Cruises naar Jeju

Een vulkanisch eiland tussen drie landen

Er komen 138 reizen langs in Jeju, het eiland dat honderd kilometer ten zuiden van het Koreaanse vasteland ligt.

Het ligt daarmee ongeveer even ver van Zuid-Korea als van Japan en China, en dat verklaart waarom het op vrijwel elke route door deze zeeën staat. Wat er verder op dezelfde reizen staat is Tokio, Busan, Kochi, Nagasaki en Shanghai.

Het eiland is achttienhonderd vierkante kilometer groot en telt zeshonderdzeventigduizend inwoners. Het is in zijn geheel gevormd door vulkanisme en het staat sinds 2007 op de Werelderfgoedlijst.

De rederijen zijn Princess Cruises, Silversea Cruises, Royal Caribbean International en Norwegian Cruise Line en de schepen die hier het vaakst liggen zijn Sapphire Princess, Diamond Princess, Spectrum of the Seas en Silver Muse.

Voor Koreanen is dit de vakantiebestemming van het land: er gaan dagelijks tientallen vluchten vanaf Seoul naar Jeju, en die route hoort tot de drukste ter wereld.

De berg die het eiland is

Midden op het eiland staat de Hallasan, met negentienhonderdvijftig meter de hoogste berg van Zuid-Korea.

Het is een schildvulkaan, en het eiland is niets anders dan de flank ervan. In de krater op de top ligt een meer dat Baengnokdam heet, het meer van het witte hert; het staat er alleen na regen vol.

Er lopen wandelroutes naar boven die vier tot vijf uur per richting kosten, en dat is voor een havendag te veel. Wat wel kan is een van de lagere paden of het bezoekerscentrum aan de voet.

Rond de berg staan meer dan driehonderdzestig kleinere kraters, de oreum, die als groene kegels in het landschap liggen. Een daarvan, Seongsan Ilchulbong aan de oostkust, is uit zee opgekomen bij een uitbarsting van vijfduizend jaar geleden en heeft een krater van zeshonderd meter doorsnede met een rand als een kroon.

Daar klim je in twintig minuten op, en het uitzicht bij zonsopgang is waar het eiland om bekendstaat. Het staat op de Werelderfgoedlijst, samen met de berg en met een lavatunnel.

Die tunnel, Manjanggul, is met bijna acht kilometer een van de langste lavabuizen ter wereld. Een kilometer is toegankelijk, met een lavakolom van zeven meter aan het einde; het is er koel en nat.

De vrouwen die duiken zonder zuurstof

Aan de kust van Jeju werken vrouwen die zonder apparatuur tot twintig meter duiken om schelpdieren en zeewier te oogsten.

Zij heten haenyeo en zij doen dat in duiksessies van een paar minuten, zes tot zeven uur per dag, tot in de winter met watertemperaturen rond de tien graden. Wat zij bovenkomen halen zijn abalone, zee-egels, octopus en zeewier.

Het bijzondere is de sociale kant. Op dit eiland was het duiken vrouwenwerk en waren de vrouwen daardoor de kostwinners, in een land dat verder streng patriarchaal was; er ontstond een gemeenschap waarin de vrouwen het inkomen en het gezag hadden.

Ze werken in groepen met een strikte rangorde en met eigen regels over wie waar mag duiken. Er is een geluid dat je hoort als ze bovenkomen, een fluitende uitademing die sumbisori heet en waarmee ze de koolzuur uitblazen.

Het beroep sterft uit. In de jaren zestig waren er meer dan twintigduizend, nu zijn het er nog een paar duizend en de meesten zijn boven de zestig; het staat sinds 2016 op de Unesco-lijst van immaterieel erfgoed.

Er zijn plekken waar zij hun vangst ter plekke verkopen en bereiden, en er is een museum aan de oostkust dat hun geschiedenis toont.

Wat er in 1948 gebeurde

Er is een deel van de geschiedenis van dit eiland dat lang niet mocht worden genoemd en dat je hier wel moet weten.

Op 3 april 1948 begon op Jeju een opstand tegen de aparte verkiezingen die het zuiden van Korea van het noorden zouden scheiden. De onderdrukking die volgde duurde tot 1954 en kostte naar schatting dertigduizend mensen het leven, ongeveer een op de tien inwoners.

Hele dorpen in het binnenland zijn platgebrand en de bevolking is naar de kust gedreven. Er zijn massagraven en er zijn mensen verdwenen; onder de latere militaire regeringen was erover praten strafbaar.

Pas in 2003 heeft de Zuid-Koreaanse president officieel excuses aangeboden, en sinds 2014 is 3 april een nationale herdenkingsdag. Er staat een vredespark met een museum en met een muur waarop de namen staan.

Wat je er als bezoeker van merkt: weinig, tenzij je ernaar zoekt. Het park ligt op een half uur rijden van de haven en het is een sober en goed ingericht museum.

Het verklaart wel iets van de verhouding tussen het eiland en het vasteland, en van de eigen identiteit die de eilandbewoners benadrukken, met een eigen dialect dat als bedreigde taal geldt.

Waar de schepen liggen

Er zijn twee havens en het maakt verschil in welke je ligt.

De haven van Jeju City ligt aan de noordkust, dicht bij het centrum van de grootste stad van het eiland; van daaruit ben je in tien minuten in de winkelstraat en bij de markt.

De haven van Gangjeong bij Seogwipo ligt aan de zuidkust en is nieuwer en groter. Die ligt buiten de stad en je hebt er vervoer nodig.

Die tweede haven heeft een geschiedenis. Hij is tussen 2011 en 2016 gebouwd als gecombineerde marine- en cruisehaven, tegen jarenlang verzet van de dorpsbewoners en van milieuorganisaties, omdat er een beschermd koraalgebied en een lavakust voor lagen. Er zijn honderden mensen opgepakt bij die protesten.

Bij de zuidkust ligt de watervallenkust: de Jeongbang-waterval stort van drieëntwintig meter recht in zee, wat in Azië zeldzaam is, en de Cheonjiyeon en Cheonjeyeon liggen dichtbij.

Op het eiland rijdt een uitgebreid busnet en er zijn taxi's; de afstanden zijn beperkt, want van noord naar zuid is het vijfendertig kilometer.

Wanneer de schepen komen

September telt 28 reizen, maart 24 en april 22. In december en juni komt hier weinig langs.

Dat volgt het seizoen in deze zeeën: het voorjaar met de bloesem en het najaar met stabiel weer zijn de drukste maanden. In maart en april bloeien op Jeju de gele koolzaadvelden, en dat is waar Koreanen voor komen.

De zomer is warm en zeer vochtig, met dertig graden en een regenseizoen in juni en juli. In augustus en september is er kans op tyfoons; dat is de reden dat een aanloop in die maanden kan vervallen.

De winter is mild aan de kust, met acht tot twaalf graden, terwijl er op de Hallasan sneeuw ligt. Het waait dan hard.

Zuid-Korea vraagt van Nederlandse bezoekers geen visum voor kort verblijf; er geldt wel een elektronische aanmelding voor wie per vliegtuig komt. Bij een cruise handelt het schip de ontscheping af; vraag na wat er voor jouw reis geldt.

De munt is de won. Pinnen kan overal en betalen met een kaart is er gewoner dan contant; neem toch wat contant geld mee voor de markt.