Riviercruises met culinaire nadruk schip in de vloot van AmaWaterways.
De AmaSintra vaart voor AmaWaterways en is gebouwd in 2025, met plaats voor 106 passagiers. Hieronder staan de specificaties, de hutten en alle afvaarten die nu te boeken zijn.
De AmaSintra is een riviercruiseschip van AmaWaterways en vaart op de Douro, in Portugal en tot net over de Spaanse grens.
Er staan nu 88 afvaarten open, vanaf €2.710 per persoon, met vertrekdata van oktober 2026 tot en met december 2028.
Alle afvaarten vertrekken uit Porto, komen daar weer aan en duren zeven nachten.
Pinhao, Regua en Vega de Terron staan op alle afvaarten.
Er is dus maar een route, en je kiest alleen de datum.
Voor dit schip levert het boekingssysteem waarmee wij werken geen tonnage, bouwjaar, afmetingen of passagiersaantal aan; wat hieronder staat gaat daarom over de reizen en de plaatsen.
Deze rederij heeft drie schepen op de Douro en ze staan los in het aanbod, terwijl de reis vrijwel dezelfde is.
De prijzen liggen dicht bij elkaar: alle drie beginnen ze op precies hetzelfde bedrag en het gemiddelde scheelt hooguit honderd euro.
Het verschil zit dus niet in geld maar in de logistiek, en dat is voor de planning het belangrijkste.
Dit schip en een van de twee andere varen heen en terug vanuit Porto; je vliegt dus gewoon op dezelfde luchthaven aan en af.
Het derde schip gaat bijna altijd enkele reis en eindigt in Vega de Terron, een kade in dun bevolkt Spaans grensgebied zonder luchthaven in de buurt.
Wie daar terechtkomt heeft een transfer van uren nodig, en dat kan zwaarder wegen dan het verschil in reissom.
Er zit een verschil in het boekingssysteem dat opvalt zodra je de drie naast elkaar legt.
De twee andere Douroschepen staan vermeld als luxe riviercruise; dit schip staat als kleinschalige cruise.
Dat is dezelfde rederij, dezelfde rivier, dezelfde route en dezelfde prijsklasse, dus de indeling zegt hier waarschijnlijk meer over de invoer dan over het schip.
Wij weten niet of er werkelijk een verschil achter zit, en dat vullen we niet in.
Vraag het na als het je uitmaakt, bijvoorbeeld omdat je op zoek bent naar een kleiner schip met minder gasten.
Bij negentien van de vijfenvijftig afvaarten ontbreekt bovendien de prijs in het systeem; vraag die op in plaats van aan te nemen dat ze vol zitten.
Wie in Vila Nova de Gaia langs de pakhuizen loopt, ziet vooral Engelse en Schotse namen op de gevels staan.
Dat komt door een verdrag uit 1703 tussen Engeland en Portugal, waarbij Engeland zijn wol vrij van rechten naar Portugal mocht sturen en Portugal zijn wijn tegen een veel lager tarief naar Engeland dan de Fransen.
Engeland lag toen vrijwel voortdurend met Frankrijk overhoop, dus de Franse wijn viel weg en de Portugese nam die plaats in.
Engelse handelaren vestigden zich daarop in Porto, kochten wijngaarden en bouwden de pakhuizen die er nu nog staan.
Zij zijn ook degenen die er brandewijn aan toevoegden zodat de wijn de zeereis overleefde, en dat is hoe port is ontstaan.
Sommige van die huizen zijn na drie eeuwen nog in handen van dezelfde families, en dat merk je aan de manier waarop ze over hun eigen geschiedenis praten.
Vanaf het dek kijk je de hele week tegen hellingen vol wijnstokken aan, en die zijn niet allemaal op dezelfde manier aangelegd.
De oudste zijn smalle terrassen met een muurtje van gestapelde leisteen eronder, vaak niet breder dan een of twee rijen stokken; die zijn met de hand gemaakt en dateren van voor de vorige eeuw.
De tweede soort is breder en heeft geen muurtje maar een aflopende aarden rand, uitgegraven met een bulldozer vanaf de jaren zeventig, zodat er een tractor overheen kan.
De derde soort loopt niet horizontaal maar recht de helling op, in rijen van beneden naar boven, en die zijn het jongst.
Je kunt dus aan een heuvel aflezen wanneer er is geplant, en dat maakt het kijken vanaf het dek een stuk interessanter.
Al die terrassen samen staan als landschap op de werelderfgoedlijst, en het is de oudste formeel afgebakende wijnstreek ter wereld, uit 1756.
In de haven van Porto liggen platte houten boten met een enkel vierkant zeil en een enorme roerboom achterop.
Daarmee ging de port eeuwenlang de rivier af, door stroomversnellingen die met enige regelmaat mensenlevens kostten.
Sinds de rivier tussen 1960 en 1985 met vijf stuwdammen is getemd, gaat het vervoer over de weg en liggen die boten er als versiering.
Een keer per jaar, op vierentwintig juni, wordt er nog een wedstrijd mee gevaren tussen de porthuizen; dat is een van de weinige dagen dat ze werkelijk zeilen.
