Cruises naar Sihanoukville

Vier maanden per jaar, en daarbuiten niets

Er komen 136 reizen langs in Sihanoukville en er vertrekt er geen enkele.

februari telt tweeendertig aanlopen, december eenendertig, februari eenendertig en november zestien. Dat is samen honderdtien van de honderdtweeentwintig.

Van mei tot en met september komt er niets en in maart en april samen zeven. Dat volgt de moesson: van mei tot oktober regent het hier, met de meeste neerslag in september en oktober.

Van november tot maart is het droog en waait er een aflandige wind. Dan is het rond de dertig graden met een zee van achtentwintig, en dat is precies wanneer de schepen komen.

Veertig van de 136 reizen beginnen in Singapore, veertien in Hongkong en dertien in Tokio. Dit is een tussenstop op de vaart langs de kust van Zuidoost-Azie en geen plek waar je instapt.

De reizen zijn lang: achtentwintig duren veertien nachten, negen achtentwintig en acht eenentwintig. De prijzen lopen van elfhonderdachtennegentig euro tot zevenentachtigduizend vierhonderdnegenendertig, en bij negentien reizen ontbreekt het bedrag.

De stad die in drie jaar volgebouwd is en toen stilviel

Wat je hier ziet is geen gewone badplaats, en dat moeten wij eerlijk vertellen voordat je een dagje strand verwacht.

Tussen 2017 en 2019 is deze stad in hoog tempo volgebouwd met casino's, hotels en woontorens, vrijwel volledig met Chinees geld. Er kwamen tienduizenden Chinese arbeiders en gokkers, en er stonden op zeker moment ruim honderd casino's in een stad die er daarvoor een handvol had.

In augustus 2019 verbood Cambodja het onlinegokken, waar het meeste geld vandaan kwam. Binnen enkele maanden vertrokken de investeerders en het personeel, en de bouw viel stil.

Wat er sindsdien staat zijn honderden half afgebouwde torens: betonskeletten zonder gevel, met bouwkranen die er al jaren onbeweeglijk bij staan. In 2022 is er een van ingestort, waarbij zesendertig mensen omkwamen.

Dat betekent niet dat er niets is. Het betekent wel dat je hier niet moet komen voor het stadsbeeld, en dat de stranden in de stad zelf minder zijn dan wat de foto's beloven.

Er wordt sinds enkele jaren weer gebouwd en opgeruimd, maar dat gaat langzaam. Vraag bij het boeken wat een excursie hier precies inhoudt.

Waar de stranden wel zijn

Wat deze kust wel te bieden heeft ligt op het water, niet in de stad.

Op twee uur varen liggen twee eilanden met stranden van wit zand, helder water en nauwelijks bebouwing. Dat is waar de reisgidsen het over hebben, en dat is met een geboekte boottocht te doen.

Dichterbij ligt een nationaal park met mangrove, regenwoud en een riviermonding waar met kleine boten doorheen wordt gevaren. Daar zitten neushoornvogels en apen, en het is een half uur rijden.

Op ongeveer honderd kilometer liggen twee stadjes aan de kust die de Franse koloniale bebouwing wel hebben behouden, met de peperplantages waar deze streek wereldwijd om bekendstaat. Die peper is na de oorlogsjaren vrijwel verdwenen en sinds de jaren negentig opnieuw aangeplant.

Wat niet kan is Angkor. Dat ligt meer dan vijfhonderd kilometer hiervandaan en is op een aanlegdag niet te doen; ook de hoofdstad is met vier uur enkele reis te ver.

Wij hebben de afstanden, vaartijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

De laatste slag van de Vietnamoorlog is hier gevoerd

Voor de kust van deze stad is in mei 1975 het laatste officiële gevecht van de Vietnamoorlog uitgevochten, twee weken nadat Saigon was gevallen.

De Rode Khmer had een Amerikaans containerschip opgebracht dat langs deze kust voer. De Verenigde Staten stuurden mariniers om de bemanning te bevrijden, en die landden op een eiland voor de kust waarvan zij dachten dat de gevangenen er zaten.

Dat klopte niet: de bemanning was al elders vrijgelaten. Bij de operatie kwamen eenenveertig Amerikanen om, en hun namen staan als laatste op de muur van het Vietnammonument in Washington.

Dat is de reden dat deze plaats in Amerikaanse geschiedenisboeken staat en verder nergens. Ter plaatse is er weinig van te zien.

De haven zelf is in de jaren vijftig met Franse hulp gebouwd en is tot op vandaag de enige diepwaterhaven van dit land. Zonder deze kade heeft Cambodja geen zeetoegang voor grote schepen.

Wie hier komt

De rederijen die hier aanleggen zijn Windstar Cruises, Oceania Cruises, Seabourn en Holland America Line, met daarachter Princess, Explora, MSC en Silversea.

Drieendertig aanlopen komen van de grootste, tweeentwintig van de tweede en eenentwintig van de derde. Dat is een gemengd gezelschap waarin de kleine schepen overheersen maar de grote niet ontbreken.

De schepen die je hier het vaakst ziet zijn Star Seeker, Seabourn Encore, EXPLORA III en Noordam. De havens die het vaakst met deze op dezelfde reis staan zijn Singapore, Hong Kong, Ho Chi Minh City, Vietnam en Halong Bay, Vietnam.

In het bestand stond een tweede record voor deze plaats, met de Duitse spelling en met de hoofdstad tussen haakjes erachter. Dat is al samengevoegd en staat op nul reizen, dus daar hoef je niet apart op te zoeken.

Waar je op moet letten

• Verwacht geen badplaats. De stad staat vol half afgebouwde torens.
• De goede stranden liggen op de eilanden, twee uur varen.
• Angkor is niet te doen; dat ligt ruim vijfhonderd kilometer verderop.
• Van mei tot en met september komt hier geen schip. Dat is de moesson.
• Neem contant geld mee. Er wordt met dollars en riel door elkaar betaald.
• Vraag na wat een excursie inhoudt, want het aanbod hier is beperkt.