Cruises vanuit Philadelphia

Zevenentachtig van de negentig reizen komen van een rederij

Er komen 91 reizen langs in Philadelphia en er vertrekken er 83. Dat is een echte thuishaven, en toch is er nauwelijks iets te kiezen.

Zevenentachtig van de negentig reizen komen namelijk van een enkele rederij. Dat is zevenennegentig procent, en zoiets zien wij bij een vertrekhaven van deze omvang vrijwel nooit.

De drie die overblijven komen van een Duitse aanbieder, en dat zijn geen gewone reizen: een oversteek van zesenzeventig nachten en een reis van honderdachtentachtig nachten met zevenenzeventig havens op de route. Die stoppen hier onderweg.

Voor jou betekent dat het volgende. Wil je vanuit deze stad vertrekken, dan bepaalt een partij het aanbod, de vaargebieden en het prijspeil. Wil je vergelijken, dan moet je uitwijken naar New York of Baltimore, die beide binnen een paar uur rijden liggen.

Wat er tegenover staat is de prijs. De reizen beginnen hier op vierhonderdzeventig euro, en bij slechts twee van de negentig reizen ontbreekt het bedrag. Dat is de beste prijsdekking die wij tot nu toe op een havenpagina hebben gezien.

De eerste en de laatste halve dag vaar je over een rivier

Deze stad ligt niet aan zee. Zij ligt aan een rivier, en de monding daarvan ligt ongeveer honderdzestig kilometer stroomafwaarts.

Dat betekent dat je bij vertrek een halve dag over binnenwater vaart voordat je de oceaan bereikt, en bij terugkomst opnieuw. Je vaart langs raffinaderijen, bruggen, scheepswerven en havenkranen.

Dat is voor sommige mensen een tegenvaller en voor andere juist het aardigste stuk. Wat het wel betekent is dat je op de dag van vertrek niet moet rekenen op zee vanaf het balkon.

Die ligging is precies de reden dat deze stad ooit groot is geworden. Zeeschepen konden tot hier komen, ver in het binnenland, en dat maakte haar in de achttiende eeuw de grootste stad van de Britse koloniën in Amerika.

Er wordt 12 maanden per jaar vertrokken en de verdeling is opvallend vlak: juni en juli tellen er negen, oktober twee en de rest vijf tot acht. Dat is een thuishaven die het hele jaar doorwerkt.

Zevenenveertig van de reizen duren zeven nachten en zestien tien nachten. Eenenvijftig dragen Bermuda als vaargebied en negenenzeventig de Caribbean; dat zijn de twee vaste bestemmingen hiervandaan.

De stad waar twee documenten zijn geschreven

In een bakstenen gebouw in het centrum is in 1776 de onafhankelijkheidsverklaring aangenomen en in 1787 de grondwet geschreven.

Die twee gebeurtenissen liggen elf jaar uit elkaar en zij zijn in dezelfde zaal gedaan, aan dezelfde tafels. Het gebouw is een voormalig provinciehuis dat toen al oud was, en het staat sinds 1979 op de werelderfgoedlijst.

Ernaast hangt een gebarsten klok van bijna een ton, die in 1752 in Londen is gegoten en die al bij de eerste proefslag scheurde. Hij is twee keer omgegoten en bleef barsten, en juist daardoor is hij een zinnebeeld geworden.

Deze stad is van 1790 tot 1800 de hoofdstad van het land geweest, terwijl de nieuwe hoofdstad in de moerassen werd gebouwd. Daarna is de macht vertrokken en de stad is dat nooit helemaal te boven gekomen.

Alles wat hierboven staat ligt binnen een halve vierkante kilometer en op ongeveer vier kilometer van de kade. Kaartjes voor de zaal zijn beperkt en gaan op tijd op; regel dat vooraf. Wij hebben de afstanden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Wat hier voor de Engelsen lag

Voor de Nederlandse bezoeker is er een laag onder deze geschiedenis die zelden wordt verteld.

Deze rivier heette bij de Nederlanders de Zuidrivier, tegenover de Noordrivier waaraan Nieuw-Amsterdam lag. De West-Indische Compagnie zette hier in 1626 een handelspost neer, ongeveer tegenover de plek waar deze stad nu ligt, om in bont te handelen met de plaatselijke bevolking.

Dat is niet uitgegroeid. De post is een aantal keren verlaten en heroverd, en in 1638 stichtten de Zweden een kolonie in hetzelfde gebied. Peter Stuyvesant heeft die in 1655 met een vloot ingenomen.

Negen jaar later namen de Engelsen alles over, en in 1682 kwam een Engelse Quaker die van de koning een enorm stuk land had gekregen en die hier een stad op een raster van rechte straten liet aanleggen.

Dat raster is er nog en het is het eerste van zijn soort in dit werelddeel geweest. Vrijwel elke Amerikaanse stad die daarna is aangelegd, is op dit voorbeeld gebaseerd.

Van die Nederlandse en Zweedse tijd is in de stad zelf vrijwel niets meer te zien, behalve een enkele plaatsnaam aan de overkant van de rivier en een oude Zweedse kerk in de zuidelijke wijken.

De gevangenis die de wereld heeft nagebouwd

Op een kwartier rijden van het centrum staat een gebouw dat een gevangenisstelsel heeft voortgebracht dat over de hele wereld is overgenomen.

Het is in 1829 gebouwd als een ster met celvleugels die vanuit een middelpunt uitwaaieren, zodat een enkele bewaker alle gangen kon overzien. Elke gevangene had een eigen cel met een eigen luchtplaats en zag niemand.

Het idee kwam van dezelfde Quakers en het was bedoeld als vooruitgang: geen lijfstraffen maar afzondering, zodat de gevangene tot inkeer zou komen. Daar komt het woord penitentiaire inrichting vandaan.

Het pakte anders uit. Mensen werden er gek van, en Charles Dickens schreef na een bezoek in 1842 dat hij deze straf wreder vond dan elke lichamelijke mishandeling. Toch is het model door meer dan driehonderd gevangenissen wereldwijd overgenomen.

Het gebouw is in 1971 gesloten en staat er nu als ruine bij, met ingestorte daken en bomen in de gangen. Je loopt er met een audiotour doorheen, en dat is een van de merkwaardigste bezoeken die deze stad te bieden heeft.

Waar je op moet letten

• Vrijwel alles komt van een rederij. Vergelijken kan alleen door uit te wijken.
• De prijzen zijn hier laag en vrijwel altijd zichtbaar; dat is uitzonderlijk.
• Reken op een halve dag rivier bij vertrek en bij terugkomst.
• Regel kaartjes voor de historische zaal vooraf. Die zijn beperkt.
• Het centrum ligt op vier kilometer van de kade.
• Er wordt hier het hele jaar door gevaren, met een lichte piek in juni en juli.