Cruises naar Nagoya

Maart is hier de drukste maand, en dat is de bloesem

Er komen 133 reizen langs in Nagoya en er vertrekt er geen enkele. maart telt negenentwintig aanlopen, april zeventien, juli en oktober elk vijftien.

Dat maart eruit springt heeft een eenvoudige reden. De kersenbloesem staat op deze breedte eind maart en begin april in bloei, en de hele Japanse cruisemarkt is daaromheen gebouwd.

Die bloei duurt ongeveer tien dagen en het moment schuift elk jaar op met het weer. Er wordt in Japan wekenlang op vooruit gerekend en er verschijnen kaarten met de verwachte data per stad.

Boek je hierop, houd er dan rekening mee dat je het kunt mislopen. Een week te vroeg zie je kale takken en een week te laat een tapijt op de grond, en geen rederij kan dat garanderen.

Opvallend is verder dat september op drie aanlopen uitkomt terwijl oktober er vijftien telt. Dat is het tyfoonseizoen, dat hier van augustus tot begin oktober het hevigst is.

In december komt hier niets.

Bijna alles begint in Tokio

Negenennegentig van de 133 reizen vertrekken uit Tokio. Daarna volgen Seoel met acht en Hongkong met zes.

Dat is een uitzonderlijke concentratie en het maakt het zoeken eenvoudig: wil je hier komen, dan zoek je op afvaarten uit Tokio.

De rederijen die hier aanleggen zijn Princess Cruises, Norwegian Cruise Line, Azamara Cruises en Oceania Cruises, met daarachter Silversea, Regent, Explora en Royal Caribbean. De grootste heeft zevenenveertig aanlopen, ruim een derde.

De reisduur is breed verdeeld: zeventien reizen duren tien nachten, dertien negen, twaalf elk twaalf en veertien. Er is geen enkele reis korter dan zeven nachten.

De prijzen lopen van achthonderdeenentwintig euro tot zevenentwintigduizend honderdnegentien, en bij dertien reizen ontbreekt het bedrag. Dat is een goede dekking.

In de buurhavenlijst staat de Kanmon-straat, en dat is geen kade maar een zeestraat tussen twee eilanden waar de schepen doorheen varen. Lees zo'n vermelding als landschap en niet als een dag aan wal.

Van weefgetouwen naar auto's

Deze stad is de vierde van Japan en zij is vooral een fabrieksstad, met de grootste vrachthaven van het land.

Het bedrijf dat hier vandaan komt kent iedereen, maar niet iedereen weet waarmee het begon. Het is opgericht als fabriek van automatische weefgetouwen, en de uitvinding waarop het draaide was een getouw dat vanzelf stopte zodra er een draad brak.

Dat idee, dat een machine zichzelf moet stilzetten bij een fout in plaats van door te gaan met slecht werk, is later de kern geworden van de manier waarop dat bedrijf auto's bouwt. De hele productiefilosofie die de wereld heeft overgenomen komt uit een weverij.

De oude weverij in deze stad is nu een museum, met de originele getouwen die nog draaien en met de eerste auto's ernaast. Dat is de aardigste bezienswaardigheid van de stad, ook voor wie niets met auto's heeft.

De echte autofabriek ligt in een aparte stad ten oosten hiervan, die in 1959 naar het bedrijf is vernoemd. Daar zijn rondleidingen, maar die moeten ver vooruit worden geboekt.

Een kasteel dat twee keer opnieuw is opgebouwd

Het kasteel van deze stad is in 1610 gebouwd in opdracht van de sjogoen die Japan net had verenigd, en het was een van de grootste van het land.

In mei 1945 is het bij een bombardement volledig afgebrand. De vergulde dakornamenten in de vorm van een tijgervis waren kort daarvoor van het dak gehaald om ze te redden, en zijn in datzelfde vuur alsnog gesmolten.

In 1959 is de hoofdtoren in beton herbouwd, en dat is wat er tot voor kort stond. Naast die toren is daarna nog iets anders gebeurd: het paleis binnen de muren is opnieuw opgetrokken in hout, met dezelfde technieken en materialen als in de zeventiende eeuw.

Dat werk heeft tien jaar geduurd en is in 2018 afgerond. De beschilderde schuifwanden zijn nageschilderd naar de originelen, die in 1945 net op tijd waren weggehaald.

De betonnen hoofdtoren is inmiddels gesloten omdat hij niet aardbevingsbestendig is, en er wordt gesproken over ook die in hout te herbouwen. Vraag bij het boeken na wat er open is.

Verder ligt in de stad een van de belangrijkste heiligdommen van het shintoisme, waar volgens de overlevering het zwaard wordt bewaard dat een van de drie rijksinsignes van de keizer is. Zien doe je het niet: niemand mag het bekijken, ook de keizer niet.

Wat er buiten de stad ligt

De kade ligt niet in het centrum maar in het havengebied, op ongeveer een half uur met de metro.

Aan die kade staat wel iets aardigs: een aquarium en het onderzoeksschip waarmee Japan jarenlang naar Antarctica voer, dat je van binnen kunt bekijken.

Vanuit deze stad rijden treinen naar het bergland in het noorden, waar dorpen liggen met boerderijen met rieten daken die zo steil zijn dat de sneeuw eraf glijdt. Dat staat op de werelderfgoedlijst, maar het is twee tot drie uur enkele reis en dus geen aanlegdag.

Dichterbij ligt op ongeveer twee uur het belangrijkste heiligdom van Japan, dat elke twintig jaar volledig wordt afgebroken en er precies naast opnieuw wordt opgebouwd. Dat gebeurt sinds de zevende eeuw, en de laatste keer was in 2013.

Deze streek heeft bovendien een eigen keuken die in de rest van Japan als eigenzinnig geldt: donkere miso in vrijwel alles, gegrilde paling op rijst die je in drie gangen eet, en gekruide kippenvleugels. Dat is het proberen waard.

Wij hebben de reistijden, afstanden en openingstijden niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• De bloesem valt eind maart tot begin april en duurt ongeveer tien dagen. Garanties zijn er niet.
• Bijna alles vertrekt uit Tokio. Zoek daarop en niet op deze stad.
• De kade ligt een half uur van het centrum, met de metro.
• Vraag na wat er van het kasteel open is; de hoofdtoren is gesloten.
• Shirakawa-go is te ver voor een aanlegdag: twee tot drie uur per kant.
• September is hier het rustigst, en dat is het tyfoonseizoen.