Cruises naar Impalila Island, Namibia

Een eiland dat alleen over water te bereiken is

Impalila Island komt in ons aanbod voor bij 38 reizen. Het is het oostelijke uiteinde van Namibie, een eiland van een paar kilometer lang tussen twee rivieren, en het is de plek waar de schepen van deze safarireizen liggen.

De schepen die erbij horen zijn African Dream en Zimbabwean Dream. Aan de noordkant loopt de Zambezi en aan de zuidkant de Chobe, en waar die twee samenkomen ligt het eiland als een wig ertussenin.

Er loopt geen weg naartoe. Wie hier komt, komt met een boot vanaf Kasane in Botswana, en dat is een overtocht van een klein kwartier.

Dat isolement is precies waarom de riviercruises hier aanleggen. Het schip ligt aan een oever waar verder niets ligt, en aan de overkant begint Chobe National Park.

Het punt waar vier landen elkaar raken

Vlak bij de oostpunt van dit eiland komen de grenzen van Namibie, Botswana, Zambia en Zimbabwe bij elkaar. Er is geen andere plek op aarde waar vier landen zo dicht bij elkaar liggen.

Of het er echt vier op een punt zijn is een kwestie van een paar honderd meter, en daar is decennialang over gestreden; officieel raken Botswana en Zambia elkaar over een kort stuk rivier. Wat je vanaf het water ziet is in elk geval dat je in een uur varen langs vier landen komt.

Sinds 2021 ligt er even verderop een brug over de Zambezi tussen Botswana en Zambia. Die heeft de veerpont vervangen waar vrachtwagens dagenlang op stonden te wachten, en dat heeft het reizen in deze hoek merkbaar veranderd.

Voor jou betekent die ligging papierwerk. Je slaapt in Namibie, kijkt naar dieren in Botswana en vertrekt vaak vanuit Zimbabwe. Vraag bij je reisorganisatie na wat dat voor je paspoort en je visa betekent, en doe dat voordat je boekt.

Wat er op het eiland zelf is

Er wonen een paar honderd mensen, verdeeld over een handvol dorpjes, en er is geen elektriciteitsnet en geen doorgaande weg.

Het bekendste van het eiland is een baobab die volgens de overlevering meer dan duizend jaar oud is en zo dik is dat een groep mensen er met gespreide armen omheen past. Er is een uitkijkpunt bij waar je over de rivieren en de vier landen kijkt.

Verder is er een school, een kliniek en een landingsbaan van zand die in het droge seizoen bruikbaar is. De bewoners leven van visserij en van kleine akkers langs de oever.

Wat een bezoek hier oplevert is dus geen bezienswaardigheid maar een indruk van hoe afgelegen dit deel van Afrika is. Wie een dorp wil zien, kan dat vanaf het schip regelen; het is geen excursie die je zelf boekt.

De rivier is hier de weg en de grens tegelijk

Vanaf het schip zie je iets dat je in een wildpark niet ziet: de rivier als doorgaande route.

Er varen uitgeholde boomstamkano's langs met vissers erin, er wordt was gedaan aan de oever en kinderen steken over naar school. Tegelijk staat er aan de overkant een olifantenkudde te drinken, want die kant is beschermd gebied.

Dat contrast is niet toevallig. De Chobe vormt hier de grens tussen een nationaal park in Botswana en bewoond gebied in Namibie, en de dieren houden zich daar niet aan. Olifanten steken de rivier over en komen op de akkers terecht, en dat levert schade en soms gevaar op.

Wie daar iets over wil weten, kan het aan de bemanning vragen. Het is de kern van hoe natuurbescherming in deze streek werkt en waarom die niet zonder de mensen die er wonen kan.

Het droge seizoen is het beste, en dat is hier september

De drukste maand is november. Van mei tot oktober valt er vrijwel geen regen, en dan is er in het achterland geen water meer te vinden.

De dieren moeten dan naar de rivier waar jij op ligt, en aan het eind van die droogte staat er daarom meer wild langs de oever dan op enig ander moment van het jaar. Het is dan warm en stoffig, met temperaturen die ver boven de dertig graden uitkomen.

Van december tot maart regent het. Het water stijgt, delen van het eiland lopen onder en het landschap wordt groen. De dieren verspreiden zich dan over een gebied dat je vanaf het water niet ziet.

Dat hoge water is trouwens hetzelfde water dat de Victoriawatervallen verderop op hun volst zet. Wie beide op hun best wil zien, moet twee keer komen; dat staat ook op de pagina over Victoria Falls.

Voor dit gebied geldt malariarisico, het hele jaar door en sterker in de natte maanden. Wat er voor jou nodig is aan medicatie en vaccinaties hoor je bij een reizigerskliniek. Wij hebben de voorschriften, afstanden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• Alleen per boot bereikbaar, in een kwartier vanaf Kasane.
• Je slaapt in Namibie terwijl het wild aan de Botswaanse kant staat; regel je grenspapieren vooraf.
• Geen elektriciteitsnet en geen weg. Verwacht een dorp en geen faciliteiten.
• September en oktober zijn het best voor wild, en dan is het ook het warmst.
• Malaria het hele jaar. Regel dit ruim voor vertrek.