MSC Poesia

Wat voor schip is de MSC Poesia?

De MSC Poesia is in 2008 in de vaart gekomen en meet 92.627 brutoton. Het schip is 294 meter lang, telt 16 dekken en heeft plaats voor 2.550 passagiers in 1.343 hutten, met 1.039 bemanningsleden.

Er staan nu 107 afvaarten open, vanaf €434 per persoon, met vertrekdata van oktober 2026 tot en met september 2028. In 2026 wordt het schip opgeknapt.

De havens die het vaakst op het programma staan zijn Miami, Ocho Rios, Seattle, Colón, Cartagena en Victoria: Miami, Ocho Rios, Seattle, Cartagena, Colon en Ketchikan.

De rederij is MSC Cruises, en dit schip vaart in de zomer Alaska.

Een Italiaanse rederij in Alaska

De Alaskaroute werd decennialang gevaren door drie Amerikaanse merken die er samen vrijwel alle schepen hadden liggen.

Dat dit Europese schip er nu weeklussen vaart, is een verandering van de laatste jaren en het verschil is aan boord merkbaar.

Er wordt in meerdere talen omgeroepen, er wordt later gegeten, de porties zijn kleiner met meer gangen, en pasta komt als tussengerecht.

Het publiek is gemengder dan op de Amerikaanse schepen: Europese gasten naast Amerikaanse en Canadese, en dat verandert de sfeer aan tafel.

De prijs ligt bovendien lager dan bij de gevestigde aanbieders op dezelfde route, en dat is de reden dat dit schip er ligt.

Wat je ervoor inlevert is de lokale kennis: de Amerikaanse rederijen varen er al vijfenzeventig jaar en hebben eigen lodges, treinen en gidsen; dit schip vaart de kust en meer niet.

Met de MSC Poesia naar Alaska vanuit Seattle

De reizen vertrekken uit Seattle en volgen de Inside Passage, een vaarweg tussen de eilanden die beschut ligt tegen de open Stille Oceaan.

Juneau is de enige hoofdstad in Amerika waar geen weg naartoe loopt; je komt er per schip of per vliegtuig, en de Mendenhall-gletsjer ligt op een busrit van het centrum.

Skagway is het beginpunt van de goudkoorts van 1898, met een smalspoorbaan die de bergpas op gaat waarlangs de goudzoekers hun bepakking moesten sjouwen.

Ketchikan heeft de grootste verzameling totempalen ter wereld en is een van de natste plaatsen van Noord-Amerika.

Een rondreis vanuit Seattle moet onderweg een buitenlandse haven aandoen, want een Amerikaanse wet uit 1886 verbiedt buitenlands gevlagde schepen om passagiers tussen twee Amerikaanse havens te vervoeren; dat gebeurt met een korte aanloop in Victoria in Canada.

Let bij het vergelijken op of Glacier Bay op de route staat: dat park laat maar een beperkt aantal schepen per dag toe en die plekken worden jaren vooruit toegewezen.

De andere seizoenen

Buiten de Alaskazomer vaart dit schip aan de andere kant van het continent.

In de winter vertrekt het uit Miami voor weeklussen door het Caribisch gebied, met Ocho Rios op Jamaica op de route.

Daarnaast staan er reizen op naar Midden- en Zuid-Amerika, met Cartagena in Colombia en Colon aan de Caribische kant van het Panamakanaal.

Tussen de seizoenen liggen de verplaatsingsreizen door het Panamakanaal, en die duren twee tot drie weken met veel zeedagen.

Die doorvaart is tachtig kilometer met drie sluizencomplexen die een schip zesentwintig meter omhoog en weer omlaag brengen, en dat vult een hele dag.

Let bij het vergelijken goed op de vertrekhaven: twee reizen die in de lijst hetzelfde ogen kunnen Seattle of Miami betekenen.

Wat kost een cruise met de MSC Poesia?

De vanafprijs van €434 per persoon geldt voor een binnenhut op een week buiten het hoogseizoen.

Inbegrepen zijn de hut, alle maaltijden in het hoofdrestaurant en het buffet, de shows, de zwembaden en de kinderclubs.

Wat er los bij komt: de servicevergoeding, de dranken, de specialiteitenrestaurants, de excursies en de wifi.

Die servicevergoeding is een vast bedrag per persoon per dag dat naast de reissom staat en dat op de Amerikaanse routes automatisch op je rekening komt.

Water bij het eten is niet vanzelfsprekend gratis, en dat verrast Nederlandse gasten regelmatig.

Excursies in Alaska zijn duur: een vlucht met een watervliegtuig of een tocht naar een gletsjer kost tweehonderd euro per persoon en meer. In Juneau en Ketchikan loop je van de kade het centrum in en dat kost niets.

Aan boord van de MSC Poesia

De indeling is die van een middelgroot schip uit het eind van de jaren nul: overzichtelijk, met alles binnen een paar minuten lopen.

Er is een hoofdrestaurant over twee verdiepingen waar de maaltijden bij de prijs zitten, een buffet dat vrijwel de hele dag open is, en enkele eetgelegenheden tegen bijbetaling.

Er is een theater over twee dekken met twee voorstellingen per avond, afgestemd op de twee dinerzittingen.

Verder zijn er een spa met thermaal circuit, een casino, een discotheek en een kinderclub die naar leeftijd is verdeeld.

