Emerald Azzurra

Wat voor schip is de Emerald Azzurra?

De Emerald Azzurra is in 2022 in de vaart gekomen en meet 5.300 brutoton. Het schip is 110 meter lang, telt 7 dekken en heeft plaats voor 100 passagiers, met 64 bemanningsleden.

Er staan nu 126 afvaarten open, vanaf €3.555 per persoon, met vertrekdata van oktober 2026 tot en met april 2029.

Met honderd gasten is dit het kleinste zeeschip in ons hele aanbod. Ter vergelijking: op de grootste schepen lopen er zeventig keer zoveel mensen rond.

De havens die het vaakst op het programma staan zijn Dubrovnik, Bridgetown, Athene, Mayreau, Venetie en Union Island: Dubrovnik, Bridgetown op Barbados, Athene, Venetie, Mayreau in de Grenadines en Mykonos.

De rederij is Emerald Yacht Cruises, en dit is geen cruiseschip maar een jacht dat als zodanig is gebouwd.

Honderd gasten, en wat dat verandert

Het verschil met een gewoon cruiseschip zit niet in het aanbod maar in wat er wegvalt.

Er is geen inschepingsprocedure met tijdvakken; je komt aan en je bent aan boord. Ontschepen duurt tien minuten in plaats van twee uur.

Er is geen reservering nodig voor het restaurant, geen rij bij het buffet, en geen wedstrijd om een ligbed.

Met 64 bemanningsleden op honderd gasten kent iedereen na een dag je naam, en dat is geen verkooppraatje maar een rekensom.

Het belangrijkste verschil ligt aan wal: dit schip legt aan in haventjes waar een gewoon cruiseschip niet in past, en het ligt voor anker in baaien waar geen kade is.

Wat je inlevert is keuze. Er is een restaurant, een lounge, een bar en een zonnedek, en dat is het.

Het platform achterop

Achterop het schip zit een platform dat in het water zakt, en dat is bij dit type het onderdeel waar het om draait.

Vanaf dat platform zwem je rechtstreeks de zee in, en er liggen kajaks, zeilplanken en snorkeluitrusting klaar.

Er hoort een rubberboot bij waarmee je aan wal gaat op stranden zonder haven, en waarmee langs de kust wordt gevaren.

Op een gewoon cruiseschip bestaat dat niet: daar ga je van de kade het water in of helemaal niet.

Dat platform bepaalt de dag. Het schip ligt in een baai voor anker, je zwemt voor het ontbijt, en 's middags ga je met de boot naar een strand.

In het Caribisch gebied en de Griekse eilanden is dat het hele verkoopargument van dit soort schepen.

Waar de Azzurra vaart

Het schip is actief in Afrika, Caribisch gebied, Europa, Griekse Eilanden, Middellandse Zee, Midden Amerika, Noord Amerika, Panama Kanaal, Stille Oceaan, Westelijke Middellandse Zee en Zuid Amerika.

In de Europese zomer vaart het weeklussen vanuit Athene door de Griekse eilanden en langs de Turkse kust, en vanuit Venetie en Dubrovnik langs de Dalmatische kust.

In de winter verplaatst het zich naar het Caribisch gebied, met Bridgetown op Barbados als vertrekpunt en de Grenadines op de route.

Mayreau in die havenlijst is veelzeggend: dat is een eiland van nog geen twee vierkante kilometer met een paar honderd inwoners, en er komt geen enkel groot schip.

De Grenadines zijn een reeks kleine eilanden tussen Saint Vincent en Grenada, met ankerbaaien en riffen, en ze zijn vrijwel alleen per boot bereikbaar.

Op de Griekse routes staan naast Mykonos en Santorini ook kleinere eilanden die op weinig programma's voorkomen.

Wat er in de prijs zit

De vanafprijs van €3.555 per persoon is hoog en dekt meer dan bij een gewone cruise.

In de reissom zitten doorgaans alle maaltijden, de dranken bij het eten en aan de bar, de fooien, het gebruik van het watersportplatform en dagelijks een excursie.

Wat er niet in zit is de vlucht, en bij het Caribische seizoen is dat de grootste post: Barbados is met een overstap tien tot twaalf uur reizen.

Reken de prijs door voordat je hem met een gewone cruise vergelijkt. Op een schip waar dranken, fooien en excursies los komen, loopt een week voor twee personen honderden euro's op boven de reissom.

Het blijft een aanzienlijk bedrag. Wat je ervoor koopt is ruimte per gast en toegang tot plekken die anders buiten bereik blijven.

Wie op prijs per dag vergelijkt, moet dit schip niet naast een gewone cruise zetten maar naast een gecharterd jacht.

Aan boord

De opzet is die van een jacht: informeel, overzichtelijk en zonder programma dat je van activiteit naar activiteit stuurt.

Alle hutten hebben een raam of een balkon; de ruimste categorieen liggen op het bovendek met een eigen terras.

Er is een restaurant met een enkele zitting, een informele eetgelegenheid op het achterdek en roomservice; reserveren hoeft niet.

Er is een klein zwembad, een bubbelbad, een fitnessruimte en een kleine spa.

Wat er niet is: een theater, een casino, een kinderclub en een winkelstraat. De avond bestaat uit een bar en een dek met sterren.

Op een schip van deze omvang is het buitendek de belangrijkste ruimte; daar wordt gegeten, gezeten en gekeken.

