Riviercruises met culinaire nadruk schip in de vloot van AmaWaterways.
De AmaDouro vaart voor AmaWaterways, met plaats voor 102 passagiers. Hieronder staan de specificaties, de hutten en alle afvaarten die nu te boeken zijn.
De AmaDouro is een riviercruiseschip van AmaWaterways en vaart op de Douro, in Portugal en tot net over de Spaanse grens.
Er staan nu 91 afvaarten open, vanaf €2.710 per persoon, met vertrekdata van oktober 2026 tot en met december 2028.
Alle afvaarten vertrekken uit Porto, komen daar weer aan en duren zeven nachten.
Pinhao, Regua en Vega de Terron staan op alle afvaarten.
Er is dus maar een route, en je kiest alleen de datum.
Voor dit schip levert het boekingssysteem waarmee wij werken geen tonnage, bouwjaar, afmetingen of passagiersaantal aan; wat hieronder staat gaat daarom over de reizen en de plaatsen.
Op de Douro varen twee schepen van deze rederij, en op prijs en datum lijken ze uitwisselbaar.
Dat zijn ze niet, en het verschil is voor de planning het belangrijkste dat er is.
Alle achtenvijftig afvaarten van dit schip beginnen en eindigen in Porto; het is een rondreis.
Bij het zusterschip is dat omgekeerd: daar gaan bijna alle afvaarten enkele reis en eindigt een groot deel in Vega de Terron, een kade in dun bevolkt Spaans grensgebied zonder luchthaven in de buurt.
Bij dit schip vlieg je dus gewoon heen en terug op Porto en hoef je niets uit te zoeken; bij het andere moet je een transfer van uren regelen of laten regelen.
Wie op prijs vergelijkt, moet dat verschil in de rekening meenemen, want het kan groter zijn dan het verschil in reissom.
De Douro was tot in de jaren zeventig een van de gevaarlijkste rivieren van Europa: ondiep, vol rotsen en met stroomversnellingen waar boten op stukliepen.
De wijn ging naar beneden op platte houten boten met een enkel vierkant zeil, en die tocht kostte met enige regelmaat mensenlevens.
Tussen 1960 en 1985 zijn er vijf stuwdammen met sluizen gebouwd, waarmee de wilde rivier een trap van rustige bekkens werd.
De diepste van die sluizen tilt een schip in een keer ruim dertig meter omhoog, tussen wanden die hoog boven je uitkomen; dat is een van de diepste sluizen van Europa.
Er is nu ongeveer tweehonderd kilometer bevaarbaar, van Porto tot net over de Spaanse grens, en verder gaat het niet.
Dat is de reden dat alle afvaarten zeven nachten duren en dezelfde plaatsen aandoen: langer of anders kan er eenvoudigweg niet.
Regua en Pinhao staan op alle afvaarten en liggen midden in de Alto Douro.
Dat gebied werd in 1756 als eerste ter wereld formeel afgebakend als wijnstreek, met grenspalen waarvan er nog een aantal staan.
De aanleiding was fraude: er werd zoveel gerommeld met wat er als port de deur uitging dat de markt instortte en de staat moest ingrijpen.
Wat er sindsdien is gebleven is een stelsel dat je nergens anders zo tegenkomt: elke wijngaard krijgt een letter van A tot F, op grond van een reeks eigenschappen als hoogte, helling, grondsoort en de leeftijd van de stokken.
Die letter bepaalt hoeveel port een boer dat jaar mag maken; wie een lage letter heeft, moet de rest als gewone wijn verkopen.
De terrassen zijn met de hand uit leisteen gehakt, en dat gesteente houdt de warmte vast en laat de wortels tot diep in de rots zoeken; het hele landschap staat op de werelderfgoedlijst.
Pinhao is een dorp van een paar honderd inwoners waar het schip midden in de wijnbergen afmeert.
Het stationnetje is bekleed met geschilderde tegels die de oogst uitbeelden zoals die rond 1900 ging, met ossen, manden en de platte boten op de rivier.
Regua is groter en is de plaats waar de instelling zetelt die de streek al eeuwen bestuurt en de letters toekent.
In september en oktober wordt geoogst, en op sommige quinta's wordt de druif nog met blote voeten getrapt in stenen bakken.
Dat is er geen vertoning maar de methode die voor de beste port nog altijd het beste werkt, omdat een voet de pit niet stukmaakt en een machine wel.
Wie in die weken gaat, ziet het gebeuren; in de rest van het jaar krijg je het uitgelegd.
Vega de Terron staat op alle afvaarten en is het keerpunt van de reis, net over de Spaanse grens.
Het is geen plaats maar een kade in dun bevolkt gebied; wat je er doet is doorrijden.
Van daar rijd je in ruim een uur naar Salamanca, een universiteitsstad uit 1218 met een plein van zandsteen dat bij avondverlichting goudkleurig oplicht.
De oude universiteitsgevel daar zit vol beeldhouwwerk waarin een kikker verstopt zit; studenten zoeken die traditiegetrouw voor hun examens.
