Cruises naar Kaohsiung

Zestig van de drieenzestig reizen dragen China, en dat is geen politieke uitspraak

Er komen 55 reizen langs in Kaohsiung en er vertrekt er geen enkele. Bij zestig van die drieenzestig staat China als vaargebied, terwijl dit Taiwan is.

Dat is een etiket waar een lezer terecht van opkijkt, want wie het als een uitspraak over de status van dit eiland leest, leest er iets in wat er misschien niet staat. Wij hebben het daarom nagerekend.

Van die zestig reizen doen er zestig werkelijk een haven aan op het vasteland van China, in Hongkong of in Macau. Alle, zonder uitzondering.

Het etiket is dus geerfd van de rest van de route en het gaat niet over deze haven zelf. Veertien reizen beginnen in Hongkong en drieentwintig in Tokio; dit is een tussenstop op de grote Oost-Aziatische lussen.

Wij zeggen dat er met opzet bij, omdat wij op deze pagina's tientallen keren een tag hebben moeten afkeuren. Hier is er geen reden toe, en het onderwerp is te gevoelig om er losjes over te doen.

Voor jou heeft het wel een praktisch gevolg dat je voor het boeken moet weten. Een reis die hier aanlegt, doet vrijwel zeker ook een Chinese haven aan, en daar hoort een visum bij dat je vooraf moet regelen.

Wat er verder in de tags staat

Naast China staat Azie bij alle drieenzestig reizen, en dat klopt.

Er staan verder negen reizen onder Australie en Nieuw-Zeeland, negen onder Europa, negen onder Afrika, acht onder de Middellandse Zee en zeven onder Noord-Amerika. Dat lijkt veel voor een haven in Taiwan.

Die horen bij de lange reizen op deze pagina. Er staan er zes van achtentwintig nachten, twee van zesentwintig en twee van vierentwintig, en vier reizen beginnen in Miami en een in Hamburg; dat zijn wereldreizen die hier onderweg langskomen.

Acht reizen duren elf nachten en zeven veertien, en dat is het gewone aanbod. Er zitten veertien verschillende lengtes in, van vier tot achtentwintig nachten.

De prijzen lopen van vijftienhonderdtweeentachtig euro tot zevenentachtigduizend vierhonderdnegenendertig, en bij zestien van de drieenzestig reizen ontbreekt het bedrag.

Er leggen acht rederijen aan, met zestien aanlopen van de grootste. Er wordt 8 maanden per jaar aangelegd, met januari als drukste; van juni tot oktober is het hier tyfoonseizoen.

Wat hier op 10 december 1979 gebeurde

Deze stad heeft een dag in haar geschiedenis die bepalend is geweest voor hoe Taiwan er nu uitziet.

Het eiland stond toen bijna dertig jaar onder staat van beleg. Er was een partij, oppositie was verboden en er waren geen vrije verkiezingen; die periode wordt hier de witte terreur genoemd.

Op de Dag van de Rechten van de Mens in 1979 heeft een oppositieblad in deze stad een bijeenkomst gehouden die door de politie is opgebroken. Het liep uit op vechtpartijen en de organisatoren zijn opgepakt en voor een militaire rechtbank gebracht.

Dat proces is de fout van het bewind geworden. Onder buitenlandse druk werd het openbaar gevoerd, en voor het eerst konden Taiwanezen in de krant lezen wat de oppositie werkelijk vond.

Wat daarna gebeurde is opmerkelijk. Van de mensen die daar terechtstonden of als advocaat optraden, zijn er later president en vicepresident van dit land geworden, en de partij die eruit is voortgekomen bestuurt het land met tussenpozen sinds 2000.

De staat van beleg is in 1987 opgeheven en in 1996 waren er de eerste directe presidentsverkiezingen. Er staat in het centrum een gedenkpark op de plek waar het is gebeurd, met een metrostation dat naar die dag is genoemd.

Door de draak naar binnen en door de tijger naar buiten

Aan een meer in het noorden van de stad staan twee pagodes van zeven verdiepingen met een reusachtige draak en een tijger ervoor.

Je gaat door de bek van de draak naar binnen en door de bek van de tijger naar buiten, en dat zou ongeluk in geluk omzetten. Andersom lopen brengt het omgekeerde, en daar houdt vrijwel iedereen zich aan.

Om datzelfde meer staan nog een stuk of wat tempels in felle kleuren, met beelden van goden op het water. Het geheel is een wandeling van een uur en het kost niets.

Aan de rand van de stad ligt het grootste boeddhistische klooster van Taiwan, met een zittende boeddha van achtendertig meter op een sokkel en een museum eronder. Dat is een halve dag.

In de stad zelf staat sinds 2018 een gebouw dat op een oud militair oefenterrein is neergezet en dat als het grootste podiumkunstencentrum onder een dak ter wereld geldt. Het heeft vier zalen en de vorm van een golvend dek.

Aan het water is een reeks pakhuizen uit de havenjaren tot kunstwijk verbouwd, met een oude spoorlijn ertussen en een treinmuseum. Dat ligt op loopafstand van de cruisekade.

Een haven met een terminal die eruitziet als een golf

De cruisekade hier is in 2023 in gebruik genomen en zij ligt midden in de stad.

Het gebouw is ontworpen als een reeks golvende dekken en het heeft een dakterras dat voor iedereen open is. Dat is voor een cruiseterminal ongebruikelijk; de meeste zijn loodsen met een douanebalie.

Vanaf die kade loop je zo de stad in en er is een metro. Dat is voor deze pagina het vermelden waard, want op veel Aziatische havens sta je op tien kilometer van het centrum tussen de containers.

Voor het havenhoofd ligt een langgerekt eiland met een veerboot ernaartoe die een paar minuten duurt. Daar staat een vuurtoren uit 1883, ligt een strand en zit een straat met visrestaurants waar je je vis aanwijst.

Op de heuvel bij die haveningang staat het voormalige Britse consulaat uit 1879, het oudste westerse gebouw van Taiwan, met uitzicht over de havenmond.

De havens die het vaakst met deze op dezelfde reis staan zijn Hong Kong, Singapore, Kochi, Japan en Taipei. Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• Zestig reizen doen ook een Chinese haven aan. Regel het visum vooraf.
• De China-tag is hier geen fout. Wij hebben alle zestig nagerekend.
• De kade ligt in de stad en er is een metro. Je hebt geen excursie nodig.
• Van juni tot oktober is het tyfoonseizoen.
• Loop bij de pagodes door de draak naar binnen en door de tijger naar buiten.
• Er vertrekt hier niets. Tokio en Hongkong zijn de vertrekhavens.