Riviercruises met culinaire nadruk schip in de vloot van AmaWaterways.
De AmaVida vaart voor AmaWaterways en is gebouwd in 2013, met plaats voor 106 passagiers. Hieronder staan de specificaties, de hutten en alle afvaarten die nu te boeken zijn.
De AmaVida is een riviercruiseschip van AmaWaterways en vaart op de Douro, in Portugal en over de Spaanse grens.
Er staan nu 97 afvaarten open, vanaf €2.710 per persoon, met vertrekdata van oktober 2026 tot en met december 2028.
Eenendertig afvaarten vertrekken uit Porto en negenentwintig uit Vega de Terron.
Alle afvaarten duren zeven nachten.
Porto, Pinhao, Regua en Vega de Terron staan op zestig afvaarten en Barca d'Alva op achtenvijftig.
Voor dit schip levert het boekingssysteem waarmee wij werken geen tonnage, bouwjaar, afmetingen of passagiersaantal aan; wat hieronder staat gaat daarom over de reizen en de plaatsen.
Zestig van de eenenzestig afvaarten varen op de Douro, tussen Porto en de Spaanse grens.
De eenenzestigste is een kerstmarktreis van Basel naar Amsterdam, met Keulen, Straatsburg en Rudesheim op het programma.
Dat kan niet: tussen Portugal en de Rijn ligt geen vaarweg, en een Dourocruiseschip is gebouwd op de maten van de sluizen van die rivier.
Het is dus een afvaart die in het boekingssysteem aan het verkeerde schip is gekoppeld.
Wij halen zulke regels niet stilzwijgend weg maar zetten erbij wat er aan de hand is; die reis bestaat waarschijnlijk wel, maar dan met een ander schip.
Vraag ernaar als je juist die afvaart op het oog had, want de rest van deze pagina gaat over Portugal.
Bij achtenvijftig afvaarten staat de westelijke Middellandse Zee als vaargebied vermeld.
De Douro ontspringt in Spanje, doorsnijdt het noorden van Portugal en komt bij Porto in de Atlantische Oceaan uit.
Er komt geen enkele kilometer Middellandse Zee aan te pas, en dat is geen kwestie van uitleg maar gewoon een verkeerd label.
Wie op vaargebied filtert kan dit schip dus tegenkomen bij een zoekopdracht waar het niet thuishoort.
Ga daarom bij een riviercruise altijd af op de rivier en op de plaatsen, en niet op de gebiedsnaam.
Wij melden zoiets liever dan dat we het wegpoetsen, want dan weet je waar je de lijst wel en niet op kunt vertrouwen.
De Douro was tot in de jaren zeventig een van de gevaarlijkste rivieren van Europa: ondiep, vol rotsen en met stroomversnellingen waar regelmatig boten op stukliepen.
De wijn ging naar beneden op platte houten boten met een enkel zeil, en die tocht kostte soms mensenlevens.
Tussen 1960 en 1985 zijn er vijf stuwdammen met sluizen gebouwd, en daarmee is de wilde rivier een trap van rustige bekkens geworden.
Een van die sluizen tilt een schip in een keer ruim dertig meter omhoog, en dat is een van de diepste van Europa; je staat aan dek tussen wanden die boven je uitkomen.
Er is nu ongeveer tweehonderd kilometer bevaarbaar, van Porto tot net over de Spaanse grens, en verder gaat het niet.
Dat is meteen de reden dat alle afvaarten zeven nachten duren en dezelfde plaatsen aandoen: langer of anders kan er niet.
Regua en Pinhao staan elk op zestig afvaarten en liggen midden in de Alto Douro.
Dat gebied is in 1756 als eerste ter wereld formeel afgebakend als wijnstreek, met grenspalen die er deels nog staan.
De aanleiding was fraude: er werd zoveel gerommeld met wat er als port de deur uitging dat de markt instortte en er wetgeving aan te pas moest komen.
De terrassen op de hellingen zijn met de hand uit leisteen gehakt, sommige eeuwenoud, en het hele landschap staat op de werelderfgoedlijst.
Het stationnetje van Pinhao is bekleed met geschilderde tegels die de wijnoogst uitbeelden zoals die rond 1900 ging.
In september en oktober wordt geoogst, en op sommige quinta's wordt nog met blote voeten getrapt; dat is er geen vertoning maar de methode die voor de beste wijn nog altijd het beste werkt.
Barca d'Alva staat op achtenvijftig afvaarten en is het laatste Portugese dorp voor de Spaanse grens.
Daar houdt de wijnbouw op en begint een kloof waar de rivier zich tussen steile rotswanden door wringt, met aan beide kanten een natuurpark.
Op die wanden broeden vale gieren, aasgieren en zwarte ooievaars; het is een van de belangrijkste roofvogelgebieden van het Iberisch schiereiland.
Even landinwaarts ligt een dal met duizenden in de rotsen gekraste tekeningen van paarden, oerossen en steenbokken, gemaakt in de laatste ijstijd.
