Cruises naar Coron

De coordinaten wijzen naar een dorp in Frankrijk

Er komen 63 reizen langs in Coron en er vertrekt er geen enkele. Het land bij dit record klopt, de plaatsbepaling niet.

Er staat de Filipijnen als land, en de buurhavens bevestigen dat: Manila, Hongkong, Singapore, Kota Kinabalu en Ho Chi Minhstad. De coordinaten wijzen echter naar zevenenveertig graden noorderbreedte en nul komma zes westerlengte.

Dat is Frankrijk, in het departement Maine-et-Loire ten zuiden van Angers, en het is geen willekeurig punt: er ligt een dorp met precies dezelfde naam, en het record staat er tot op nul komma nul kilometer bovenop.

Het verschil met de plaats die wordt bedoeld is elfduizend tweehonderdachttien kilometer. Dat Franse dorp telt ongeveer eenentwintighonderd inwoners, ligt honderd kilometer van zee en heeft nooit een schip gezien.

Dit is inmiddels een bekend patroon in dit bestand. Wij hebben Caldera gehad dat in Chili terechtkwam, Nain in Iran, La Paz in Bolivia en Casa de Campo op een stadspark in Madrid; telkens klopt het land wel en de coordinaat niet.

Wij zetten dat niet zelf recht, want dan zouden wij gegevens wijzigen die de leverancier heeft aangeleverd. Ga af op de vertrekhaven: tweeentwintig reizen beginnen in Hongkong en twaalf in Singapore.

Vijfenvijftig reizen dragen China, en dat klopt

Bij vijfenvijftig van de zestig reizen hier staat China als vaargebied. Dit zijn de Filipijnen.

Wij hebben nageteld hoeveel van die vijfenvijftig werkelijk een haven aandoen op het Chinese vasteland, in Hongkong of in Macau, en dat zijn er vijfenvijftig. Alle, zonder uitzondering.

Het etiket is dus geerfd van de rest van de route, en dat is bij een lus door Zuidoost-Azie ook logisch. Wij zagen hetzelfde bij Kaohsiung op Taiwan en bij Ko Kood in Thailand.

Voor jou heeft dat een praktisch gevolg: een reis die hier aanlegt, doet met grote kans ook een Chinese haven aan, en daar hoort een visum bij dat je vooraf regelt.

De overige tags horen bij de lange reizen. Er staan er dertien onder Australie en Nieuw-Zeeland, negen onder Europa en acht onder Afrika, en dat zijn wereldreizen van zevenentwintig tot veertig nachten die hier onderweg langskomen.

De prijzen lopen van zeventienhonderdzestig euro tot zevenentachtigduizend vierhonderdnegenendertig, en bij dertien van de zestig reizen ontbreekt het bedrag.

Het eiland is particulier bezit van de oorspronkelijke bewoners

Het eiland waar iedereen voor komt is geen openbaar terrein, en dat is voor een toeristische bestemming ongewoon.

Het is eigendom van de Tagbanwa, de oorspronkelijke bewoners van deze streek, die er in 1998 een van de eerste erkende voorouderlijke domeintitels van de Filipijnen voor hebben gekregen. Dat omvat het eiland en het water eromheen.

Zij hebben besloten het grootste deel gesloten te houden. Er zijn meren en baaien die als heilig gelden en waar niemand komt, en er zijn er twee die zijn opengesteld met een toegangsprijs die naar de gemeenschap gaat.

Dat is de reden dat het er nog uitziet zoals het eruitziet. Wie dus hoort dat er maar een paar plekken te bezoeken zijn, moet dat niet als een gebrek opvatten.

Het bekendste van die twee meren ligt achter een klim over een rug van kalksteen, met een trap van ongeveer driehonderd treden. Het water is zoet, helder tot op de bodem en omsloten door rotswanden.

Er zijn geen wegen op dat eiland en geen dorpen aan die kant. Je komt er met een bootje en je gaat langs een steiger aan land.

Een vloot die op 24 september 1944 op de bodem kwam

In het water tussen deze eilanden liggen een stuk of tien wrakken uit de Tweede Wereldoorlog, en dat is de tweede reden dat mensen hierheen komen.

Op 24 september 1944 heeft de Amerikaanse marine hier een Japanse bevoorradingsvloot aangevallen die zich hier verscholen hield. De vliegtuigen kwamen van vliegdekschepen op ruim vijfhonderd kilometer, en dat was op dat moment de verste aanval die vanaf een vliegdekschip was gevlogen.

De Japanners verwachtten op die afstand niets. Binnen enkele uren zijn tankers en vrachtschepen tot zinken gebracht, en die liggen er nog.

Wat deze plek onder duikers bekend heeft gemaakt, is de diepte. De meeste van die wrakken liggen tussen de tien en veertig meter, dus ondiep genoeg voor sportduikers, en het water is warm en helder.

Er wordt op verschillende van die schepen ook binnendoor gedoken, door machinekamers en laadruimen. Dat is werk voor gevorderden en er zijn ongelukken gebeurd.

Wie niet duikt, kan snorkelen boven een wrak dat ondiep genoeg ligt om vanaf de oppervlakte te zien.

Zes maanden per jaar, en verder tyfoons

Er wordt 6 maanden per jaar aangelegd, met januari op vierentwintig als drukste maand en december op twaalf.

Van mei tot en met oktober komt hier niets. Dat is het regenseizoen en het tyfoonseizoen: dit land wordt van alle landen ter wereld het vaakst door tropische stormen getroffen, gemiddeld twintig per jaar.

Er is geen cruisekade. De schepen liggen voor de ankers in de baai en je gaat met een tender aan land bij het stadje, dat ongeveer vijftigduizend inwoners telt en waar verder weinig te beleven valt.

Alles gaat hier met een bootje. De excursies zijn dagtochten over het water langs baaien, lagunes en stranden, en dat is ook wat de plaatselijke bevolking doet.

Neem waterschoenen mee. Veel van die baaien hebben een bodem van scherp koraal en kalksteen, en op sommige plekken loop je door ondiep water naar de kant.

De havens die het vaakst met deze op dezelfde reis staan zijn Singapore, Hong Kong, Manila, Filipijnen en Kota Kinabalu, Maleisië. Wij hebben de afstanden, vaartijden, toegangsprijzen en openingstijden niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• De coordinaten in het bestand kloppen niet; die wijzen naar een dorp in Frankrijk.
• Vijfenvijftig reizen doen ook China aan. Regel het visum vooraf.
• Het eiland is particulier bezit. Alleen twee meren zijn open, met toegangsgeld.
• Van mei tot en met oktober komt hier niets. Dat is het tyfoonseizoen.
• Je komt met een tender aan land; er is geen kade.
• Neem waterschoenen mee. De bodem is scherp.