Cruise Tunesië

Twee namen voor dezelfde kade

Er zijn 1.040 boekbare reizen die Tunesië aandoen, langs 2 havens. La Goulette draagt er 1.067 en Tunis 57, en dat zijn niet twee bestemmingen: La Goulette ís de haven van Tunis.

Het stadje ligt aan de doorgang tussen het meer van Tunis en de zee, twaalf kilometer van het centrum van de hoofdstad. Alle zeeschepen liggen daar, en wie op zijn reisschema Tunis ziet staan komt op dezelfde plek aan.

Dat maakt dit land in het aanbod een bestemming met precies één aanloopplaats. Wat je er doet hangt dus niet af van welke haven op je route staat, maar van welke kant je vanaf die kade op gaat.

831 van de 1.040 reizen duren vijf tot zeven dagen, veruit de grootste groep. Dit is een tussenstop op de klassieke week door het westelijke Middellandse Zeegebied, tussen Spanje, Frankrijk en Italië, en zelden een reisdoel op zichzelf.

Carthago ligt op een kwartier van de kade

De reden om hier aan wal te gaan ligt op vier kilometer van de haven. Carthago is rond 814 voor Christus gesticht door Feniciërs uit het huidige Libanon en groeide uit tot de macht die drie oorlogen met Rome heeft uitgevochten.

Die derde oorlog eindigde in 146 voor Christus met de volledige verwoesting van de stad. Rome bouwde er een eeuw later een eigen stad overheen, die een van de grootste van het rijk werd, en wat je nu ziet is grotendeels Romeins met Punische resten eronder. Sinds 1979 staat het geheel op de Werelderfgoedlijst.

Het is geen afgebakend terrein maar een reeks plekken door een buitenwijk heen. De Antoninusthermen aan zee waren een van de grootste badhuizen van het rijk en daar staat het meeste overeind. Op de heuvel Byrsa liggen de Punische fundamenten met een museum. En er zijn de twee havens: een rechthoekige handelshaven en een ronde marinehaven met een eilandje in het midden, waar volgens de Romeinse bronnen tweehonderd oorlogsschepen tegelijk lagen.

Er is een lijn die dit praktisch maakt. Vanaf La Goulette rijdt een lokale trein langs de kust naar Carthago en verder, met haltes bij de verschillende opgravingen. Dat is een kwartier en het kost bijna niets, dus je kunt hier zonder excursie op pad.

Neem water en een hoed mee. De opgravingen liggen open in de zon en tussen de haltes loop je telkens een stuk.

Een blauw-wit dorp en een medina van zevenhonderd monumenten

Aan het eind van diezelfde treinlijn ligt Sidi Bou Saïd, een dorp op een klif boven de Golf van Tunis waar alles wit is met blauwe deuren en luiken.

Dat is geen eeuwenoude traditie maar een besluit. Een Frans-Duitse baron die er begin twintigste eeuw woonde liet het hele dorp in die twee kleuren schilderen en kreeg voor elkaar dat het beschermd werd. Zijn huis staat er nog en is nu een museum voor muziekinstrumenten.

Het is inmiddels druk en er staan veel winkeltjes, maar het uitzicht over de golf is de klim waard en het is met de trein makkelijk te combineren met Carthago.

De andere kant op ligt de medina van Tunis, ook sinds 1979 werelderfgoed. Er staan ruim zevenhonderd beschermde gebouwen: moskeeën, koranscholen, paleizen en overdekte straten waar per ambacht wordt gehandeld. De Zitounamoskee in het midden gaat terug tot de achtste eeuw.

Het Bardomuseum, in een voormalig paleis aan de rand van de stad, heeft een van de grootste verzamelingen Romeinse mozaïeken ter wereld. Ze komen uit villa's en badhuizen door heel het land en veel ervan zijn compleet.

Wat er in 2015 gebeurde

Op 18 maart 2015 vielen gewapende mannen dat museum binnen en doodden eenentwintig bezoekers, van wie een groot deel die ochtend van een cruiseschip in La Goulette was gekomen. Drie maanden later kwamen bij een aanslag op een strand bij Sousse achtendertig mensen om.

Het toerisme in Tunesië is daarna vrijwel volledig ingestort. Rederijen schrapten de haven van hun routes en het duurde jaren voor ze terugkwamen.

