Cruises naar Ko Kood

Drie records voor een eiland, op precies hetzelfde punt

Er komen 80 reizen langs in Ko Kood en er vertrekt er geen enkele. In het bestand staat dit eiland er drie keer in.

Er is dit record met achtenzestig reizen, een tweede met een andere schrijfwijze en vier reizen, en een derde met weer een andere schrijfwijze en nul reizen. Het gaat om hetzelfde Thaise eiland, waarvan de naam op drie manieren in Latijnse letters is overgezet.

Wij hebben eerder havens aangewezen die uit elkaar getrokken waren, en dat moesten wij toen bewijzen met afstanden: veertig kilometer hier, een halve kilometer daar. Dit geval is anders en scherper.

De drie records staan op exact dezelfde plaats. Elf komma zeshonderdtweeenzestig graden noorderbreedte en honderdtwee komma vijfhonderdachtenzestig oosterlengte, tot op zes cijfers achter de komma gelijk, drie keer.

Er is bovendien geen enkele reis die op twee van die records staat. De achtenzestig en de vier hebben nul overlap, en dat is precies wat je verwacht als een leverancier twee spellingen door elkaar gebruikt.

Het gaat zelfs binnen een rederij mis. Van de vier reizen onder de tweede schrijfwijze komen er drie van dezelfde partij, en een van een rederij die ook onder deze eerste schrijfwijze staat. Dezelfde rederij schrijft de naam dus op twee manieren.

Wat dit voor jou betekent: zoek je op dit eiland, dan zie je vierenzeventig reizen niet die er ook zijn. Wij voegen de drie niet zelf samen, omdat dat een wijziging in de gegevens van de leverancier zou zijn, maar de vraag ligt er.

Vijf maanden per jaar, en zeven maanden niets

Er wordt 6 maanden per jaar aangelegd. Februari telt achttien aanlopen, januari zeventien, november vijftien, december veertien en oktober vier.

Van maart tot en met september staat de teller op nul. Dat zijn zeven maanden achter elkaar zonder een enkel schip.

De reden is de moesson. Van mei tot oktober waait de zuidwestmoesson over de Golf van Thailand, met regen en golfslag, en op een eiland zonder kade betekent dat dat er niet kan worden ontscheept.

Want een kade is er niet. De schepen liggen voor de ankers en je gaat met een tender of een sloep aan land, en bij deining gaat dat niet door.

Dat is ook te zien aan wie hier komt. Er leggen vier rederijen aan en dat zijn allemaal partijen met kleine schepen; negenendertig aanlopen komen van de grootste en tweeentwintig van de tweede.

De prijzen beginnen daardoor hoog: drieduizend driehonderdnegenennegentig euro is het laagste bedrag, en het loopt op tot tweeentachtigduizend honderdnegenentwintig. Bij zeven van de achtenzestig reizen ontbreekt de prijs, en dat is een goede dekking.

Drieenveertig reizen dragen China, en dat klopt allemaal

Bij drieenveertig van de achtenzestig reizen staat China als vaargebied. Dit is Thailand.

Wij hebben nageteld hoeveel van die drieenveertig ook werkelijk een Chinese of Hongkongse haven aandoen, en dat zijn er drieenveertig. Alle, zonder uitzondering.

Het etiket is dus terecht geerfd van de rest van de route. Zeven reizen beginnen in Hongkong en zeven in Tokio, en dat zijn de lange lussen door Oost-Azie die hier onderweg langskomen.

De overige tags zijn de restanten van wereldreizen: twee onder Europa, een onder Hawaii, een onder het Caribisch gebied. De langste reis hier duurt eenenveertig nachten en er zitten veertien verschillende lengtes in het aanbod.

Vijftien reizen beginnen in Singapore, twaalf in Bangkok en tien in Phuket. De havens die het vaakst met deze op dezelfde reis staan zijn Ho Chi Minh City, Vietnam, Sihanoukville, Cambodja, Halong Bay, Vietnam en Singapore.

Het grote eiland waar niets gebeurt

Dit is het vierde eiland van Thailand in oppervlakte, en er wonen ongeveer tweeduizend mensen.

Die verhouding zegt alles. Er is geen stad, er is geen strandboulevard, er is geen rij bars en er staat geen enkel stoplicht. Wat er is, is bos, kokospalmen, rubberaanplant en een handvol gehuchten aan de kust.

Het eiland ligt in de provincie Trat, helemaal in het zuidoosten van het land, en de zeegrens met Cambodja loopt er vlak onder langs. Dat is de reden dat het zo laat is ontsloten: dit was eeuwenlang grensgebied.

Er loopt inmiddels een verharde weg over de lengte van het eiland en er is stroom, maar dat is van de laatste twintig jaar. Wie hier komt van een eiland als Phuket of Samui, komt in een andere eeuw terecht.

Aan de oostkant ligt een vissersdorp waar de huizen op palen boven het water staan, met steigers ertussen in plaats van straten. Dat is de oudste nederzetting van het eiland.

Wat je hier doet is dus beperkt en dat is het punt. Een strand, een waterval in het binnenland waar je in kunt zwemmen, een boottocht naar het rif, en verder niets.

Drie jaar Frans

Er is aan dit eiland een stukje geschiedenis verbonden dat in Nederland vrijwel niemand kent, en dat verklaart waarom het hier zo leeg is.

Frankrijk had aan het eind van de negentiende eeuw Indochina in handen, en het schoof zijn grens steeds verder Thailand in. In 1904 heeft het de hele provincie waar dit eiland bij hoort bezet, met marineschepen in de baai.

Die bezetting heeft drie jaar geduurd. In 1907 heeft Thailand het gebied teruggekregen in ruil voor drie provincies in wat nu Cambodja is, waaronder de streek waar Angkor Wat staat.

Dat is een ruil die in Thailand nog steeds als een pijnlijk verlies wordt gezien, en waarover tot in deze eeuw voor het Internationaal Gerechtshof is geprocedeerd. De grens die eruit is gekomen loopt vlak onder dit eiland.

Voor de bewoners betekende het dat zij tot ver in de twintigste eeuw in militair grensgebied woonden. Toerisme is hier pas gekomen toen dat gevoel wegzakte, en dat was laat.

Wat er te doen is als het schip er ligt

De westkust heeft de stranden en daar leggen de tenders aan.

Het bekendste ervan is een baai van ongeveer anderhalve kilometer wit zand met een riviertje dat er de zee in loopt. Vanaf dat riviertje kun je met een kajak het binnenland in tot aan een waterval met een bassin eronder waar je in kunt.

Die waterval draagt de naam van een Thaise koning die er in 1911 is geweest en zijn initialen in een rots heeft laten zetten. Dat is voor dit eiland de enige bezienswaardigheid met een geschiedenis.

Voor de kust liggen kleinere eilanden met koraal, en snorkelen is de meest geboekte uitstap. Het water in de Golf van Thailand is in het hoogseizoen helder en warm.

Reken erop dat je een halve dag hebt en dat er weinig te kopen valt. Er zijn winkeltjes in de dorpen en verder niets, en pinnen is niet overal mogelijk.

Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• Dit eiland staat drie keer in het bestand, met drie schrijfwijzen op hetzelfde punt.
• Van maart tot en met september komt hier niets. Dat is de moesson.
• Je komt met een tender aan land. Bij deining kan dat vervallen.
• Er komt geen grote rederij. De goedkoopste reis begint boven de drieduizend euro.
• De China-tag klopt. Drieenveertig reizen doen werkelijk een Chinese haven aan.
• Verwacht geen voorzieningen. Tweeduizend inwoners, geen stad, geen stoplicht.