Bestemming
Cruise Angola
11 boekbare reizen langs 1 havens, vanaf €13129 per persoon.
11 boekbare reizen langs 1 havens, vanaf €13129 per persoon.
Er zijn 11 boekbare reizen die Angola aandoen, langs 1 havens: Luanda op 13 reizen en Lobito op 3.
Alle 11 reizen duren vijftien dagen of langer. De vertrekhavens zijn Kaapstad, Miami en Buenos Aires, met Kaapstad op 6; dit ligt op de lange trajecten langs de West-Afrikaanse kust tussen zuidelijk Afrika en Europa.
De goedkoopste reis begint bij €13.129 per persoon, en dat is een van de hoogste startbedragen op deze site. Er varen zes schepen en de rederijen zijn Seabourn, Silversea Cruises en Regent Seven Seas Cruises, met Seabourn op 6 reizen.
Dat er überhaupt schepen komen is nieuw. Dit land is tot 2002 in oorlog geweest en heeft daarna twintig jaar gedaan over de opbouw; pas sinds 2023 is de toegang voor bezoekers uit een groot aantal landen vereenvoudigd.
Om te begrijpen wat je in Luanda ziet, moet je weten wat eraan voorafging.
Portugal trok zich in 1975 terug en liet drie bevrijdingsbewegingen achter die elkaar meteen bestreden. Wat volgde was geen gewone burgeroorlog maar een strijd waarin de Koude Oorlog werd uitgevochten: Cubaanse troepen en Sovjetwapens aan de ene kant, Zuid-Afrikaanse eenheden en Amerikaanse steun aan de andere.
Die oorlog duurde met onderbrekingen tot 2002 en heeft naar schatting vijfhonderdduizend levens gekost en vier miljoen mensen ontheemd. Er zijn miljoenen landmijnen gelegd, en het ruimen daarvan is nog altijd niet klaar.
Wat het einde bracht was de dood van rebellenleider Jonas Savimbi in februari 2002; zes weken later was er een staakt-het-vuren.
Er is één ontmoeting uit die oorlog die de geschiedenis van zuidelijk Afrika heeft gekeerd. Bij Cuito Cuanavale is tussen 1987 en 1988 maandenlang gevochten tussen Cubaanse en Angolese eenheden en het Zuid-Afrikaanse leger. De uitkomst is omstreden, maar de gesprekken die erop volgden hebben geleid tot de onafhankelijkheid van Namibië en tot de terugtrekking van Zuid-Afrika, wat het einde van de apartheid dichterbij bracht.
Wat je hiervan aan wal merkt: een land met een jonge bevolking waarvan het grootste deel de oorlog niet zelf heeft meegemaakt, en een stad die in twintig jaar is volgebouwd.
Luanda is jarenlang aangemerkt als de duurste stad ter wereld voor uitgezonden werknemers, en tegelijk woont een groot deel van de bevolking in wijken zonder waterleiding.
Dat komt door de olie. Dit is een van de grootste producenten van Afrika, de winning zit voor de kust, en het geld dat daarmee binnenkomt heeft een kleine bovenlaag zeer rijk gemaakt terwijl de gewone economie er weinig van heeft gezien. Er zijn grote corruptiezaken over gevoerd, tot in Europese rechtszalen.
Wat er staat: een baai met een boulevard die in 2012 opnieuw is aangelegd, een skyline van kantoortorens, en daarachter wijken die musseques heten en waar de meeste mensen wonen.
Boven de haven staat het fort São Miguel uit 1576, met dikke muren, azulejo-tegels en een uitzicht over de baai. Er zit een museum in over de geschiedenis van het land, inclusief de slavenhandel die vanuit deze haven is gedreven.
Dat laatste is de zwaarste bladzijde van deze kust. Vanuit Angolese havens zijn over drie eeuwen naar schatting enkele miljoenen mensen weggevoerd, het grootste deel naar Brazilië; er staat een museum in een kapel aan de kust ten zuiden van de stad waar dat wordt getoond.
