Alle tachtig reizen komen van dezelfde rederij

Er komen 141 reizen langs in Labadee en er vertrekt er geen enkele. Alle tachtig komen van een enkele rederij, en dat is geen bij benadering maar precies honderd procent.

Dat komt doordat dit geen haven is maar particulier terrein. Deze rederij huurt sinds 1986 een schiereiland aan de noordkust van Haiti, heeft daar een pier, stranden en voorzieningen aangelegd, en laat er uitsluitend haar eigen schepen komen.

Dat verklaart ook de prijzen. Zij lopen van vierhonderddrieentachtig euro tot tweeduizend tweehonderdtwintig, en bij een van de tachtig reizen ontbreekt het bedrag.

Die bovengrens is de laagste die wij op een havenpagina zijn tegengekomen. Er staat geen enkele lange of dure reis tussen: eenendertig reizen duren zeven nachten, eenentwintig zes en achttien vijf.

Eenendertig reizen beginnen in Miami, zesentwintig in Fort Lauderdale en twintig in Port Canaveral. Dit is dus volledig het korte Caribische programma vanaf de Amerikaanse oostkust.

In de buurhavenlijst staat CocoCay, en dat is het tweede particuliere eiland van dezelfde rederij. Zeventig van de tachtig reizen dragen de Bahamas als vaargebied, want daar ligt dat eiland.

Wat je hier wel en niet ziet

Dit is het punt waar deze pagina eerlijk over moet zijn, want het staat nergens in een brochure.

Het schiereiland is met een hek van het achterland afgescheiden en bewaakt. Je kunt er niet af: er zijn geen excursies naar de omgeving en er is geen taxi. Wat je die dag ziet is strand, water en wat er op het terrein is gebouwd.

Wat daar staat is een kabelbaan van ruim vijfhonderd meter over de baai, een rodelbaan langs de helling, een reeks stranden met ligstoelen, een paar bars en een markt waar plaatselijke handelaren houtsnijwerk en schilderijen verkopen.

Die markt is het enige contact met het land waar je bent. De verkopers komen van buiten het hek en het onderhandelen is stevig; het is ook de enige plek waar het geld rechtstreeks bij de bevolking terechtkomt.

Dat je hier bent en het land niet ziet, is voor sommige mensen precies de aantrekkelijkheid en voor andere een reden om aan boord te blijven. Beide zijn te begrijpen; wat wij hier doen is zorgen dat je het weet.

Een tweede ding om te weten: aanlopen hier zijn in het verleden voor langere perioden geschrapt vanwege de toestand in het land. Controleer dus vlak voor vertrek of dit nog op je route staat, want dat kan veranderen nadat je hebt geboekt.

Het land achter het hek

Als je een dag in een land bent, is het redelijk om te weten waar je bent, en de geschiedenis hiervan is buitengewoon.

Dit was in de achttiende eeuw de rijkste kolonie ter wereld. Op deze grond werd ongeveer de helft van alle suiker en koffie van Europa verbouwd, door een half miljoen tot slaaf gemaakte mensen onder een stelsel dat zo dodelijk was dat er voortdurend nieuwe mensen moesten worden aangevoerd.

In 1791 begon daar een opstand die dertien jaar heeft geduurd en die achtereenvolgens Franse, Spaanse en Britse legers heeft verslagen, waaronder een expeditieleger dat Napoleon stuurde. In 1804 werd de onafhankelijkheid uitgeroepen.

Dat is de enige geslaagde opstand van tot slaaf gemaakte mensen die tot een eigen staat heeft geleid, en het werd de eerste zwarte republiek ter wereld. Voor de omringende slavenhoudende landen was dat een schrikbeeld, en het land is decennialang niet erkend.

In 1825 verscheen een Franse vloot voor de kust met de eis dat het land honderdvijftig miljoen francs zou betalen als vergoeding aan de voormalige eigenaren, voor de mensen die zij hadden bezeten. Onder dreiging van oorlog is dat aanvaard, en het is uiteindelijk tot 1947 afbetaald.

Dat die schuld het land ruim een eeuw heeft leeggezogen, is inmiddels ook door Frans onderzoek vastgesteld. Wie zich afvraagt waarom dit deel van het eiland er zo anders voorstaat dan de buurstaat, komt telkens bij dat verdrag uit.

De grootste vesting van dit werelddeel

Op ongeveer veertig kilometer hiervandaan staat het bouwwerk dat uit die onafhankelijkheidsstrijd is voortgekomen.

Het is een vesting op een bergtop van ruim negenhonderd meter, gebouwd tussen 1805 en 1820 door de eerste koning van het noorden van dit land. Er zijn muren van vier meter dik en er staan honderdzestig kanonnen, buitgemaakt op de Fransen, de Britten en de Spanjaarden.

Het idee was dat het land vanuit zee opnieuw zou worden aangevallen en dat de bevolking zich met tienduizend man in de bergen zou kunnen terugtrekken, met voorraad voor een jaar. Die aanval is nooit gekomen en er is nooit een schot gelost.

Het is de grootste vesting van het westelijk halfrond en het staat sinds 1982 op de werelderfgoedlijst. Je komt er te paard of te voet, want de laatste kilometers zijn te steil voor een auto.

Vanaf het terrein waar het schip ligt is dat niet te bereiken; dit wordt vanaf hier niet aangeboden. Wij noemen het omdat het bestaat en omdat het op veertig kilometer van je ligstoel staat.

Wij hebben de afstanden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Wanneer er wordt gevaren

Er wordt 12 maanden per jaar aangelegd. januari telt veertien aanlopen, februari en maart elk elf en december tien.

In mei en juni komt hier niets. Dat is niet het orkaanseizoen, dat loopt van juni tot november, maar de periode waarin deze schepen elders worden ingezet.

Opvallend is dat er in juli en augustus wel wordt gevaren, midden in dat orkaanseizoen. Dat hoort bij het korte programma vanaf Florida, dat op zomervakanties is gericht.

Reken erop dat een aanloop bij zware deining kan vervallen, ook al is er een pier. Het schip moet aan die pier kunnen afmeren en dat lukt niet bij alle windrichtingen.

Waar je op moet letten

• Dit is particulier terrein. Je kunt er niet af en er zijn geen excursies naar de omgeving.
• Alle reizen komen van een rederij. Er valt hier niets te vergelijken.
• De prijzen liggen laag en dicht bij elkaar; er staat geen enkele lange reis tussen.
• Controleer vlak voor vertrek of dit nog op je route staat.
• De markt is het enige contact met het land; daar komt het geld bij de mensen zelf.
• In mei en juni komt hier niets.