Cruise Curaçao

Eén haven, en je loopt zo de binnenstad in

Er zijn 950 boekbare reizen die Curaçao aandoen, en ze komen allemaal in Willemstad. Er is geen tweede haven.

Die ene ligt wel op een bijzondere plek. Schepen varen de Sint-Annabaai in, een smalle geul dwars door de stad, en meren af aan de Otrobandakant. Vanaf de loopplank sta je in vijf minuten bij de gekleurde gevels van de Handelskade waar elke foto van dit eiland van wordt gemaakt.

Grotere schepen liggen aan de Megapier net buiten de geul, en dan is het tien minuten lopen. Beide zijn te doen zonder vervoer.

335 van de 950 reizen duren tien tot veertien dagen en 284 acht of negen. Dat tweede aantal is hoog, en het heeft dezelfde reden als bij Aruba: dit eiland ligt in het zuiden van de Caribische Zee en vanuit Florida red je dat niet in een gewone week. De goedkoopste reis begint bij €402 per persoon.

Een binnenstad op de Werelderfgoedlijst

De historische kern van Willemstad staat sinds 1997 op de Werelderfgoedlijst, en niet om één gebouw maar om het geheel: een Nederlandse handelsstad, neergezet in de tropen, die zich over drie eeuwen aan het klimaat heeft aangepast.

Je ziet er de trapgevels en de raamindeling van een Hollandse grachtengordel, maar dan met galerijen tegen de zon, hoge ramen voor de doorwaaiing en pleisterwerk in kleur. Dat kleuren is er in de negentiende eeuw bij gekomen; het verhaal wil dat een gouverneur last had van het licht dat op wit weerkaatste, en of dat waar is weet niemand.

De stad bestaat uit vier oude wijken aan weerszijden van de geul. Punda is de kant met de Handelskade en de winkels, Otrobanda letterlijk de andere kant, met smallere straten en het Kurá Hulanda-museum over de slavenhandel. Scharloo en Pietermaai zijn de negentiende-eeuwse uitbreidingen met koopmanshuizen; Pietermaai is de laatste jaren opgeknapt en vol eetgelegenheden komen te zitten.

Tussen Punda en Otrobanda ligt de Koningin Emmabrug, een voetgangersbrug op zestien pontons die opzij draait als er een schip door moet. Dat gebeurt tientallen keren per dag en dan sta je te wachten, of je neemt de gratis veerpont die er dan voor in de plaats vaart.

In Punda staat de synagoge Mikvé Israël-Emanuel uit 1732, de oudste in onafgebroken gebruik van het westelijk halfrond. De vloer is bedekt met zand, een gebruik dat op meerdere plekken voorkomt en waarvoor verschillende verklaringen bestaan.

Nederlands, Papiaments en de vraag wat dit land is

Curaçao is sinds 10 oktober 2010 een land binnen het Koninkrijk der Nederlanden, met een eigen regering en parlement. Daarvoor was het het grootste eiland van de Nederlandse Antillen, die op die datum zijn opgeheven.

Er zijn drie officiële talen: Nederlands, Papiaments en Engels. Op straat en thuis is het Papiaments, een creooltaal met Portugese en Spaanse wortels en invloeden uit het Nederlands en uit West-Afrikaanse talen. Nederlands is de taal van het onderwijs en de overheid, en vrijwel iedereen spreekt het.

Voor een Nederlandse reiziger is dat comfortabel. Je hebt geen visum nodig, je paspoort volstaat, en je kunt overal in het Nederlands terecht. Er is een rechtstreekse vlucht vanaf Schiphol van ongeveer tien uur, dus zonder Amerikaanse tussenstop en zonder ESTA.

Betalen gaat met de Antilliaanse gulden, vast gekoppeld aan de dollar. Dollars worden overal aangenomen; euro's meestal niet, en waar wel tegen een slechte koers.

Het eiland ligt op zeventig kilometer voor de kust van Venezuela en daarmee buiten de orkaangordel. Dat is hier hetzelfde verhaal als bij Aruba: dat het aanbod in juni op elf reizen staat komt niet door het weer maar doordat de vloot dan in Europa en Alaska vaart.

