Cruise Micronesië

Een enkele reis, en die vertrekt uit Fiji

Er is 1 boekbare cruise die Micronesië aandoet, en die vertrekt in februari 2027 uit Lautoka.

Het is een expeditie van vijftien nachten die eindigt in Guam, gevaren door Ponant met een schip voor ongeveer tweehonderd passagiers.

De reis kost €11.320 per persoon, en dat komt neer op ruim zevenhonderdvijftig euro per nacht.

Onderweg wordt er aangelegd op Ambrym in Vanuatu, op Santa Ana in de Salomonseilanden, in Rabaul op Papoea-Nieuw-Guinea en op twee plaatsen in dit land zelf.

Er is dus geen keuze en er valt niets te vergelijken; dit is de enige manier waarop je met een cruiseschip in dit land komt.

Dat is bij een land dat over ruim twee en een half miljoen vierkante kilometer oceaan verspreid ligt ook niet zo vreemd.

Vier van de zes havenrecords worden nergens gebruikt

Voor dit land staan zes aanlegplaatsen in het bestand, en bij vier daarvan hangt geen enkele reis.

Het gaat om Yap Island, om een verzamelnaam voor de atollen, om een eiland bij Yap en om Pohnpei, dat er onder zijn koloniale naam staat.

Bij die laatste is de eigennaam bovendien verkeerd gespeld: er staan twee letters omgedraaid in de moderne schrijfwijze die tussen haakjes achter de oude staat.

Wat overblijft zijn twee records die wel worden gebruikt, en die verwijzen allebei naar de deelstaat Chuuk.

Ook bij een van die twee staat de naam verkeerd: de lagune die overal ter wereld als Truk bekendstaat, heeft hier een letter te veel.

Wie op de juiste schrijfwijze van die lagune zoekt of op Pohnpei, vindt in dit bestand dus niets.

Elf reizen door de Stille Oceaan staan onder Midden-Amerika

Deze reis draagt vier vaargebieden: Stille Oceaan, Fiji, Noord-Amerika en Midden-Amerika.

De eerste twee kloppen, en de derde is te verklaren doordat Guam als eindhaven aan de Verenigde Staten hangt.

Het vierde is onnavolgbaar, en wij hebben nagegaan waar het aan hangt.

In de havenlijst staat Santa Ana, en dat record is in het bestand gekoppeld aan El Salvador; het wordt gebruikt op elf reizen, en alle elf dragen Midden-Amerika.

Die elf varen tussen Darwin, Lautoka, Rabaul, Port Vila, Honiara, Guam en Papeete; er is er niet een die ook maar in de buurt van Midden-Amerika komt.

Er bestaat daarnaast een tweede record dat het eiland Santa Ana in de Salomonseilanden bij naam noemt, en dat staat op drie reizen waarvan geen enkele dat etiket draagt.

Elf van de elf tegenover nul van de drie is geen toeval, en daarmee is het aangetoond: een verkeerd gekoppeld havenrecord zet elf expedities door de Stille Oceaan in een verkeerd werelddeel.

Wat het extra vreemd maakt is dat Santa Ana in El Salvador zestig kilometer landinwaarts ligt en helemaal geen haven is.

De lagune van Chuuk

De belangrijkste aanloop van deze reis is een lagune van ruim tweeduizend vierkante kilometer, omsloten door een rif van meer dan tweehonderd kilometer lang.

In de Tweede Wereldoorlog lag daar de belangrijkste vlootbasis van de Japanse marine in de centrale Stille Oceaan, en dat maakte haar tot doelwit.

Op zeventien en achttien februari 1944 hebben Amerikaanse vliegtuigen die basis in twee dagen uitgeschakeld; er zijn ruim veertig schepen en enkele honderden vliegtuigen gezonken.

Die liggen er nog, op diepten van enkele meters tot ver voorbij de grens van het sportduiken, en dat is de grootste verzameling wrakken ter wereld op een plek.

In de ruimen staan nog vrachtwagens, vliegtuigonderdelen en kratten; op sommige schepen is het koraal over de opbouw heen gegroeid tot een rif op zichzelf.

Het is tegelijk een oorlogsgraf, want honderden bemanningsleden zijn met die schepen gezonken, en er gelden regels over wat je wel en niet mag aanraken.

Nan Madol op Pohnpei

Op het eiland dat in dit bestand verkeerd gespeld staat, ligt een van de opmerkelijkste bouwwerken van de Stille Oceaan.

Het is een stad van ongeveer honderd kunstmatige eilandjes in een lagune, opgetrokken uit zeshoekige basaltzuilen die als boomstammen op elkaar zijn gestapeld.

Er is naar schatting driekwart miljoen ton steen voor versleept, over water, zonder metaal, zonder wiel en zonder trekdieren.

De bouw liep van ongeveer 1180 tot 1500, en het was de zetel van een dynastie die het hele eiland bestuurde.

Het staat sinds 2016 op de werelderfgoedlijst en tegelijk op de lijst van bedreigd erfgoed, want de mangrove groeit er dwars doorheen.

Het is de enige stad ter wereld die op een koraalrif is gebouwd, en op deze reis kom je er niet, want dat eiland heeft geen aanloop.

Het stenen geld van Yap

In de westelijkste deelstaat wordt tot op vandaag betaald met schijven kalksteen, sommige met een doorsnee van ruim drie meter en een gewicht van meerdere tonnen.

