Cruises naar Miyako - Iwate

De kust die door de tsunami werd getroffen

Er komen 143 reizen langs in Miyako, aan de noordoostkust van Honshu in de prefectuur Iwate.

Deze plaats staat op geen enkele lijst van Japanse hoogtepunten en heeft toch een reden om te bestaan als aanloop: het is de toegang tot de Sanriku-kust, een van de spectaculairste kustlijnen van Japan, en het is een van de plaatsen die op 11 maart 2011 door de tsunami zijn getroffen.

De rederijen zijn Seabourn, Silversea Cruises, Princess Cruises en Azamara Cruises. Wat er verder op dezelfde reizen staat is Tokyo, Japan, Busan, Zuid-Korea, Hakodate, Japan en Aomori, Japan; dat rijtje met Ketchikan, Vancouver en Kodiak laat zien wat voor reizen dit zijn: de oversteken over de Stille Oceaan tussen Japan en Alaska.

Er wonen vijftigduizend mensen. De kade ligt bij de stad en het centrum begint op tien minuten lopen.

De naam Miyako betekent hoofdstad, gegeven door een keizer die hier in de twaalfde eeuw langskwam en vond dat de baai hem aan Kioto deed denken.

Jodogahama

Het strand waar deze plaats om bekendstaat, ligt op vijf minuten rijden en heet Jodogahama, het strand van het reine land.

Die naam komt van een monnik uit de zeventiende eeuw die vond dat het er uitzag als het boeddhistische paradijs. Wat er ligt zijn scherpe rotsformaties van wit ryoliet die als naalden uit het water steken, met dennen erop en met helder groenblauw water ertussen.

Er varen kleine boten tussen de rotsen door naar de Blauwe Grot, waar het licht van onder het wateroppervlak binnenkomt en de ruimte kobaltblauw kleurt. Die tocht duurt twintig minuten en gaat met roeiboten, want een motor past er niet.

Op het strand liggen witte kiezels in plaats van zand, en er kan gezwommen worden in juli en augustus.

De hele Sanriku-kust is een rias-kust: een verdronken bergland met diepe inhammen. Dat maakt hem mooi, en het is precies de reden dat een tsunami hier zo gevaarlijk is: de trechtervorm van elke inham stuwt de golf omhoog.

Ten noorden ligt de Kitayamazaki-kust met kliffen van tweehonderd meter over acht kilometer, bereikbaar via trappen en uitkijkpunten.

Wat er in 2011 gebeurde

Op 11 maart 2011 vond voor deze kust de zwaarste aardbeving in de Japanse geschiedenis plaats, met een kracht van negen.

De golf die volgde bereikte op sommige plaatsen aan deze kust bijna veertig meter hoogte. In Miyako liep het water tot ver de stad in; er kwamen ruim vijfhonderd inwoners om en het havengebied werd vernietigd.

In het naburige Taro stond een zeewering van tweeënhalve kilometer lang en tien meter hoog, in twee lagen, gebouwd na eerdere rampen in 1896 en 1933. Die werd het grote China van Taro genoemd en gold als de veiligste kustplaats van Japan. De golf sloeg er in 2011 overheen en brak de buitenste muur; ruim honderdvijftig mensen kwamen om.

Een deel van die muur is bewust als ruïne blijven staan, met een gedenkplaats erbij. Er zijn rondleidingen door bewoners die het hebben meegemaakt, en die vertellen het zonder opsmuk.

Langs de hele kust staan stenen met inscripties, sommige eeuwen oud, die waarschuwen niet beneden een bepaalde hoogte te bouwen. In een aantal dorpen zijn die genegeerd; in enkele niet, en daar bleven de huizen droog.

De wederopbouw is te zien: nieuwe zeeweringen, opgehoogd land, en woonwijken die naar hoger gelegen grond zijn verplaatst. Dat is voor een bezoeker een ongemakkelijk maar leerzaam onderwerp, en de streek stelt het niet verborgen.

Wat er verder is

Iwate is een dunbevolkte prefectuur met bergen, bossen en een eigen keuken.

Wat hier uit zee komt is zeewier, abalone, zeeegel en oester; de koude Oyashio-stroom en de warme Kuroshio komen voor deze kust bij elkaar, en dat maakt het een van de rijkste visgronden van Japan.

Wanko soba is het gebruik uit deze streek waarbij een ober kleine kommetjes boekweitnoedels blijft bijvullen tot je het deksel op je kom legt; er wordt bijgehouden hoeveel je er op hebt en vijftig is een gewoon aantal.

Morioka, de hoofdstad van de prefectuur, ligt op anderhalf uur rijden en heeft een kasteelpark en een kersenboom die dwars door een rotsblok is gegroeid.

Hiraizumi ligt verder zuidelijk en is werelderfgoed: het Chuson-ji-klooster daar heeft een gouden hal uit 1124 die volledig met bladgoud en parelmoer is bekleed en die in een beschermend gebouw staat.

De Ryusendo-grot op een uur rijden heeft ondergrondse meren met water dat zo helder is dat de bodem op vijfendertig meter diepte zichtbaar is.

Wanneer de schepen komen

Er zijn 11 maanden met aanlopen, met april als drukste maand.

Dat april bovenaan staat is de kersenbloesem, die in het noorden van Honshu later valt dan in de rest van het land: eind april in plaats van eind maart.

De zomer is hier koeler dan elders in Japan, met tweeëntwintig tot zesentwintig graden, doordat er een koude zeewind van de Stille Oceaan komt die yamase heet. Die brengt ook mist en die kan dagen blijven hangen.

Oktober en november geven het herfstblad, met twaalf tot achttien graden.

De winter is koud en droog aan deze kant, met sneeuw in het binnenland; er komt dan vrijwel geen aanbod langs.

Van augustus tot oktober is er kans op tyfoons.

Betalen gaat met yen, en buiten de stad is contant geld nodig. De bestemmingen liggen verspreid en er rijdt weinig openbaar vervoer, dus dit is een haven waar een excursie of een vooraf geregelde auto meer oplevert dan zelf uitzoeken.