Voor wie dit schip werkt

Dit is een schip voor stellen en voor kleine gezelschappen die samen reizen.

Het werkt goed voor wie het water in wil: zwemmen, snorkelen en kajakken zijn hier geen excursie maar onderdeel van de dag.

Het werkt goed voor wie een gewone cruise te druk vindt en toch niet zelf een boot wil huren.

Het werkt niet voor gezinnen met kinderen die vermaakt willen worden; er is geen kinderclub en geen programma voor ze.

Het werkt evenmin voor wie aan boord iets te doen wil hebben. Op een zeedag is er lezen, zwemmen en eten.

Het publiek is internationaal gemengd, met veel Australische, Britse en Amerikaanse gasten. De voertaal is Engels en er is geen Nederlandstalige begeleiding.

Wat je op een klein schip merkt

Er zijn twee dingen die op een schip van vijfduizend ton anders zijn dan op een van tweehonderdduizend, en het is eerlijk om ze te noemen.

Het eerste is de beweging. Een klein schip volgt de golven in plaats van erdoorheen te gaan, en bij deining voel je dat.

Op de Griekse routes speelt de meltemi, een noordenwind die dagen achtereen kan waaien; op de Caribische routes is de zee doorgaans rustiger.

Wie snel zeeziek wordt, kiest een hut midscheeps op een laag dek en neemt medicijnen mee.

Het tweede is dat een aanloop of ankerplaats kan vervallen bij te veel wind, omdat je met een rubberboot aan wal gaat.

Daar staat tegenover dat het schip flexibel is: waar een groot schip vastzit aan een kade-afspraak, kan dit schip uitwijken naar een andere baai.

Wanneer je gaat

De maand bepaalt bij dit schip in welk gebied je vaart.

Voor de Griekse eilanden en de Adriatische kust zijn mei, juni, september en oktober het aangenaamst: twintig tot achtentwintig graden en water dat vanaf juni aangenaam is.

In juli en augustus is het er vijfendertig graden en meer, en dan is het aan wal het drukst; op een schip met een zwemplatform is de hitte wel beter te verdragen.

Voor het Caribisch gebied loopt het droge seizoen van november tot april, met zesentwintig tot dertig graden en water van achtentwintig.

Het orkaanseizoen daar loopt van juni tot november; in die maanden vaart dit schip in Europa.

De overtochten tussen beide gebieden zijn los te boeken en hebben veel zeedagen; op een schip van deze omvang is dat een keuze die je bewust maakt.

Waar je opstapt

Het vertrekpunt verschilt per seizoen en dat bepaalt hoe je er komt.

Athene is ruim drie uur vliegen, met Piraeus op een half uur met de metro van de Akropolis.

Venetie is anderhalf uur vliegen; Dubrovnik is met een overstap in ongeveer vier uur te bereiken, in de zomer ook rechtstreeks.

Bridgetown op Barbados vraagt een overstap in Londen of Parijs; reken op tien tot twaalf uur reizen met vier tot vijf uur tijdverschil.

Kom bij elke reis een dag eerder. Op een schip met honderd gasten wordt niet gewacht, en de eerstvolgende haven ligt een dag varen verderop.

Bij een enkele reis heb je twee losse vliegtickets nodig, en die kosten samen meer dan een retour.

De Grenadines

Het Caribische deel van het programma speelt zich af in een eilandengroep die je met een groot schip niet ziet.

De Grenadines zijn ruim dertig eilanden en riffen tussen Saint Vincent en Grenada, waarvan er maar een handvol bewoond is.

Mayreau heeft een paar honderd inwoners, een weg en een kerk op de heuvel; er is geen haven, dus je gaat met de rubberboot aan wal.

De Tobago Cays zijn een groep onbewoonde eilandjes achter een hoefijzervormig rif, aangewezen als beschermd park, met zeeschildpadden in het ondiepe water.

Bequia was tot in de twintigste eeuw een walvisvaardersgemeenschap en heeft nog altijd scheepsbouwers die met de hand werken.

Wat deze eilanden gemeen hebben is dat er nauwelijks infrastructuur is, en dat is precies waarom een schip met honderd gasten er wel komt en een schip met vierduizend niet.

Wat je meeneemt

De uitrusting voor deze reis draait om water, en een deel ervan ligt aan boord klaar.

Snorkeluitrusting en kajaks zijn er; wie een eigen masker heeft dat goed past, neemt dat mee, want een masker dat lekt bederft de dag.

Waterschoenen zijn geen overbodige luxe: bij een landing op een strand of een rots sta je in het water, en koraal is scherp.

Kies zonnebrand die als rifvriendelijk wordt verkocht; bij het snorkelen komt die in het water terecht en dat is bij een beschermd rif het verschil dat telt.

Kleding is informeel: er is geen kledingcode en een colbert heb je nergens nodig.

Neem contant geld mee in kleine coupures voor de eilanden waar niet wordt gepind, en dat zijn er op deze route meerdere.

De cijfers op deze pagina

Je komt voor dit schip verschillende passagiersaantallen en tonnages tegen, afhankelijk van of de bron de maximale bezetting telt of de gebruikelijke bij twee personen per hut. De getallen hierboven komen uit het boekingssysteem waarmee wij werken en horen bij het aanbod dat je hieronder ziet staan.