Veertig kilometer zuidelijker ligt de Miradouro da Lua, een uitkijkpunt over een landschap van uitgesleten kliffen in oker en grijs dat naar de maan is genoemd. Dat is de gangbare excursie en het is een korte rit.
Lobito, de tweede haven in dit aanbod, is om één reden interessant en die reden ligt duizend kilometer landinwaarts.
Vanaf deze haven vertrekt de Benguelaspoorlijn, in de koloniale tijd aangelegd om koper uit Congo en Zambia naar de Atlantische Oceaan te brengen. De lijn is tijdens de oorlog vernield en tussen 2006 en 2014 met Chinees geld herbouwd.
Sindsdien is er iets omheen ontstaan wat de Lobito-corridor heet: een plan om het koper en het kobalt uit Centraal-Afrika via deze route uit te voeren in plaats van via Oost-Afrika of China. Europa en de Verenigde Staten steken er geld in, omdat die grondstoffen voor accu's nodig zijn.
Wat dat voor de stad betekent is zichtbaar: er wordt gebouwd aan de haven en aan de terminals. Voor een bezoeker is Lobito verder vooral een landtong met stranden, een havenwijk uit de Portugese tijd en het buurstadje Benguela met koloniale straten.
Wat je hier verder niet haalt: de watervallen van Kalandula, die tot de grootste van Afrika worden gerekend, liggen ruim vierhonderd kilometer van Luanda. Dat is geen havendagbestemming.
Hetzelfde geldt voor het nationale park Kissama, dat wel op honderd kilometer ligt maar waar je een hele dag voor nodig hebt; de dieren zijn er na de oorlog opnieuw uitgezet en de aantallen zijn nog klein.
Er is één Angolees uitvoerproduct dat in Nederlandse danszalen staat en dat de meeste mensen niet met dit land verbinden.
Kizomba komt hier vandaan. Het is in de jaren tachtig in Luanda ontstaan uit de semba, de oudere Angolese dans, met invloeden uit de Caribische zouk, en het is via Portugal naar de rest van Europa gekomen; er worden in Nederlandse steden wekelijks lessen gegeven.
De semba waar het uit voortkomt is bovendien de voorloper van de Braziliaanse samba, die met mensen uit deze streek de oceaan is overgestoken. Dat is dezelfde route als de slavenhandel en het is er de culturele weerslag van.
Wat je verder van dat verband merkt: de taal. Portugees is hier de landstaal en dit is met ruim vijfendertig miljoen inwoners het grootste Portugeestalige land van Afrika. Wie Braziliaans Portugees spreekt, redt zich hier.
Engels wordt buiten de hotels en de oliesector weinig gesproken. Een gids regel je via het schip.
Maart telt 4 reizen, januari 3, april 3 en oktober 3. Februari en de maanden juni tot en met september en november en december komen uit op nul.
Het klimaat aan de kust is warm en verrassend droog, doordat de koude Benguelastroom langs de kust loopt en regen tegenhoudt. Van mei tot september is het koeler en bewolkt, met twintig tot vijfentwintig graden; van oktober tot april is het warmer en valt de regen, tot dertig graden.
Dit is een malariagebied. Overleg vooraf met een reizigersarts, en kijk of voor jouw route een inenting tegen gele koorts wordt gevraagd.
Voor bezoekers uit een groot aantal landen is de visumplicht afgeschaft voor een kort verblijf; bij een cruise regelt het schip de ontscheping. Ga na wat er voor jouw reis geldt, want deze regeling is nog jong.
De munt is de kwanza en die is de laatste jaren sterk in waarde gedaald. Pinnen kan in Luanda beperkt; neem contant geld mee en wissel bij een bank.
Drink geen kraanwater. Fotografeer geen overheidsgebouwen, havens of militairen; dat wordt hier niet op prijs gesteld en er wordt op aangesproken.
Reken erop dat er weinig voor bezoekers is ingericht. Dit is een bestemming voor wie een land wil zien dat nog niet aan reizigers gewend is.