Omdat dit schip een rondreis maakt, is Salamanca hier een dagexcursie en geen eindpunt waar je verder moet.
Dat scheelt bij het plannen aanzienlijk, en het is de reden dat dit schip logistiek eenvoudiger is dan het zusterschip.
Porto staat op alle afvaarten en is de enige echte stad op de route.
Het schip ligt niet in het centrum maar een eind stroomopwaarts, dus reken op vervoer naar de oude stad.
Aan de overkant van de rivier, in Vila Nova de Gaia, staan de pakhuizen waar de port ligt te rijpen; daar gaat een groot deel van de excursies heen.
Die scheiding is historisch: de wijn werd stroomafwaarts gebracht en op de zuidoever opgeslagen, buiten de stad en buiten de belastingmuur.
De stad zelf is steil, met een station vol tegelwerk en een boekwinkel uit 1906 met een trap waar dagelijks een rij voor staat.
Porto is vanuit Nederland rechtstreeks te vliegen in ongeveer drie uur, wat deze reis logistiek een van de eenvoudigste in dit aanbod maakt.
Op deze reis krijg je het de hele week voorgeschoteld, dus het helpt te weten wat er in het glas zit.
Port is wijn waarvan de gisting halverwege is stilgelegd door er druivenbrandewijn bij te gieten; de gist gaat daaraan dood en de suiker die op dat moment nog niet is omgezet, blijft erin.
Daar komt zowel de zoetheid als het hoge alcoholpercentage vandaan, en het is de reden dat dit geen gewone wijn is.
Die werkwijze is in de achttiende eeuw ontstaan omdat de wijn de zeereis naar Engeland anders niet overleefde.
Er zijn twee hoofdsoorten: de ene rijpt jarenlang op hout en wordt bruin en noterig, de andere blijft in de fles en houdt de donkere kleur en het fruit.
Die eerste kun je na het openen weken bewaren en de tweede niet; dat is het enige dat je thuis echt moet onthouden.
Deze rederij zit in het bovenste segment van de riviercruise en heeft veel personeel per gast.
De voertaal aan boord is Engels en de meeste gasten komen uit de Verenigde Staten, Canada en Australie; Nederlandstalige begeleiding is er niet vanzelfsprekend.
Bij deze rederij zijn de excursies doorgaans in de reissom opgenomen, en op deze route bestaan die grotendeels uit wijnbezoeken.
Wie geen wijn drinkt moet dat meewegen: het programma draait hier meer om de wijnbouw dan op vrijwel elke andere rivier.
De vanafprijs van €2.710 per persoon hoort bij een hut op het laagste dek in een rustige maand; het vervoer zit er niet bij.
Bij tweeentwintig van de achtenvijftig afvaarten staat in het boekingssysteem helemaal geen prijs; vraag die op in plaats van aan te nemen dat ze niet te boeken zijn.
September tot en met december is met vierendertig afvaarten de drukste periode van het jaar.
September en oktober vallen samen met de oogst, en dat is de aantrekkelijkste tijd om te gaan.
In juli en augustus loopt het in het dal ver boven de dertig graden op en soms tegen de veertig; de hellingen houden de warmte vast en er staat weinig wind.
Maart en april geven bloeiende amandelbomen op de terrassen en aangenaam weer om te lopen.
Omdat de rivier gestuwd is speelt laagwater hier vrijwel niet, en dat is een voordeel ten opzichte van de Rijn, de Elbe en de Donau.
Wat wel voorkomt is dat de sluizen na hevige regen in het Spaanse achterland tijdelijk dichtgaan.
Dit werkt goed voor wie wijn en landschap belangrijker vindt dan steden; er staat maar een stad op de route.
Het werkt uitstekend voor wie het gemak van een rondreis wil: een korte vlucht heen en terug op dezelfde luchthaven.
Het werkt goed voor wie liever vooraf betaalt dan aan boord af te rekenen.
Het werkt minder voor wie geen wijn drinkt, want daar draait het programma om.
Het werkt minder voor wie Nederlandstalige begeleiding wil, want die is hier de uitzondering.
Het werkt niet voor wie een goedkope kennismaking met riviercruises zoekt; het instapniveau ligt hier hoog.
Voor dit schip levert het boekingssysteem waarmee wij werken geen bouwjaar, tonnage, afmetingen, passagiersaantal of thuishaven aan; die regels ontbreken daarom hierboven. Bij tweeentwintig van de achtenvijftig afvaarten ontbreekt bovendien de prijs. In de havenlijst staat Vega de Terron zonder toelichting, terwijl dat een kade in Spanje is en geen plaats; de excursie daarvandaan gaat naar Salamanca. Verder is de havenlijst bij dit schip in orde: er staan vier plaatsen in, ze kloppen met de route en het vaargebied is juist ingevuld. Dat is het vermelden waard, omdat het bij het zusterschip op dezelfde rivier anders ligt.
63 afvaarten · pagina 1 van 3