Cruises naar Chan May

Twee havens op vijfendertig kilometer, en je scheepstype bepaalt welke

Er komen 78 reizen langs in Chan May en er vertrekt er geen enkele. Deze kade bedient twee steden die verderop liggen, en er is nog een tweede kade die dat ook doet.

Die andere staat apart in het bestand met tweehonderdtien reizen, op vijfendertig kilometer hiervandaan in een van die twee steden zelf. De overlap tussen beide is twee reizen, dus vrijwel niets.

Het verschil zit in de omvang van de schepen. Op deze pagina staan Princess, Cunard, MSC en TUI bovenaan, en dat zijn schepen voor twee- tot vierduizend passagiers. Op die andere staan Azamara, Windstar en Emerald, die met een paar honderd varen.

Deze kade is er precies daarvoor gebouwd: een diepwaterhaven in een baai tussen de twee steden in, aangelegd omdat geen van beide een kade had waar een groot schip aan kon. Er is verder niets: geen stad, geen strand, geen winkelstraat.

Samen gaat het om tweehonderdnegentig reizen naar dezelfde twee steden. Zoek dus op beide namen, en houd er rekening mee dat de prijs en het schip verschillen.

Negenentwintig reizen beginnen in Singapore, negentien in Tokio en tien in Hongkong. De prijzen lopen van negenhonderdvierenvijftig euro tot vierendertigduizend negen, en bij negentien reizen ontbreekt het bedrag.

Je moet vooraf kiezen tussen twee bestemmingen

Dit is de belangrijkste praktische zin op deze pagina, en zij gaat over afstand.

De keizerstad ligt veertig kilometer noordelijker, ongeveer een uur rijden. Het oude handelsstadje ligt tachtig kilometer zuidelijker, ongeveer twee uur.

Op een aanlegdag van tien uur past er een van de twee, en niet allebei. Excursies die het toch proberen, leveren van elk een uur op en vier uur bus.

Het verschil is er ook een van soort. De keizerstad gaat over macht, geschiedenis en oorlog; het handelsstadje gaat over sfeer, straten en eten.

Tussen beide in ligt een bergpas van vijfhonderd meter waar de wolken tegenaan lopen en waar de weg met haarspeldbochten overheen gaat. Er is inmiddels een tunnel doorheen; vraag na welke route je excursie neemt, want over de pas is aanzienlijk mooier en langzamer.

De keizerstad en wat er in 1968 mee is gebeurd

Veertig kilometer noordelijker ligt de stad die van 1802 tot 1945 de hoofdstad van dit land was.

Daar staat een ommuurde stad van tien vierkante kilometer, aangelegd naar het voorbeeld van Peking, met binnen die muren een tweede ommuurd gebied voor het hof en daarbinnen nog een derde waar alleen de keizer, zijn familie en de eunuchen mochten komen.

Wat je nu ziet is voor een deel leegte, en dat heeft een reden. In het voorjaar van 1968 is deze stad zesentwintig dagen lang huis voor huis bevochten; het was een van de zwaarste veldslagen van de oorlog hier. Van de honderdzestig gebouwen binnen de binnenste ring stonden er daarna tien overeind.

Er wordt sinds de jaren negentig herbouwd, met steun van de werelderfgoedlijst waarop de stad in 1993 is gezet. Wat af is, is indrukwekkend; wat er nog niet staat, is aan de fundamenten te zien.

Langs de rivier erbuiten liggen de graftombes van de keizers, elk als een eigen park met vijvers, paviljoens en een stenen binnenplaats met beelden van hovelingen en olifanten. Een daarvan is in Franse stijl gebouwd met beton en mozaiek van gebroken porselein, en dat is de merkwaardigste van de reeks.

Reken op een hele dag als je hierheen gaat. Wij hebben de afstanden, rijtijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Het stadje waar de VOC een kantoor had

Tachtig kilometer de andere kant op ligt een havenstadje dat in de zeventiende eeuw een van de drukste van Azie was, en dat voor Nederlandse bezoekers een eigen laag heeft.

Daar kwamen Chinese, Japanse, Portugese en Nederlandse schepen samen om te wachten op de wisseling van de moesson. De Verenigde Oost-Indische Compagnie had er van 1633 tot 1654 een handelspost, en er zijn brieven van bewaard.

Het is blijven staan omdat de rivier is dichtgeslibd. De handel verplaatste zich naar de stad verderop en dit stadje raakte in de vergetelheid, waardoor er nooit overheen is gebouwd; wat je ziet zijn straten met houten koopmanshuizen, tempels van Chinese verenigingen en een overdekte brug uit de jaren negentig van de zestiende eeuw.

Het staat sinds 1999 op de werelderfgoedlijst en het is inmiddels druk. 's Avonds hangen er honderden lampionnen en is het autoverkeer geweerd, maar dat valt buiten je aanlegtijd.

Waar het stadje verder om bekendstaat zijn de kleermakers, die in een dag een pak of jurk op maat maken. Of dat binnen een aanlegdag past is de vraag; het meten kost een uur en het passen nog een.

Wanneer je hier komt

Er wordt 10 maanden per jaar aangelegd, en dat is voor Azie veel. januari telt twintig aanlopen, februari zeventien en december tien.

In juli komt er niets en in augustus een enkele. Dat is het natte seizoen op deze kust, met tyfoons van augustus tot november; deze streek wordt daar met enige regelmaat door getroffen.

De beste maanden zijn februari tot en met april: droog, rond de vijfentwintig graden en niet drukkend. In januari kan het aan deze kust verrassend koel en grijs zijn, wat bezoekers die tropen verwachten tegenvalt.

Vijftien reizen duren veertien nachten en elf achtentwintig; er staan er ook vijf van zesentwintig en drie van vierentwintig. Dat zijn lange Aziatische rondreizen waarvan dit een tussenstop is.

Bij tweeenzeventig van de tachtig reizen staat China als vaargebied. Wij hebben dat nagerekend en het klopt: alle tweeenzeventig doen werkelijk een Chinese of Hongkongse haven aan.

Waar je op moet letten

• Bij de kade zelf is niets. Zonder excursie of taxi kom je nergens.
• Kies vooraf tussen de keizerstad en het handelsstadje. Beide op een dag lukt niet.
• Zoek ook op de naam van de stad zelf; daar liggen de kleinere schepen.
• Februari tot april is de beste tijd. In juli en augustus komt hier vrijwel niets.
• Er vertrekt hier niets. De meeste reizen beginnen in Singapore of Tokio.
• Vraag na of je excursie over de pas of door de tunnel gaat.