Cruises naar Misty Fjords

Negenenvijftig reizen, en dit record staat in Anchorage

Misty Fjords staat bij ons met 59 boekbare reizen en met nul vertrekken. Dat tweede klopt, want dit is een wildernisgebied zonder kade, maar met de plaatsbepaling is iets grondig mis.

Onze coordinaten staan op eenenzestig komma twee graden noorderbreedte en honderdnegenenveertig komma acht west. Dat is zes kilometer van het centrum van Anchorage, de grootste stad van Alaska.

Het echte Misty Fjords ligt bij Ketchikan, helemaal in het zuiden van de staat, op vijfenvijftig komma zes noorderbreedte en honderddertig komma zes west. Het verschil is twaalfhonderddrieenzeventig kilometer.

Wij laten het record staan zoals het is aangeleverd, maar wij zeggen erbij wat het betekent. Op een kaart belandt deze halte ruim duizend kilometer ten noordwesten van waar het schip werkelijk vaart.

Er staat bovendien een tweede Misty Fjords-record in het bestand, op precies dezelfde plek en zonder een enkele reis eraan. Dat is samengevoegd met dit record en verder leeg.

De route wijst de echte plek aan

Dat de coordinaten fout zijn is niet een kwestie van mening. De reisbeschrijvingen geven de haltes op volgorde, en die volgorde laat zien waar het schip in werkelijkheid vaart.

Drieenveertig van de negenenvijftig reizen komen hier direct na Wrangell binnen, negen na Ketchikan. Erna volgt achtendertig keer Prince Rupert, negen keer Wrangell en zes keer Klawock.

Dat zijn allemaal plaatsen in het zuidelijke deel van de Inside Passage, binnen tweehonderd kilometer van Ketchikan. Precies daar ligt Misty Fjords ook echt.

Anchorage komt in geen van die routes voor. De stad ligt aan een heel andere kust, aan de Cook Inlet, en schepen die daarheen gaan varen dagen om de zuidpunt van het schiereiland heen.

De buurhavens die het systeem eruit haalt zijn Vancouver, Wrangell, Juneau en Prince Rupert. Dat rijtje klopt inhoudelijk; alleen de afstanden die wij eruit rekenen kloppen niet, want die worden gemeten vanaf een punt dat er niet hoort.

En dit is geen los geval

Toen wij de afstanden tot de buren nakeken viel er meer op. Twee van de vertrekhavens op deze pagina staan net zo goed op het verkeerde adres, en het zijn niet de minste.

Whittier staat bij ons op vierendertig graden noorderbreedte en honderdachttien west. Dat is Whittier in Californie, een voorstad van Los Angeles, drieduizend zevenhonderd kilometer van het Alaskaanse Whittier bij de Prince William Sound.

Seward staat op zevenendertig graden noorderbreedte en honderdeen west. Dat is Seward in Kansas, midden in de Verenigde Staten, vierduizend tweehonderdzevenendertig kilometer van het Alaskaanse Seward.

Dat zijn geen obscure records. Whittier en Seward zijn de twee havens waar vrijwel elk Alaska-schip dat niet in Vancouver of Seattle keert zijn passagiers wisselt; er hangen driehonderdtweeentachtig en tweehonderdzes afvaarten aan.

Bij alle drie staat Verenigde Staten in het landveld, en dat klopt dan weer. Het patroon is telkens hetzelfde: er bestaat een gelijknamige plaats elders in het land, en de plaatsbepaling is daarop uitgekomen.

Anchorage zelf staat wel goed, op zes kilometer van waar het Misty Fjords-record is beland. Dat maakt het extra navrant: de juiste plek staat er gewoon in, alleen onder een andere naam.

Wat je ziet als je er bent

Misty Fjords is een nationaal monument van ruim negenduizend vierkante kilometer, aangewezen in 1978 en onderdeel van het Tongass National Forest. Het ligt een kilometer of veertig ten oosten van Ketchikan.

Wat je ziet zijn wanden van graniet die tot zo'n negenhonderd meter recht uit het water omhoog komen, met daarboven bos en sneeuw. De twee bekendste zijarmen heten Rudyerd Bay en Walker Cove.

