Bestemming
Cruise São Tomé en Príncipe
12 boekbare reizen langs 1 havens, vanaf €8809 per persoon.
12 boekbare reizen langs 1 havens, vanaf €8809 per persoon.
Er zijn 12 boekbare reizen die São Tomé en Príncipe aandoen, en ze komen allemaal in São Tomé, de hoofdstad op het grootste eiland. Er is geen tweede haven in dit aanbod.
Alle 12 reizen duren vijftien dagen of langer. Dat komt doordat deze eilanden midden in de Golf van Guinee liggen, ver van elke andere haven, en alleen op de lange trajecten langs de West-Afrikaanse kust worden meegenomen.
De vertrekhavens zijn Kaapstad, Lissabon en Miami, met Kaapstad op 6 en Lissabon op 3. De goedkoopste reis begint bij €8.809 per persoon; er varen zeven schepen en de rederijen zijn Seabourn, Regent Seven Seas Cruises en Oceania Cruises.
Dit is na de Seychellen het kleinste land van Afrika, met ongeveer tweehonderdduizend inwoners op duizend vierkante kilometer. De evenaar loopt over een eilandje aan de zuidpunt, waar een monument staat en waar je met een voet aan elke kant kunt gaan staan.
Deze eilanden waren onbewoond toen de Portugezen er rond 1470 aankwamen, en dat heeft een geschiedenis in gang gezet die de hele Atlantische wereld heeft gevormd.
Omdat er niemand woonde, moest er arbeid worden aangevoerd. De Portugezen legden hier suikerrietplantages aan die werden bewerkt door mensen die van het Afrikaanse vasteland waren gehaald, en dat was het eerste tropische plantagestelsel op grote schaal dat op deze manier draaide.
Dat model is daarna uitgevoerd naar Brazilië en van daar naar de Caribische Zee. Wat op deze twee eilanden begon, is de blauwdruk geworden van drie eeuwen slavernij aan de andere kant van de oceaan.
Toen de suiker uit Brazilië goedkoper werd, viel de teelt hier stil. In de negentiende eeuw kwam er koffie en daarna cacao voor in de plaats, en rond 1910 was dit korte tijd de grootste cacaoproducent ter wereld.
De slavernij was toen formeel afgeschaft en in de praktijk niet. Arbeiders werden onder contract uit Angola en Kaapverdië gehaald, konden niet vertrekken en werkten onder omstandigheden die door Britse onderzoekers zijn beschreven; dat leidde er in 1909 toe dat de grote Britse chocoladefabrikanten de cacao van deze eilanden boycotten.
In 1953 kwam het tot een uitbarsting toen het bestuur de eilandbewoners zelf tot plantagewerk wilde dwingen. Bij de onderdrukking die volgde vielen honderden doden; die dagen worden hier herdacht en gelden als het begin van de weg naar de onafhankelijkheid in 1975.
Wat je van dat verleden ziet, staat overal in het landschap en het is uniek van vorm.
Een roça was geen boerderij maar een dorp in eigendom van één bedrijf: een herenhuis, een hospitaal, een kapel, een school, werkplaatsen en lange rijen woonvertrekken rond een binnenplaats, met een eigen smalspoor naar de haven.
Na 1975 zijn de plantages genationaliseerd en daarna grotendeels stilgevallen. De gebouwen zijn blijven staan en een deel ervan wordt nog bewoond door de nakomelingen van de arbeiders, die tussen de vervallen muren wonen zonder dat er geld is om iets te herstellen.
Dat levert een aanblik op die je zelden ergens ziet: een ziekenhuiszaal met bomen erdoorheen, een kapel zonder dak, en waslijnen tussen de bogen van een binnenplaats. Sommige roças zijn opgeknapt tot hotel, de meeste niet.
De bekendste in de buurt van de hoofdstad zijn Água Izé en Agostinho Neto, allebei op korte afstand en op de gangbare excursie. Ga er met een gids heen, want er wonen mensen en het is geen ruïne om zomaar door te lopen.