Dat ze zijn teruggekeerd zie je in de cijfers van nu: ruim elfhonderd reizen, met het hele jaar door aanlopen. De veiligheidssituatie is sindsdien verbeterd en er is fors geïnvesteerd in bewaking van de toeristische plekken; bij het Bardomuseum en in Carthago merk je dat aan de controles.

Het reisadvies van de Nederlandse overheid verschilt per deel van het land en verandert; de grensgebieden in het zuiden en westen staan er anders in dan de kuststrook. Kijk dat na voor je boekt, en houd je aan wat je rederij aangeeft.

Twee schepen dragen de helft

De rederijen zijn MSC Cruises, Costa Cruises, Explora Journeys en Oceania Cruises. MSC staat op 603 reizen en Costa op 284; samen is dat ruim tachtig procent van alles wat hier komt.

Nog opvallender is de concentratie op schepen. De MSC Virtuosa vaart hier 286 reizen en de MSC Euribia 271, en die twee samen zijn goed voor de helft van het aanbod. Er varen in totaal maar vierenvijftig verschillende schepen langs deze kust.

Dat komt doordat dit een vaste schakel is in een lus die het hele jaar draait: Barcelona, Marseille, Genua of Napels, dan de oversteek naar Tunis, en terug via Palermo of Malta. Dezelfde schepen doen dat rondje week in week uit.

De vertrekhavens laten dat zien: Barcelona, Marseille en Palermo. Barcelona staat op 245, Marseille op 160, Palermo op 153 en Napels op 136.

904 van de reizen staan geboekt als familiecruise, ruim tachtig procent, en dat past bij die lus: grote schepen, korte reizen, een gemengd Europees publiek. De goedkoopste reis begint bij €419 per persoon.

Een seizoen dat nauwelijks seizoen is

Oktober telt 164 reizen, november 118 en september 110. Juni komt uit op 63 en juli op 66. Dat is een verschil van nog geen drie keer, en dat is voor deze site uitzonderlijk vlak.

De reden is dat de schepen die hier komen het hele jaar in het westelijke Middellandse Zeegebied blijven. Waar de Caribische eilanden in de zomer leeglopen omdat de vloot vertrekt, gebeurt dat hier niet.

Het weer maakt wel uit voor de dag zelf. In juli en augustus loopt het in Tunis op naar vijfendertig graden en meer, en de opgravingen van Carthago liggen zonder schaduw. Van oktober tot en met april is het aangenamer om te lopen, met vijftien tot vijfentwintig graden.

December is met 83 reizen de rustigste maand, en dat is een gewone winterdip en geen sluiting.

Praktisch, en wat niet in een dag kan

De munt is de Tunesische dinar en die is gesloten: invoeren en uitvoeren mag officieel niet. Je wisselt dus ter plaatse en wisselt terug voordat je aan boord gaat; bewaar het bonnetje, want dat wordt bij het terugwisselen gevraagd. Veel toeristische zaken nemen ook euro's aan.

De landstaal is Arabisch en Frans wordt overal gesproken en geschreven. Met Engels kom je in de haven en op de bekende plekken een eind, daarbuiten minder ver.

Twee dingen waar mensen op afkomen liggen te ver voor een havendag. De woestijndecors uit de Star Wars-films staan bij Matmata en Tataouine in het zuiden, op vijfhonderd kilometer; dat is een reis van meerdere dagen. En de Sahara zelf begint pas ver landinwaarts.

Wat er wel binnen bereik ligt maar krap is: het amfitheater van El Djem, een van de grootste die de Romeinen hebben gebouwd, op ruim tweehonderd kilometer. En Dougga, de best bewaarde Romeinse stad van Noord-Afrika, op honderdtien kilometer. Beide zijn een lange busdag en alleen te doen als je schip laat vertrekt.

Wie het rustig aan doet, komt met Carthago, Sidi Bou Saïd en de medina een volle dag door, en die drie liggen alle drie binnen twintig kilometer van de loopplank.

Waar je op moet letten

• La Goulette en Tunis zijn dezelfde haven. Er is er hier maar één.
• Carthago is met de lokale trein te doen, zonder excursie, in een kwartier.
• De opgravingen liggen verspreid en in de zon. Neem water mee.
• Star Wars en de Sahara liggen vijfhonderd kilometer weg; dat is geen dagtocht.
• Wissel je dinars terug voor vertrek en bewaar het wisselbonnetje.
• Kijk het actuele reisadvies na en houd je aan wat je rederij aangeeft.