De diepste sluis op de route tilt een schip in een keer ruim dertig meter omhoog, tussen wanden die hoog boven je uitkomen.
Er is nu ongeveer tweehonderd kilometer bevaarbaar en verder gaat het niet; dat is de reden dat alle afvaarten zeven nachten duren.
Pinhao is een dorp van een paar honderd inwoners waar het schip midden in de wijnbergen afmeert.
Het stationnetje is bekleed met geschilderde tegels die de oogst uitbeelden zoals die rond 1900 ging, met ossen, manden en de platte boten op de rivier.
Regua is groter en is de zetel van de instelling die de streek al eeuwen bestuurt en bepaalt hoeveel port elke wijngaard mag maken.
Vega de Terron is het keerpunt, net over de Spaanse grens; het is geen plaats maar een kade, en van daar rijd je in ruim een uur naar Salamanca.
Die stad heeft een universiteit uit 1218 en een plein van zandsteen dat bij avondverlichting goudkleurig oplicht.
Omdat dit schip een rondreis maakt, is dat hier een dagexcursie en geen eindpunt waar je verder moet.
Porto staat op alle afvaarten en is de enige echte stad op de route.
Het schip ligt niet in het centrum maar een eind stroomopwaarts, dus reken op vervoer naar de oude stad.
De hele binnenstad staat op de werelderfgoedlijst en is steil: je gaat er van de rivier naar boven over trappen en door stegen die tussen de huizen door lopen.
De brug over de Douro is in de jaren tachtig van de negentiende eeuw gebouwd door het bureau van de man die later de toren in Parijs zou neerzetten; er rijdt nu een metro over de bovenste laag.
Aan de overkant, in Vila Nova de Gaia, liggen de pakhuizen waar de port rijpt, en die scheiding is historisch: de wijn werd stroomafwaarts gebracht en buiten de belastingmuur opgeslagen.
Kom een dag eerder of blijf een dag langer; de stad verdient meer dan de uren die het programma ervoor uittrekt.
Deze rederij heeft veel personeel per gast en de voertaal aan boord is Engels; de meeste gasten komen uit de Verenigde Staten, Canada en Australie.
Nederlandstalige begeleiding is er niet vanzelfsprekend; vraag dat na als het je uitmaakt.
Bij deze rederij zijn de excursies doorgaans in de reissom opgenomen, en op deze route bestaan die grotendeels uit wijnbezoeken.
Wie geen wijn drinkt moet dat meewegen: het programma draait hier meer om de wijnbouw dan op vrijwel elke andere rivier.
De vanafprijs van €2.710 per persoon hoort bij een hut op het laagste dek in een rustige maand; het vervoer zit er niet bij.
Porto is vanuit Nederland rechtstreeks te vliegen in ongeveer drie uur, wat deze reis logistiek een van de eenvoudigste in dit aanbod maakt.
September tot en met december is met vierendertig afvaarten de drukste periode van het jaar.
September en oktober vallen samen met de oogst, en op sommige quinta's wordt de druif dan nog met blote voeten getrapt in stenen bakken.
In juli en augustus loopt het in het dal ver boven de dertig graden op en soms tegen de veertig; de hellingen houden de warmte vast.
Maart en april geven bloeiende amandelbomen op de terrassen en aangenaam weer om te lopen.
Omdat de rivier gestuwd is speelt laagwater hier vrijwel niet, en dat is een voordeel ten opzichte van de Rijn, de Elbe en de Donau.
Wat wel voorkomt is dat de sluizen na hevige regen in het Spaanse achterland tijdelijk dichtgaan.
Dit werkt goed voor wie wijn en landschap belangrijker vindt dan steden; er staat maar een echte stad op de route.
Het werkt uitstekend voor wie het gemak van een rondreis wil: een korte vlucht heen en terug op dezelfde luchthaven.
Het werkt goed voor wie liever vooraf betaalt dan aan boord af te rekenen.
Het werkt minder voor wie geen wijn drinkt, want daar draait het programma om.
Het werkt minder voor wie Nederlandstalige begeleiding wil, want die is hier de uitzondering.
Het werkt niet voor wie een goedkope kennismaking met riviercruises zoekt; het instapniveau ligt hier hoog.
Voor dit schip levert het boekingssysteem waarmee wij werken geen bouwjaar, tonnage, afmetingen, passagiersaantal of thuishaven aan; die regels ontbreken daarom hierboven, en bij negentien van de vijfenvijftig afvaarten ontbreekt ook de prijs. Dit schip staat in het systeem als kleinschalige cruise terwijl de twee zusterschepen op dezelfde route als luxe riviercruise staan; of daar een werkelijk verschil achter zit, staat er niet bij. In de havenlijst staat Vega de Terron zonder toelichting, terwijl dat een kade in Spanje is en geen plaats; de excursie daarvandaan gaat naar Salamanca. Verder is de havenlijst in orde: vier plaatsen die kloppen met de route, en een juist ingevuld vaargebied.
63 afvaarten · pagina 2 van 3