iets anders dan een provincie. Het is de plaats waar de mythologie thuishoort, zoals Delphi dat voor de Grieken was.

In een kloof honderd kilometer landinwaarts ligt de grot waar de zonnegodin zich volgens die verhalen verstopte, waarna de wereld donker werd. Die kloof is met de auto twee uur en past niet in een aanlegdag.

Wat wel binnen bereik ligt, staat aan de kust. De havens die het vaakst met deze op dezelfde reis staan zijn Busan, Zuid-Korea, Nagasaki, Japan, Kochi, Japan en Kagoshima, Japan.

Een wasbord van steen rond een eiland

Op ongeveer vijftien kilometer zuidwaarts ligt een eilandje van vier hectare dat met een landtong aan de kust vastzit.

Daaromheen ligt een rotsplateau dat bij eb droogvalt en dat uit evenwijdige ribbels bestaat, als een reusachtig wasbord. Die ribbels zijn afwisselend harde zandsteen en zachtere moddersteen, in de zeebodem afgezet en later schuin omhoog gekanteld; de zee heeft de zachte lagen uitgesleten.

Je kunt er bij laag water overheen lopen. Kijk dus naar het getij: bij hoog water staat het onder water en zie je er niets van.

Op het eilandje staat een schrijn tussen subtropische planten die daar sinds de laatste ijstijd staan. Er hangen duizenden briefjes met wensen; het is een plek waar mensen voor een goed huwelijk komen bidden.

Dat laatste heeft deze streek een halve eeuw geleden geen windeieren gelegd, en dat is de volgende alinea waard.

De huwelijksreisbestemming van een generatie

In de jaren zestig en zeventig was dit de plek waar Japanse pasgetrouwden naartoe gingen, en dat was geen niche maar de norm.

Op het hoogtepunt kwamen er honderdduizenden paren per jaar. Er zijn hele hotelstroken voor gebouwd en er reden speciale treinen; de streek leefde ervan.

Dat is in de jaren tachtig in enkele jaren weggevallen, toen buitenlandse reizen goedkoper werden dan een binnenlandse en Hawai en Guam binnen bereik kwamen. Wat er staat zijn hotels uit die tijd, waarvan een deel leeg.

Er is toen geprobeerd dat te keren met een overdekt strand: een hal van driehonderd meter met een kunstmatige golfslag, een schuifdak en een temperatuur van dertig graden, op driehonderd meter van de echte zee. Dat is in 1993 geopend en in 2007 gesloten.

Dat gebouw stond op de lijst van grootste overdekte waterparken ter wereld en het is inmiddels afgebroken. Wij noemen het omdat het in oudere gidsen nog staat.

Een schrijn in een grot onder een klif

Vijftig kilometer zuidwaarts loopt een kustweg langs kliffen met een reeks baaien, en daar staat een schrijn die de rit waard is.

Die ligt niet op maar in de rots: je daalt via een trap af naar een grot onder een overhangende klif, met de zee die eronder tegen de wand slaat. Binnen staat het gebouw in vermiljoen tegen de zwarte rotswand.

Voor de grot liggen in zee twee ronde stenen met een kom erin. Bezoekers gooien er kleine kleitabletjes naartoe, mannen met links en vrouwen met rechts; wie raakt, krijgt zijn wens.

De weg erheen is bochtig en de rit duurt ruim een uur enkele reis. Reken op een halve dag.

Onderweg staan langs die weg rijen stenen lantaarns en er zijn uitzichtpunten op de kliffen. Wij hebben de afstanden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Zeven maanden, en twee pieken

Er wordt 6 maanden per jaar aangelegd. oktober telt twaalf aanlopen en maart elf; september acht en augustus vier.

In april, mei, juli, november en december komt er niets. Dat zijn twee losse pieken in plaats van een seizoen: maart is de bloesem en oktober het najaar.

De grootste aanbieder hier levert negenentwintig van de eenenveertig aanlopen en vaart met grote schepen; drieendertig reizen beginnen in Tokio.

Bij vijf van de eenenveertig reizen ontbreekt het bedrag, en dat is een goede dekking. De prijzen lopen van twaalfhonderdeenendertig euro tot tweeentachtigduizend honderdnegenentwintig euro.

Dat laagste bedrag is voor een Japanse haven laag en het hoort bij een korte reis vanuit Tokio. Het hoogste hoort bij een wereldreis en zegt niets. De rederijen die hier aanleggen zijn Princess Cruises, Oceania Cruises, Ponant en Royal Caribbean International.

Waar je op moet letten

• Het rotsplateau is alleen bij laag water te zien; kijk naar het getij.
• De grotschrijn kost een halve dag over een bochtige kustweg.
• De kloof met de grot ligt twee uur landinwaarts en past niet in een aanlegdag.
• Maart en oktober zijn de twee pieken; daartussen komt er weinig.
• Het overdekte strand uit oudere gidsen bestaat niet meer.
• Kijk naar de duur en niet naar het vanafbedrag.