Die zijn pas in de jaren negentig ontdekt, tijdens de voorbereiding van een stuwdam die het hele dal onder water zou zetten.
Na jaren van protest is die dam afgeblazen en staat het gebied nu op de werelderfgoedlijst; het is een van de weinige plekken ter wereld waar zulke tekeningen in de open lucht liggen.
Dit is het belangrijkste praktische punt van deze pagina.
Negenentwintig afvaarten beginnen in Vega de Terron en achtenvijftig van de eenenzestig zijn enkele reis, dus je eindigt niet waar je begon.
Vega de Terron is geen stad maar een kade net over de Spaanse grens, in dun bevolkt gebied, zonder luchthaven in de buurt.
Naar Porto is het ongeveer tweehonderd kilometer over de weg en naar Salamanca ruim honderd; reken in beide gevallen op uren.
Vraag bij het boeken uitdrukkelijk of die transfer in de prijs zit en waar hij eindigt, want dat bepaalt vanaf welke luchthaven je terugvliegt.
Salamanca zelf is de moeite waard om aan te plakken: een universiteitsstad uit 1218 met een plein van zandsteen dat bij avondverlichting goudkleurig wordt.
Porto staat op zestig afvaarten en is voor eenendertig ervan het vertrekpunt.
Het schip ligt niet in de stad zelf maar een eind stroomopwaarts, dus reken op vervoer naar het centrum.
Aan de overkant van de rivier, in Vila Nova de Gaia, staan de pakhuizen waar de port ligt te rijpen; daar gaat het grootste deel van de excursies heen.
Die scheiding is historisch: de wijn werd stroomafwaarts gebracht en aan de zuidoever opgeslagen, en dat is nooit veranderd.
De stad zelf is steil, met een treinstation vol tegelwerk en een boekwinkel uit 1906 met een trap die op elke foto staat.
Porto is vanuit Nederland rechtstreeks te vliegen in ongeveer drie uur, en dat maakt deze reis logistiek een van de eenvoudigste in dit aanbod.
Deze rederij zit in het bovenste segment van de riviercruise en heeft veel personeel per gast.
De voertaal aan boord is Engels en de meeste gasten komen uit de Verenigde Staten, Canada en Australie; Nederlandstalige begeleiding is er niet vanzelfsprekend.
Bij deze rederij zijn de excursies doorgaans in de reissom opgenomen, en op deze route bestaan die grotendeels uit wijnbezoeken.
Wie geen wijn drinkt moet dat weten: het programma draait hier meer om de wijnbouw dan op welke andere rivier in dit aanbod ook.
De vanafprijs van €2.710 per persoon hoort bij een hut op het laagste dek in een rustige maand.
Het vervoer zit er niet bij; reken verder op fooien en op excursies buiten het standaardpakket.
September en oktober zijn met achttien afvaarten de drukste maanden, en dat komt door de oogst.
In juli en augustus wordt het in het dal ver boven de dertig graden en soms tegen de veertig; de hellingen houden de warmte vast en er staat weinig wind.
Maart en april geven bloeiende amandelbomen op de terrassen en aangenamer weer om te wandelen.
December brengt negen afvaarten; het is er dan zacht maar nat, en de wijngaarden staan kaal.
De rivier is gestuwd, dus laagwater speelt hier vrijwel niet; dat is een voordeel ten opzichte van de Rijn en de Elbe.
Wat wel voorkomt is dat de sluizen bij zeer hoog water tijdelijk dichtgaan na hevige regen in het Spaanse achterland.
Dit werkt goed voor wie wijn en landschap belangrijker vindt dan steden; er staat maar een echte stad op de route.
Het werkt goed voor wie een korte vliegreis wil; Porto is in drie uur te doen.
Het werkt goed voor wie liever vooraf betaalt dan aan boord af te rekenen.
Het werkt minder voor wie geen wijn drinkt, want daar draait het programma om.
Het werkt minder voor wie een rondreis verwacht; bijna alle afvaarten eindigen in een afgelegen deel van Spanje.
Het werkt niet voor wie een goedkope kennismaking met riviercruises zoekt; het instapniveau ligt hier hoog.
Voor dit schip levert het boekingssysteem waarmee wij werken geen bouwjaar, tonnage, afmetingen, passagiersaantal of thuishaven aan; die regels ontbreken daarom hierboven. Een afvaart in de lijst is een kerstmarktreis op de Rijn tussen Basel en Amsterdam; die kan met dit schip niet worden gevaren en is aan het verkeerde schip gekoppeld. Bij achtenvijftig afvaarten staat de westelijke Middellandse Zee als vaargebied vermeld, terwijl de Douro in de Atlantische Oceaan uitkomt. In de havenlijst staat op achtenvijftig afvaarten alleen het woord Entre, wat een afgekapte plaatsnaam is. Bij Vega de Terron staat niet vermeld dat dit een kade in Spanje is zonder plaats eromheen. Ga bij het boeken af op de dagindeling van de afvaart en niet op de namen in de havenlijst.
74 afvaarten · pagina 2 van 4