Cruises naar Enderby Island, Auckland Islands

Drie reizen die aanleggen bij Enderby Island, in de Aucklandeilanden

Enderby Island, Auckland Islands staat bij ons met 3 boekbare reizen en met nul vertrekken. Enderby Island ligt aan de noordkant van de Aucklandeilanden, de subantarctische groep van Nieuw-Zeeland, ongeveer vierhonderdzestig kilometer ten zuiden van het Zuidereiland.

In ons bestand staat bij dit record geen breedte en geen lengte. Het eiland ligt rond vijftig en een halve graad zuiderbreedte en honderdzesenzestig graden oost.

Alle drie reizen zijn van Ponant, met de Le Soleal. Het zijn expeditiereizen van veertien tot eenentwintig nachten vanuit Dunedin langs de subantarctische eilanden, waarvan de langste doorvaart naar de Rosszee.

Voor Dunedin, Milford Sound, Doubtful Sound, de Snares en Macquarie Island heeft ons bestand een eigen pagina.

Drie reizen, drie bezoeken

De drie reizen volgen elkaar precies op: de eerste vertrekt eind december 2026, de tweede begint op de dag dat de eerste eindigt, en de derde op de dag dat de tweede eindigt. Het is hetzelfde schip dat drie reizen achter elkaar maakt, dus drie afvaarten en drie bezoeken.

De twee reizen van veertien nachten kosten veertienduizend vierhonderdtien en veertienduizend zeshonderdzeventig euro, ruim duizend euro per nacht. De reis van eenentwintig nachten kost achtentwintigduizend vijftig euro, ongeveer dertienhonderdvijfendertig euro per nacht.

De buurhavens zijn Dunedin, Snares Islands, Dusky Sound en Doubtful Sound.

Het strand van de zeeleeuwen

Enderby is klein, ongeveer zeven vierkante kilometer, en het is de reden dat schepen naar deze eilandengroep komen. Aan de zuidkant ligt een baai met zand waar de Nieuw-Zeelandse zeeleeuw zijn jongen werpt. Dat is een van de zeldzaamste zeeleeuwen ter wereld, en vrijwel de hele soort plant zich hier in de Aucklandeilanden voort.

De jongen komen in december en januari ter wereld, dus de drie bezoeken vallen er middenin. Op het strand liggen dan moeders met pups, en daarachter de bullen, die enkele honderden kilo's wegen en hun plek verdedigen. Je blijft op afstand en je loopt nooit tussen een dier en het water in; dat is de regel waar het bij deze soort om draait.

Vanaf het strand loopt een houten vlonderpad dwars over het eiland naar de kliffen aan de andere kant. Dat pad verlaat je niet, want de bodem zit vol holen van broedende vogels die onder je voeten instorten.

Wat je onderweg ziet: geelogige pinguins, die hier alleen en niet in kolonies broeden en die tot de zeldzaamste pinguins ter wereld horen, en een eendje dat niet kan vliegen en alleen op deze eilanden voorkomt.

Bloeiend bos en de kisten voor schipbreukelingen

Enderby heeft een bos dat nergens anders op deze breedte staat. Het bestaat uit een boom die in december en januari dieprood bloeit, zo dat de hele helling van kleur verandert. De bomen zijn door de wind laag en schuin gegroeid en de takken liggen bijna horizontaal.

Daaronder en daarboven groeien de zogenoemde reuzenkruiden van deze eilanden: planten met grote leerachtige bladeren en bloemen in paars en geel, die alleen op de subantarctische eilanden voorkomen en die in de zomer tegelijk uitkomen.

De eilandengroep heeft ook een grimmige geschiedenis. Dit was een berucht stuk zee, en er zijn hier in de negentiende eeuw meerdere schepen vergaan. Overlevenden kwamen terecht op eilanden zonder voedsel of hulp, soms meer dan een jaar lang, en sommige groepen wisten niet van elkaar dat ze er tegelijk zaten. De Nieuw-Zeelandse overheid plaatste daarna hutten met voorraden en kleding op de eilanden, en zette er vee en geiten uit zodat schipbreukelingen iets te eten hadden.

Dat vee heeft het eiland vervolgens kaalgevreten, samen met konijnen die er ook waren uitgezet. In 1993 zijn ze allemaal verwijderd, en sindsdien herstelt het bos zich zichtbaar. Van de runderen die hier verwilderd waren tot een eigen slag, zijn er een paar naar het vasteland gebracht.

Het seizoen, het schip en het etiket

December en januari zijn hier hoogzomer, en dat betekent een graad of tien. Het waait vrijwel altijd, het regent op de meeste dagen, en het weer slaat in een uur om. Waterdichte kleding en laarzen zijn geen luxe.

Bezoek gaat alleen met een vergunning van de Nieuw-Zeelandse natuurdienst en met een begeleider mee. Voor je aan land gaat worden tassen, kleding en laarzen gecontroleerd en schoongemaakt: geen zaad, geen aarde, geen insect. Het eiland is vrij van ratten en muizen en dat moet zo blijven.

Van het schip op deze reizen hebben wij geen scheepsgegevens. Het is een expeditieschip met rubberboten; er is geen steiger, en bij deining gaat het niet door.

De reizen dragen Australie en Nieuw Zeeland en Stille Oceaan, en dat klopt. De langste draagt daarnaast Azie en Indische Oceaan en India, en dat komt doordat Ross Island op die route aan de Andamanen is gekoppeld in plaats van aan Antarctica. Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• Drie afvaarten achter elkaar. Eind december 2026, januari 2027 en eind januari 2027.
• Je komt in het werpseizoen. De zeeleeuwen krijgen hun jongen in december en januari.
• Loop nooit tussen een dier en de zee. Dat is bij deze soort de belangrijkste regel.
• Blijf op het vlonderpad. De bodem zit vol holen van broedende vogels.
• Je kleding wordt gecontroleerd. Het eiland is vrij van ratten en muizen.
• Het bos bloeit rood. Precies in de maanden dat deze reizen varen.
• Aan land komen is niet zeker. Geen steiger, rubberboten, en het weer beslist.