Die steen komt niet van Yap zelf maar uit Palau, vierhonderd kilometer verderop, en is met kano's en vlotten over open zee gehaald.

De waarde hangt niet in de eerste plaats af van de omvang maar van het verhaal: hoeveel moeite het heeft gekost en of er mensen bij zijn omgekomen.

Bij een verkoop verhuist de steen niet; hij blijft liggen waar hij ligt en het dorp weet wie de eigenaar is.

Er is zelfs een schijf die op de zeebodem ligt omdat het vlot in een storm is gekapseisd, en die geldt nog steeds als betaalmiddel.

Ook dit eiland heeft in dit bestand een havenrecord waar geen enkele reis aan hangt.

Varen zonder instrumenten

Op de kleine atollen tussen Chuuk en Yap is het navigeren zonder kompas en zonder kaart nooit verdwenen.

Die navigators lezen de sterren, de richting van de deining, de kleur van de wolken en het gedrag van vogels, en houden in hun hoofd bij waar zij zijn.

Toen in 1976 een dubbelkano van Hawai naar Tahiti voer om te bewijzen dat zulke reizen doelgericht konden zijn, kwam de enige navigator die het nog kon van een van die atollen.

Die tocht van ruim vierduizend kilometer is zonder enig instrument gevaren en is uitgekomen waar hij moest uitkomen.

Daarmee is een discussie beslecht die een eeuw had geduurd, namelijk of de Stille Oceaan bewust of bij toeval is bevolkt.

Een van de twee aanlopen van deze reis, het atol Pulap, ligt in precies die groep eilanden.

Wat voor land dit is

De Federale Staten van Micronesia bestaan uit vier deelstaten en ruim zeshonderd eilanden, met bij elkaar ongeveer honderdduizend inwoners.

De landoppervlakte is nog geen zevenhonderd vierkante kilometer, en die ligt verspreid over een zeegebied dat groter is dan heel Europa.

Het land is achtereenvolgens Spaans, Duits en Japans bestuurd en na 1945 Amerikaans, en is in 1986 onafhankelijk geworden in vrije associatie met de Verenigde Staten.

Er wordt met Amerikaanse dollars betaald, de Verenigde Staten verzorgen de verdediging en inwoners mogen er zonder visum wonen en werken.

Guam, waar deze reis eindigt, hoort daar niet bij: dat is een gebied van de Verenigde Staten zelf en het is geen deel van dit land.

Op elk van de vier deelstaten wordt een andere taal gesproken, en het Engels is wat de eilanden onderling verbindt.

Wanneer je gaat en wat je moet regelen

Er wordt 1 maand per jaar gevaren, en dat is februari.

Het klimaat is er het hele jaar warm en vochtig, rond de dertig graden, met weinig verschil tussen de seizoenen.

Van december tot april is het het droogst en is het water het rustigst, en dat is precies wanneer dit schip komt.

Van juli tot november is het tyfoonseizoen; deze eilanden liggen in de strook waar die stormen ontstaan.

Voor de Federale Staten van Micronesia heb je als Nederlander voor een kort verblijf doorgaans geen visum nodig, maar voor Guam gelden de Amerikaanse regels en daar heb je vooraf toestemming voor nodig.

Regel dat ruim van tevoren, want deze reis eindigt daar en je vliegt er dus ook vandaan terug.

Voor wie dit land werkt

Dit werkt uitzonderlijk goed voor wie duikt, want er is wereldwijd geen tweede plek met zoveel wrakken bij elkaar op zo geringe diepte.

Het werkt voor wie belangstelling heeft voor de oorlog in de Stille Oceaan, want hier ligt daarvan de grootste bewaard gebleven getuigenis.

Het werkt voor wie eilanden wil zien waar per jaar een handvol schepen komt en waar vrijwel geen toeristische inrichting bestaat.

Het werkt niet voor wie wil vergelijken, want er is een enkele reis en die kost ruim elfduizend euro.

Het werkt niet voor wie de bekendste plekken van dit land wil zien, want Nan Madol, Yap en Pohnpei staan geen van drieen op deze route.

En het werkt niet voor wie een korte reis zoekt, want deze duurt vijftien nachten en begint aan de andere kant van de Stille Oceaan.

De gegevens op deze pagina

Deze pagina is gemaakt op de gegevens die het boekingssysteem waarmee wij werken aanlevert, en telt alleen reizen die nog niet zijn vertrokken. Bij de enige reis staat een prijs. Voor dit land staan zes havenrecords in het bestand, en bij vier daarvan hangt geen enkele reis; daaronder vallen Yap en Pohnpei, waarvan de laatste onder zijn koloniale naam staat met de moderne naam verkeerd gespeld erachter. Ook de lagune van Chuuk staat verkeerd gespeld. De reis draagt Midden-Amerika als vaargebied door een havenrecord met de naam Santa Ana dat aan El Salvador is gekoppeld; dat record staat op elf reizen die alle elf dat etiket dragen en alle elf door de Stille Oceaan varen, terwijl het record dat het eiland in de Salomonseilanden bij naam noemt op drie reizen staat waarvan geen enkele dat etiket draagt. Wij vullen deze koppelingen niet zelf recht, want dat is aan de leverancier; wij melden wat er staat en wat er in werkelijkheid gebeurt.