Dining
Silver Moon offers 8 dining venues, including 3 al-fresco options. The menus combine creativity with gourmet cuisine. The Hot Rocks grill concept and the robust La Terrazza dinner…
Ultra-luxe, alles inbegrepen schip in de vloot van Silversea Cruises.
De Silver Moon vaart voor Silversea Cruises en is gebouwd in 2021, met plaats voor 576 passagiers. Hieronder staan de specificaties, de hutten en alle afvaarten die nu te boeken zijn.
Silver Moon offers 8 dining venues, including 3 al-fresco options. The menus combine creativity with gourmet cuisine. The Hot Rocks grill concept and the robust La Terrazza dinner…
De Silver Moon is een schip van Silversea Cruises en vaart afwisselend in Alaska, rond Japan en in Australie en Nieuw-Zeeland.
Er staan nu 75 afvaarten open, vanaf €3.900 per persoon, met vertrekdata van oktober 2026 tot en met augustus 2028.
De vaargebieden waarin dit schip te boeken is zijn Afrika, Alaska, Australië & Nieuw Zeeland, Azië & Indische Oceaan, China, Europa, Noord Amerika en Stille Oceaan.
Eenentwintig afvaarten vertrekken uit Tokio, zeventien uit Vancouver en zestien uit Seward; daarnaast zijn er vertrekken uit Sydney, Auckland, Melbourne en Singapore.
Zevenentwintig reizen duren zeven nachten, zestien veertien en acht zestien; er staan ook reizen van zevenentwintig en vierendertig nachten open.
Voor dit schip levert het boekingssysteem waarmee wij werken geen tonnage, bouwjaar, afmetingen of passagiersaantal aan; wat hieronder staat gaat daarom over de reizen en de havens.
De vanafprijs van €3.900 per persoon is een veelvoud van wat de grote schepen in dezelfde vaargebieden vragen, en die vergelijking moet je anders maken.
Dit is het luxesegment: een klein schip waar vrijwel alles in de reissom zit, inclusief alle dranken, alle restaurants, de fooien en op de meeste tarieven een excursie per havendag.
Elke hut is een suite met butler, en de bemanning is bijna even talrijk als de gasten.
Op een groot schip komt er bij dit soort verre reizen makkelijk vijftig tot honderd euro per persoon per dag aan dranken, fooien en excursies bovenop de reissom; hier vrijwel niets.
De vergelijking blijft ook dan ongelijk, want dit is en blijft duurder; wat je koopt is ruimte, rust en service, niet vermaak.
Wie voor het eerst vaart en wil weten of cruisen bevalt, kan beter goedkoper beginnen; dit segment is voor wie al weet wat hij zoekt.
Het Alaska-seizoen loopt via Vancouver en Seward, met Ketchikan, Juneau en Skagway op de vertrouwde plekken in de lijst.
Opvallender is Sitka, dat op vijfendertig afvaarten staat en bij de grote schepen veel minder vaak voorkomt.
Sitka was tot 1867 de hoofdstad van Russisch Amerika, en op de dag dat Alaska aan de Verenigde Staten werd overgedragen ging hier de Russische vlag naar beneden.
Je ziet dat verleden nog: een orthodoxe kathedraal met uivormige koepel midden in het stadje, en een bisschopshuis uit 1842 dat tot de oudste Russische gebouwen van het continent hoort.
De stad ligt aan de open oceaan in plaats van aan de binnenvaarroute, met een baai vol beboste eilandjes en een dode vulkaan als achtergrond.
Er is een opvangcentrum voor gewonde roofvogels waar je arenden van dichtbij ziet, op loopafstand van een bos met totempalen.
Zestien afvaarten beginnen of eindigen in Seward, en dat is een haven die uitleg verdient.
Het plaatsje heeft tweeduizend inwoners en ligt aan het eind van een fjord, met de luchthaven van Anchorage op ongeveer twee uur rijden.
Die rit is geen straf: de trein tussen Seward en Anchorage geldt als een van de mooiste spoortrajecten van Noord-Amerika, langs gletsjers en een baai waar het getij als een golf naar binnen komt.
Vlak bij de stad ligt een nationaal park met veertigduizend hectare aaneengesloten ijs, waar boottochten tussen de kalvende gletsjers doorvaren.
In 1964 lag Seward in het gebied van de zwaarste aardbeving die ooit in Noord-Amerika is gemeten; de haven en de vloedgolf daarna hebben het stadje toen vrijwel weggevaagd.
Boek de treinrit of de transfer ruim vooraf; op wisseldagen wil iedereen op hetzelfde moment dezelfde kant op.
Eenentwintig afvaarten vertrekken uit Tokio, en de Japanse routes van dit schip gaan aanzienlijk verder dan de standaardrondjes.
Naast Hiroshima, Nagasaki en Kobe staan er havens op die vrijwel nooit in een cruiseaanbod voorkomen: Miyako aan de noordoostkust op zestien afvaarten, Kanazawa op tien, Kagoshima op elf.
Miyako ligt aan de kust die in maart 2011 door de tsunami werd getroffen; de stad heeft een nieuwe zeewering en een kustlijn van rotspilaren die als een van de mooiste van Japan geldt.
Kanazawa, aan de westkust, is in de oorlog gespaard gebleven en heeft een van de drie beroemdste tuinen van het land plus een samoerai- en een geishawijk die er nog echt staan.
Kagoshima ligt aan een baai met een actieve vulkaan er middenin, die geregeld as over de stad legt; de bewoners hebben er speciale paraplu's voor.