Wat er van de cacao over is, komt terug: er zijn coöperaties die weer biologische cacao uitvoeren en er is een kleine chocoladefabriek op het eiland.
Op het tweede eiland, Príncipe, is in 1919 iets gebeurd dat in elk natuurkundeboek staat.
Einstein had voorspeld dat de zwaartekracht van de zon het licht van sterren erachter zou afbuigen. Dat is alleen te meten wanneer de zon wordt afgedekt, dus bij een totale zonsverduistering.
De Britse astronoom Arthur Eddington reisde daarvoor naar dit eiland, waar de verduistering van 29 mei 1919 goed te zien zou zijn, en zette zijn apparatuur op bij de plantage Sundy. Het was die ochtend bewolkt en het klaarde net op tijd op.
De platen lieten zien dat de sterren op de verwachte manier waren verschoven. Toen de uitkomst in november werd bekendgemaakt, stond Einstein binnen een dag wereldwijd op de voorpagina's; het is het moment waarop de algemene relativiteitstheorie werd aanvaard.
Bij die plantage staat een gedenkteken en er is een klein museum. Príncipe staat niet in dit aanbod als aanloophaven, dus je bereikt het alleen met een vlucht van een half uur vanaf São Tomé.
Dat eiland is sinds 2012 door Unesco aangewezen als biosfeergebied. Er wonen achtduizend mensen op honderdveertig vierkante kilometer en de rest is bos.
São Tomé is vulkanisch, groen en steil, en het regent er veel.
Het bekendste beeld is de Pico Cão Grande, een vulkanische pijp die als een naald driehonderdzeventig meter recht uit het regenwoud omhoog staat. Dat is de gestolde vulling van een schoorsteen waarvan de buitenkant is weggeërodeerd; hij staat in het zuiden en is vanaf de kustweg te zien.
Het Obôpark beslaat een groot deel van het binnenland. Het bos daar is nooit gekapt en er komen tientallen vogel-, plant- en vlindersoorten voor die nergens anders leven; naar verhouding tot de oppervlakte hoort dit tot de gebieden met de meeste eigen soorten ter wereld.
Aan de kust liggen stranden met zwart en met geel zand, en er komen zeeschildpadden op af om eieren te leggen. Er zijn projecten die de nesten bewaken.
De hoofdstad zelf is klein: een fort uit 1575 aan het water met een museum erin, een kathedraal, een markt en een paar straten met Portugese panden in verschoten pasteltinten. Je loopt er in een uur doorheen.
Wat opvalt is de rust. Er is nauwelijks verkeer, er wordt niet aan je getrokken, en het tempo is er laag; de eilandbewoners hebben er een uitdrukking voor die neerkomt op leve leve, rustig aan.
Maart telt 4 reizen, januari 3 en oktober 3. Juni, juli, september en december komen uit op nul.
Het klimaat is tropisch en vochtig, met vijfentwintig tot dertig graden het hele jaar. Er zijn twee droge perioden: een korte in januari en een langere van juni tot september, die hier de gravana heet en waarin het bewolkt en koeler is.
De natste maanden zijn maart en april en dan valt er veel; neem een regenjack mee dat in een tas past.
Dit is een malariagebied. Overleg vooraf met een reizigersarts en neem muggenspul mee.
De taal is Portugees en daarnaast worden creooltalen gesproken. Engels wordt weinig gesproken; een gids regelt dat.
De munt is de dobra en die is met een vaste koers aan de euro gekoppeld, wat rekenen eenvoudig maakt. Pinnen kan in de hoofdstad beperkt; neem contant geld mee.
Voor bezoekers uit de Europese Unie geldt een vrijstelling van de visumplicht voor een kort verblijf; bij een cruise handelt het schip de ontscheping af. Vraag na wat er voor jouw reis geldt.