Wat er niet is: een waterpark, een klimwand, een ijsbaan en een promenade met winkels over twee dekken.

Het publiek en de talen

Deze rederij is Italiaans en dat bepaalt de dag aan boord meer dan de route.

Er wordt in vier of vijf talen omgeroepen: Italiaans, Duits, Frans, Engels en Spaans.

Nederlands zit er niet bij. Met Engels red je je overal; het personeel spreekt dat en de menu's zijn meertalig.

Er wordt laat gegeten en de porties zijn kleiner dan op de Amerikaanse schepen, met meer gangen.

Het animatieteam is nadrukkelijk aanwezig. Voor een deel van de gasten is dat de reden om te boeken en voor een ander deel de reden om het niet te doen.

De kledingcode is soepel, met per reis een of twee avonden waarop in het hoofdrestaurant iets netters wordt gevraagd.

Welke hutten je beter vermijdt

Op een schip met 1.343 hutten maakt de plek meer verschil dan de categorie.

Vermijd de hutten direct onder het buffet en het zwembaddek. Daar wordt vroeg in de ochtend met ligstoelen en karren geschoven.

Vermijd de hutten die aan het atrium of de discotheek grenzen; de muziek loopt daar tot laat door.

Vermijd de achterste hutten op de laagste dekken als je gevoelig bent voor trillingen; bij het manoeuvreren draaien de schroeven daar vlak onder.

Op de Alaskaroute weegt een balkon zwaarder dan elders: de gletsjerdagen breng je aan dek of op je balkon door, en met een dikke jas is dat het beste plekje aan boord.

Het rustigst zit je midscheeps op een middelhoog dek, met passagiershutten boven en onder je.

Voor wie dit schip werkt

Dit is een schip voor wie Alaska wil zien zonder de prijs van de gevestigde aanbieders te betalen.

Met 2.550 passagiers is het kleiner dan de meeste schepen op die route, en dat scheelt bij het ontschepen en in de rijen.

Het werkt goed voor wie de havens belangrijker vindt dan het schip; op deze route is het landschap het programma.

Het werkt minder voor wie het uitgebreide aanbod van een nieuw schip verwacht; dat is hier afwezig.

Voor een Nederlandse boeker is het gemengde Europese publiek en het meertalige programma eerder een voordeel dan een bezwaar.

Wie een vaste tafel met dezelfde bediening wil, of verwacht dat alles bij de prijs zit, kijkt beter bij een andere rederij.

Wanneer je gaat

Welke maand je kiest, bepaalt bij dit schip in welk gebied je vaart.

Het Alaskaseizoen loopt van mei tot september. Juni en juli zijn het warmst met vijftien tot twintig graden en de langste dagen; mei en september zijn koeler, goedkoper en rustiger.

In mei valt de minste regen; reken verder op regen, want dit is gematigd regenwoud met meer dan tweehonderd regendagen per jaar.

Voor het Caribisch gebied loopt het droge seizoen van november tot april, met zesentwintig tot dertig graden.

Het orkaanseizoen daar loopt van juni tot november; in die maanden vaart dit schip in Alaska.

De verplaatsingsreizen door het Panamakanaal in mei en september zijn per dag het goedkoopst.

Waar je opstapt

De vertrekhaven verschilt per seizoen en is bij dit schip een aanzienlijk deel van de reiskosten.

Seattle is negen tot tien uur rechtstreeks vliegen met negen uur tijdverschil en een ESTA; de cruiseterminal ligt in de stad, op een half uur van de luchthaven.

Kom bij Seattle minstens een dag eerder, en liever twee: met negen uur tijdverschil ben je de eerste dag niet bruikbaar.

Miami is negen tot tien uur rechtstreeks vliegen met zes uur tijdverschil; de terminal ligt op een kwartier van de luchthaven.

Wie de vlucht naar Seattle toch maakt, hangt er beter een week aan vast: de stad, de bergen en de nationale parken liggen op rijafstand.

Bij een verplaatsingsreis heb je twee losse vliegtickets nodig, en die kosten samen meer dan een retour.

Zelf de havens in

In Alaska valt met zelf regelen meer te besparen dan op de meeste routes, en dat komt doordat de havens klein zijn.

In Juneau, Ketchikan en Skagway loop je van de kade het centrum in; alles wat je zoekt ligt binnen een kilometer.

De Mendenhall-gletsjer bij Juneau is met een lijnbus en een korte wandeling te bereiken, voor een fractie van wat een excursie kost.

Waarvoor je wel een excursie boekt zijn de dingen die je zelf niet kunt regelen: een vlucht met een watervliegtuig over het ijsveld, een hondensledetocht op een gletsjer of een tocht met een kleine boot om walvissen te zoeken.

Boek die laatste categorie vooraf; het aanbod is beperkt en op een dag met meerdere schepen in de haven is alles bezet.

Neem een regenjas mee en geen paraplu: het waait er te hard om die open te houden.

De cijfers op deze pagina

Je komt voor dit schip verschillende passagiersaantallen en tonnages tegen, afhankelijk van of de bron de maximale bezetting telt of de gebruikelijke bij twee personen per hut. De getallen hierboven komen uit het boekingssysteem waarmee wij werken en horen bij het aanbod dat je hieronder ziet staan.