Olie, zout en een likeur van mislukte sinaasappels

Aan de rand van de stad ligt een raffinaderij die in 1918 door Shell is gebouwd om Venezolaanse ruwe olie te verwerken. Ze was decennialang de grootste werkgever van het eiland en heeft de bevolkingssamenstelling gevormd, want er kwamen arbeiders uit de hele regio op af.

De installatie is later aan de overheid verkocht en verhuurd, en draait al jaren niet meer op volle kracht. Je ziet hem liggen als je de baai in vaart, en het is geen mooi gezicht; het hoort wel bij hoe dit eiland aan zijn geld is gekomen.

Daarvoor was er zout. De ondiepe binnenwateren, de saliñas, leverden zeezout dat de West-Indische Compagnie voor de haringvisserij nodig had, en dat was in de zeventiende eeuw de reden dat Nederland dit eiland op Spanje veroverde.

Er is nog een product dat de naam van het eiland draagt. Spaanse kolonisten plantten hier Valenciasinaasappels die in de droge grond niet aansloegen; wat eruit voortkwam is een kleine bittere vrucht, de laraha, waarvan het vruchtvlees oneetbaar is. De schil bleek wel bruikbaar en wordt sinds de negentiende eeuw gedroogd en op alcohol gezet. Dat is de likeur die je overal blauw ziet staan, al is die kleur pure toevoeging.

De distilleerderij in het landhuis Chobolobo is te bezoeken en ligt tien minuten van het centrum.

Wat er buiten de stad ligt

Het eiland is zestig kilometer lang en het westen is anders dan de stad.

De bekendste stranden liggen daar in inhammen tussen de klippen: Grote Knip, Kleine Knip, Cas Abao en Playa Porto Mari. Reken op drie kwartier tot een uur rijden vanaf de haven, dus dat is een halve dag.

Dichterbij ligt de Tugboat bij Caracasbaai, een gezonken sleepboot op vijf meter diepte waar je vanaf het strand naartoe snorkelt. Dat is een van de weinige wrakken in de regio die je zonder duikbrevet kunt bekijken.

In het noordwesten ligt het Christoffelpark met de hoogste top van het eiland op tweeënhalf uur klimmen, en de Grotten van Hato aan de noordkant hebben druipsteen en tekeningen van de oorspronkelijke bewoners.

Klein Curaçao, een onbewoond eilandje tien zeemijl uit de kust met een vervallen vuurtoren en een gestrand schip, is een dagtocht met een boot en past zelden binnen een havendag.

Wie in de stad blijft heeft aan de vier wijken en de drijvende markt genoeg; die laatste is een rij boten uit Venezuela die groente en fruit verkopen aan de Waaigat.

Wie er vaart

De rederijen zijn Royal Caribbean International, Celebrity Cruises, AIDA en Carnival Cruise Line, met Royal Caribbean op 201 reizen, Celebrity op 104 en AIDA op 98.

Die derde naam is Duits, en dat wijst net als bij Aruba en Barbados op de Europese vliegcruisemarkt. Er varen honderddertien verschillende schepen, wat veel is en laat zien dat dit eiland op veel verschillende routes staat.

De vertrekhavens zijn Miami, Fort Lauderdale en La Romana. Miami staat op 237 en Fort Lauderdale op 208, met La Romana op 116 en Bridgetown op 107. Colón en Cartagena staan er allebei met 49 in: dat zijn de reizen door het Panamakanaal, waar dit eiland op ligt.

Januari telt 182 reizen, december 165 en februari 145. Juni komt uit op 11 en juli op 12.

Wie vanuit Florida vertrekt heeft twee zeedagen heen en twee terug; vanaf Bridgetown of San Juan ben je er sneller en zie je in dezelfde week meer eilanden.

Waar je op moet letten

• De haven ligt in de stad; je hebt geen vervoer nodig voor het centrum.
• De pontonbrug draait tientallen keren per dag open. Dan neem je de gratis veerpont.
• De mooiste stranden liggen een uur rijden weg, in het westen.
• Nederlands wordt overal gesproken en je hebt geen ESTA nodig.
• Betaal met dollars, niet met euro's.
• Het eiland ligt buiten de orkaangordel; het lege zomerseizoen komt door de vloot, niet door het weer.