Cruises vanuit Guadeloupe

Frankrijk in de Caraïben, met euro's

Er komen 745 reizen langs in Pointe-à-Pitre en er vertrekken er 118. Guadeloupe is geen kolonie of overzees gebied met een eigen status, maar een gewoon Frans departement.

Dat betekent dat je hier in de Europese Unie bent. Je betaalt met euro's, je telefoon werkt tegen Franse tarieven en voor een Nederlander gelden er geen aparte toelatingsregels; het is wat dat betreft eenvoudiger dan de meeste eilanden hier.

Het merkt ook aan het straatbeeld: Franse supermarktketens, stokbrood, en verkeersborden die je uit de Ardèche kent. De taal is Frans, daarnaast wordt Creools gesproken.

Van de 745 aanlopen zijn er 361 van MSC. Die rederij heeft hier een schip gestationeerd, en dat verklaart waarom deze haven meer aanlopen heeft dan grotere eilanden in de buurt.

Een eiland in de vorm van een vlinder

Op de kaart lijkt Guadeloupe één eiland, maar het zijn er twee, gescheiden door een zoutwaterkanaal van een paar honderd meter breed.

De twee helften zijn geologisch totaal verschillend. Grande-Terre in het oosten is vlak kalksteen, met de stranden, het riet en de toeristenplaatsen. Basse-Terre in het westen is jong vulkanisch gebergte, met regenwoud, watervallen en een actieve vulkaan van bijna vijftienhonderd meter.

De namen zijn verwarrend, want Basse-Terre betekent laag land en dat is juist de hoge helft. Ze slaan niet op de hoogte maar op de wind: aan die kant is de wind laag, in de luwte van de bergen.

Voor een aanlegdag betekent dat een keuze. Ga je oostwaarts, dan kom je bij het strand; ga je westwaarts, dan kom je in het bos, bij de Carbetwatervallen en de zwavelbronnen. Beide kanten zijn ongeveer een uur rijden.

De vulkaan, La Soufrière, is nog actief. In 1976 zijn zeventigduizend mensen maandenlang geëvacueerd voor een uitbarsting die er uiteindelijk niet kwam; dat is in de vulkanologie een bekend en pijnlijk voorbeeld geworden van hoe moeilijk zo'n voorspelling is.

Een museum over de slavernij, midden in de stad

Aan het water, op de plek van een oude suikerfabriek, staat sinds 2015 een groot gebouw met een zilveren netwerk over de gevel.

Dat is het Mémorial ACTe, gewijd aan de slavernij en de slavenhandel, en het is een van de grootste musea ter wereld over dat onderwerp. Het staat er niet toevallig: Guadeloupe draaide eeuwenlang op rietsuiker en dus op dwangarbeid.

De geschiedenis hier heeft een wending die elders zeldzaam is. De Franse Revolutie schafte de slavernij in 1794 af, waarna Napoleon haar in 1802 opnieuw invoerde.

Op dit eiland is daar gewapend verzet tegen gekomen, onder Louis Delgrès, een officier van gemengde afkomst. Toen zijn groep in de bergen was ingesloten, heeft die in mei 1802 de kruitvoorraad opgeblazen, met een paar honderd man erbij, in plaats van zich over te geven.

Definitief afgeschaft werd het pas in 1848. Het museum vertelt dat verhaal en het bredere, en het ligt op loopafstand van de kade.

Wat er verder is

Pointe-à-Pitre zelf is de grootste plaats maar niet de hoofdstad; dat is Basse-Terre op de andere helft.

In het centrum staat de markt aan de Place de la Victoire, waar met specerijen wordt gehandeld: vanille, kaneel, nootmuskaat, en manden vol kruiden voor punch. Er wordt actief verkocht en er wordt onderhandeld.

Vlakbij ligt een kerk uit 1807 waarvan het skelet van gietijzer is, ontworpen om aardbevingen te doorstaan. Die staat er nog, wat iets zegt over hoe vaak dat hier nodig is.

Voor de zuidkust liggen Les Saintes, een groepje eilandjes met een baai die tot de mooiste ter wereld wordt gerekend; er vaart een boot heen in ongeveer een uur.

Rum is de andere grote naam van dit eiland: hier wordt rhum agricole gestookt, rechtstreeks uit rietsap in plaats van uit melasse, wat een heel andere smaak geeft. Wij hebben de afstanden, reistijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Ook in de zomer vaart hier iets

Januari telt 136 reizen, december 133 en februari 116. Juni telt er 20 en mei 21.

Dat is een minder scherp verschil dan op de meeste Caribische eilanden, waar de zomer vrijwel leeg is. Dat komt doordat het schip dat hier ligt het hele jaar door vaart, ook in het orkaanseizoen dat van juni tot november loopt.

Wie in die maanden gaat, moet er wel rekening mee houden: het is dan vochtiger, warmer en er kan een storm langstrekken die de route wijzigt.

311 van de 745 reizen duren tien tot veertien dagen en 274 zes tot negen. Ze vertrekken uit Fort-de-France (145), La Romana (144) en Bridgetown (113).

De havens die het vaakst op dezelfde reizen staan zijn Tortola, St. Maarten, Fort de France en Santo Domingo. De rederijen zijn Costa Cruises, MSC Cruises en Ponant met schepen als MSC World Asia, Costa Fascinosa, Costa Favolosa en MSC World Europa, en de goedkoopste reis begint bij €399 per persoon.

Waar je op moet letten

• Je bent in de EU: euro's, geen aparte toelatingsregels.
• Twee eilandhelften, twee dagen: strand of regenwoud.
• Het museum ligt op loopafstand van de kade.
• Ook in de zomer vaart hier iets, met orkaanrisico.
• Frans is de taal; Engels wordt beperkt gesproken.