Halverwege het Behm Canal staat New Eddystone Rock, een vulkanische pilaar van ruim zeventig meter die los in het water staat. George Vancouver noemde hem naar de Eddystone-vuurtoren voor de Engelse kust.

De naam is letterlijk bedoeld. Hier valt jaarlijks rond de vierduizend millimeter regen, en de laaghangende mist tussen de wanden is eerder regel dan uitzondering; dat is ook precies waar het gebied zijn aanblik aan ontleent.

Hoe je er komt verschilt per schip. Grote schepen varen het Behm Canal in en weer uit, kleinere schepen gaan met zodiacs de zijarmen in, en vanuit Ketchikan vliegen watervliegtuigen af en aan.

Aan land komen is er nauwelijks bij. Er is geen plaats, geen weg en geen steiger van betekenis; wat je krijgt is uitzicht vanaf het water of vanuit de lucht.

Van driehonderdzesendertig tot elfhonderd euro per nacht

Bij tweeenvijftig van de negenenvijftig reizen staat een bedrag, oftewel achtentachtig procent. Dat is voor deze site hoog; de zeven reizen zonder prijs zijn alle zeven van dezelfde expeditieaanbieder.

De bedragen lopen van vierduizend driehonderdvijf tot vierentwintigduizend driehonderdachtenzestig euro, maar de reizen verschillen sterk in lengte. Per nacht wordt het bruikbaar: van driehonderdzesendertig tot elfhonderd euro, met zevenhonderdzesentachtig als middelste waarde.

De spreiding zit vooral binnen een rederij. Windstar Cruises loopt van driehonderdzesendertig tot elfhonderd euro per nacht, en dat is een factor drie bij dezelfde aanbieder en hetzelfde gebied.

Seabourn zit strakker, van vierhonderdvijftien tot negenhonderdachtentwintig. Die vaart hier ook de meeste reizen: zevenendertig van de negenenvijftig, tegen veertien voor Windstar en acht voor de derde.

Dat is over de hele linie een hoog niveau, en dat past bij wat hier vaart. De schepen zijn Seabourn Encore, Star Seeker, MS Roald Amundsen en MS Fridtjof Nansen, en dat zijn allemaal schepen van een paar honderd passagiers.

De lengtes lopen sterk uiteen. Zeventien reizen duren zeven nachten en vijftien veertien, maar er staan ook reizen van meer dan dertig nachten bij; dat zijn overtochten over de Stille Oceaan.

Zes maanden, en juli en augustus zijn de piek

Er wordt 6 maanden per jaar langsgevaren. augustus telt vijftien passages, augustus ook vijftien, juni twaalf, mei elf, september vijf en april een.

Van oktober tot en met maart komt hier niets. Dat is het hele Alaska-seizoen: de schepen verkassen in het najaar naar warmer water en komen pas in mei terug.

Tweeenveertig aanlopen vallen in 2027 en zeventien in 2028. De vertrekhavens zijn vierendertig keer Vancouver, zeventien keer Juneau en verder Seward, Tokio, Osaka, Seattle en Whittier met een tot drie.

Alle negenenvijftig reizen dragen Noord Amerika en Alaska, en dat klopt. Acht dragen daarnaast Azie en Indische Oceaan, en dat leek ons het natrekken waard.

Het klopt ook. Die acht zijn overtochten die in Tokio of Osaka beginnen en via Hokkaido en de Aleoeten naar Alaska varen; een ervan duurt vijfendertig nachten. Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• Dit record staat twaalfhonderd kilometer fout. Het ligt bij ons zes kilometer van het centrum van Anchorage.
• De route laat zien waar je wel bent. Tussen Wrangell en Prince Rupert, in het zuiden van de Inside Passage bij Ketchikan.
• Whittier staat in Californie en Seward in Kansas. Twee hoofdvertrekhavens voor Alaska, samen goed voor bijna zeshonderd afvaarten.
• Je komt hier niet aan land. Er is geen plaats en geen weg; je ziet het vanaf het water of vanuit een watervliegtuig.
• Reken op regen. Rond de vierduizend millimeter per jaar, en de mist hoort bij het uitzicht.
• Binnen een rederij scheelt het een factor drie. Windstar loopt van driehonderdzesendertig tot elfhonderd euro per nacht.
• Het seizoen duurt zes maanden. Van april tot en met september, met juli en augustus als piek.