Cruises naar Isle of Lewis

Zeven reizen naar de stenen van Callanish, en geen enkele via Stornoway

Isle of Lewis staat bij ons met 7 boekbare reizen en met nul vertrekken. In de reisbeschrijvingen heet deze halte Callanish, Isle of Lewis, en dat is preciezer dan de naam van het record: het gaat om een plek aan de westkust van het eiland, niet om het eiland als geheel.

Onze coordinaten staan op achtenvijftig komma twee graden noorderbreedte en zes komma zeven west, en dat is Callanish zelf. Het record klopt dus, ook al zegt de naam minder dan de plek.

Er stond nog een tweede record met precies dezelfde naam, midden op het eiland en elf kilometer verderop. Dat is samengevoegd en heeft geen eigen reizen.

Wat deze pagina opvallend maakt is de verhouding met Stornoway. Dat is de hoofdplaats van Lewis, twintig kilometer oostelijker, en daar staan bij ons honderddrieentwintig reizen. De overlap met deze pagina is nul.

Dat is geen splitsing van een plek over twee namen, zoals wij die elders vaak zagen. Het zijn twee verschillende soorten reizen: grote schepen leggen aan in de haven van Stornoway, en een kleine expeditierederij gaat aan de andere kant van het eiland voor anker.

Wat je bij Callanish ziet

Callanish is bekend van een van de grootste steencirkels van Schotland. De stenen staan op een heuvelrug boven Loch Roag en zijn ongeveer vijfduizend jaar oud.

De opstelling is bijzonder. Rond een cirkel van dertien staande stenen lopen rijen stenen in vier richtingen, zodat het geheel van bovenaf op een kruis lijkt. In het midden staat de hoogste steen, bijna vijf meter.

Waarom de stenen er staan weet niemand zeker. Een veelgenoemde verklaring is dat de opstelling samenhangt met de stand van de maan, die hier eens in de ruim achttien jaar heel laag over de heuvels trekt.

In de omgeving liggen meer resten uit de oudheid. Dun Carloway is een ronde stenen toren van ruim tweeduizend jaar oud, en in Gearrannan staat een dorp van gerestaureerde blackhouses, de lage stenen huizen met rieten daken waarin de eilanders tot in de twintigste eeuw woonden.

Lewis is een van de plekken waar het Gaelic nog in het dagelijks leven wordt gesproken. Je ziet het op de verkeersborden, die hier vaak eerst in het Gaelic staan en dan pas in het Engels.

Callanish heeft geen haven voor een cruiseschip. De schepen gaan in de zeearmen voor anker en brengen je met kleine boten aan land, en dat kan bij harde wind of hoge golven niet doorgaan.

Drie schepen van een rederij, met drie verschillende reizen

Alle zeven reizen zijn van Ponant, met de schepen L'Austral, Le Champlain en Le Lyrial. Het zijn drie heel verschillende routes, die alleen Glasgow en deze halte gemeen hebben.

De Le Champlain vaart drie keer een rondje van zeven nachten vanuit Glasgow door de Hebriden. Onderweg liggen Lunga, Canna, Ullapool, Portree op Skye en Tobermory op Mull, en twee van de drie doen ook Iona aan.

De Le Lyrial vaart een keer dertien nachten van Glasgow naar Longyearbyen op Spitsbergen. Na Callanish gaat die reis via Mousa op de Shetlandeilanden naar de Noorse kust, met Reine op de Lofoten, de Trollfjord en Tromso.

De L'Austral vaart drie keer tussen Glasgow en Reykjavik, twee keer heen en een keer terug. Die reizen gaan via Loch Ewe, het afgelegen eiland Foula en de oostkust van IJsland naar Heimaey en Reykjavik.

De vertrekhavens zijn zes keer Glasgow en een keer Reykjavik. De buurhavens zijn Glasgow, Isle of Canna, Ullapool en Portree.

Wat de reis kost, en wat je aan boord krijgt

Bij alle zeven reizen staat een bedrag. De totalen lopen van vierduizend zeshonderd tot negenduizend zeshonderdvijfenvijftig euro.

Per nacht zitten de prijzen dicht bij elkaar, maar ze lopen per schip op. De Le Champlain kost zeshonderdzevenenvijftig euro per nacht, de Le Lyrial zevenhonderddrieenveertig en de L'Austral achthonderdzestig.

De scheepsgegevens laten zien hoe klein deze schepen zijn. De Le Champlain neemt honderdvierentachtig passagiers mee met vierenvijftig ton ruimte per persoon; de Le Lyrial tweehonderdvierenveertig met vijfenveertig ton.

Van de L'Austral staan geen scheepsgegevens in ons bestand. Wij vullen die niet zelf in.

Een schip voor een paar honderd mensen is wat zo'n halte mogelijk maakt. Met een paar duizend passagiers kun je niet met kleine boten aan land bij een steencirkel op een eiland.

Drie maanden in 2027, en een etiket uit Afrika

Alle zeven reizen vallen in 2027. April en juni tellen er elk drie, mei een. Omdat elke reis een eigen week is, komen de schepen hier zeven keer langs.

Van juli tot en met maart vaart hier niets. Het is een voorjaarsbestemming, en in juni zijn de dagen op deze breedte bijna twintig uur lang.

Alle zeven reizen dragen Europa en het Verenigd Koninkrijk, en dat klopt. De reis naar Spitsbergen draagt ook Scandinavie en de drie IJslandreizen dragen IJsland, en dat klopt ook.

De drie Hebridenrondjes van de Le Champlain dragen daarnaast Afrika. Dat komt door de halte Lunga, die in de reisbeschrijving als Lunga, Kenia wordt aangeleverd; het is in werkelijkheid een eilandje bij Mull. Over het hele bestand dragen veertien van de vijftien reizen met die halte het etiket Afrika. Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• Callanish is niet Stornoway. De twee liggen twintig kilometer uit elkaar en delen geen enkele reis.
• Je gaat met een kleine boot aan land. Bij slecht weer kan de halte vervallen.
• De stenen zijn ongeveer vijfduizend jaar oud. Ze staan op loopafstand van de oever van Loch Roag.
• Alleen Ponant komt hier. Drie schepen, drie verschillende routes.
• De prijs per nacht loopt op per schip. Van zeshonderdzevenenvijftig tot achthonderdzestig euro.
• Het etiket Afrika klopt niet. Het komt door een verkeerd benoemde halte bij Mull.
• Kies juni voor lange dagen. In april zijn de dagen korter en is het kouder.