Busan in Zuid-Korea staat op twintig afvaarten en is met zijn vismarkt en tempel aan de rotskust een volwaardige tussenstop, geen bijzaak.
In de zuidelijke zomer vaart het schip rond Australie en Nieuw-Zeeland: Sydney staat op achttien afvaarten, Hobart en Dunedin elk op twaalf en elf.
Hobart op Tasmanie is het startpunt voor een berg boven de stad en voor een museum dat in een heuvel is uitgegraven en waar half Australie over twist.
Dunedin is door Schotten gesticht en heeft het steilste woonstraatje ter wereld; op het schiereiland ernaast broedt de enige vastelandskolonie van de koninklijke albatros.
Op vijftien afvaarten staat Ile des Pins in Nieuw-Caledonie, een Frans eiland met araucaria's langs witte stranden en een baai die als natuurlijk zwembad fungeert.
Dat eiland is een ankerhaven met tenders, en bij deining vervalt de aanloop; reken hem niet als zekerheid.
De reizen van zevenentwintig en vierendertig nachten verbinden deze gebieden met Singapore en Japan; dat zijn de echte afstandsvreters voor wie de tijd heeft.
Dit is een klein schip met minder dan zeshonderd gasten, en dat bepaalt alles aan de sfeer.
Er zijn acht restaurants, waarvan een waar aan tafel wordt gekookt rond een proeverij van regionale gerechten; vrijwel alles zit in de prijs.
Er is een theater met kleine producties, een spa, een bibliotheek en een zwembad; er zijn geen glijbanen, geen casinoshows en geen omroepberichten die je dag vullen.
De voertaal is Engels en het publiek is internationaal: Amerikanen, Britten, Australiers en een vast deel Europeanen.
De kledinglijn is hier strenger dan gemiddeld: op een deel van de avonden wordt een jasje verwacht, en op formele avonden meer dan dat.
Kinderen zijn toegestaan maar er is geen kinderclub; gezinnen zie je hier zelden.
De maat van dit schip is niet alleen sfeer; hij bepaalt waar je kunt aanleggen.
In Alaska betekent het dat het schip dichter bij de gletsjers kan komen en havens als Sitka vaker in de route passen.
In Japan meert het af in stadshavens waar de megaschepen niet passen of niet welkom zijn, en lig je vaker op loopafstand van het centrum.
Bij tenderhavens als Ile des Pins ben je met zeshonderd gasten in een fractie van de tijd aan land die een groot schip nodig heeft.
Ook het van boord gaan op wisseldagen duurt geen ochtend maar een half uur.
Daar staat tegenover dat de zeedagen stiller zijn: wie vermaak nodig heeft, moet dat zelf meebrengen.
Vrijwel alles zit in de reissom, en juist daarom is het korte lijstje uitzonderingen het noemen waard.
De vluchten komen er los bij, en op deze routes zijn dat de duurste van het hele cruiseaanbod: Tokio, Vancouver, Sydney en Anchorage liggen allemaal op tien uur vliegen of meer.
Bovendien eindigen veel reizen in een andere stad dan waar ze beginnen, dus je hebt tickets met verschillende steden nodig.
De spa, enkele topwijnen en een enkel specialiteitenrestaurant kennen een toeslag.
Voor Japan en Australie gelden elektronische reistoestemmingen die je vooraf regelt; voor Canada en de Verenigde Staten eveneens.
Kom minstens een dag eerder; bij een reis van deze prijs is een gemiste aansluiting een dure fout, en het tijdsverschil van acht tot tien uur vraagt sowieso om een aanloopdag.
Elke hut aan boord is een suite met balkon, dus de keuze gaat over grootte en ligging, niet over categorie.
In Alaska is dat balkon het meest waard van alle routes: het landschap schuift de hele dag voorbij en de gletsjerdagen breng je er half op door.
Neem daarvoor wel warme kleding mee, ook in juli; bij een gletsjer is het op het water een graad of tien.
Op de oversteek tussen Japan en Alaska kan de noordelijke Stille Oceaan ruw zijn; wie daar gevoelig voor is, zit midscheeps en niet te hoog het best.
De grootste suites achterop hebben het mooiste uitzicht en de meeste beweging; dat is een afweging, geen fout.
Boek vroeg: met minder dan driehonderd suites zijn de populaire categorieen op deze routes snel vol.
Dit werkt voor wie Alaska of Japan wil zien met veel service en zonder drukte, en bereid is daarvoor te betalen.
Het werkt goed voor wie havens wil die de grote schepen overslaan: Sitka, Kanazawa, Miyako en Hobart zijn hier gewoon onderdeel van de route.
Het werkt goed voor stellen die rust zoeken; het werkt niet voor gezinnen en niet voor wie het schip zelf als pretpark ziet.
Het Alaska-seizoen loopt van mei tot september; mei en september zijn rustiger, juli heeft het beste weer.
De Japanse voor- en najaarsreizen vallen samen met de kersenbloesem en de herfstkleuren; die afvaarten zijn het eerst vol.
Australie en Nieuw-Zeeland liggen in de maanden december tot maart, de zuidelijke zomer.
Voor dit schip levert het boekingssysteem waarmee wij werken geen bouwjaar, tonnage, afmetingen, passagiersaantal of thuishaven aan; die regels ontbreken daarom hierboven. In de havenlijst staat Seward als aparte haven; dat is de zeehaven voor Anchorage, op ongeveer twee uur rijden. Controleer bij elke afvaart of de aankomsthaven dezelfde is als de vertrekhaven, want op deze routes is dat meestal niet zo.
61 afvaarten · pagina 3 van 3