Cruises vanuit Boekarest

Het beginpunt van de Donau, maar niet de kade

Er komen 131 reizen langs in Boekarest, waarvan 56 riviercruises, en 56 reizen beginnen of eindigen hier, vanaf €2.883 per persoon.

Wat je moet weten voordat je boekt: het schip ligt niet in Boekarest. De stad ligt zestig kilometer van de Donau, aan een riviertje dat voor cruiseschepen onbevaarbaar is. Wie hier inscheept, vliegt naar Boekarest, blijft er meestal een nacht, en wordt daarna in ruim een uur naar de kade in Giurgiu gebracht.

Dat Giurgiu ook in de buurhavenlijst staat, Budapest, Belgrado, Rousse en Osijek, is daar de bevestiging van.

De rederijen zijn Emerald Cruises, Scenic River Cruises en Celebrity Cruises. De schepen zijn Emerald Star, Scenic Crystal, Scenic Amber en Emerald Destiny.

Dit is het benedenstroomse eindpunt van de Donau-riviercruises. De klassieke route loopt van hier naar Boedapest of verder naar Passau, tegen de stroom in, in acht tot vijftien dagen.

Klein Parijs, en wat ervan over is

Boekarest heeft bijna twee miljoen inwoners en werd voor de Tweede Wereldoorlog het Parijs van het Oosten genoemd.

Dat was geen loze vergelijking. De stad kreeg in de late negentiende eeuw brede lanen naar Frans voorbeeld, een triomfboog die op die in Parijs lijkt, en gebouwen in belle époque en art nouveau. De Roemeense elite studeerde in Frankrijk en bouwde daarnaar.

Wat daarvan overbleef is aangetast door drie dingen: de bombardementen van 1944, de aardbeving van 1977 die ruim vijftienhonderd mensen doodde en tientallen gebouwen liet instorten, en de sloopwoede van Ceaușescu in de jaren tachtig.

Die laatste is het zichtbaarst. Voor zijn Centrum Civic is een vijfde van de historische binnenstad afgebroken: kerken, kloosters en tienduizenden woningen. Enkele kerken zijn op rails verplaatst en achter flats verstopt om ze te redden; die staan er nog, ingeklemd.

Wat er wél staat is het paleis van het parlement, het grootste bestuursgebouw ter wereld naar volume en het zwaarste gebouw dat er is. Ruim tweeduizend kamers, marmer uit eigen groeven, en het is bij de val van het regime in 1989 nog niet af geweest. Er zijn rondleidingen, en die laten zien hoe leeg zo'n gebouw kan zijn.

Wat de moeite is

De stad geeft zich niet gemakkelijk, en dat maakt haar interessanter dan de meeste Donau-eindpunten.

Het openluchtmuseum in het Herăstrău-park heeft driehonderd complete boerderijen, molens en houten kerken uit alle streken van het land, steen voor steen hierheen gebracht. Dat is de snelste manier om te zien hoe verschillend Roemenië van binnen is.

Het historisch centrum, Lipscani, is een netwerk van straten met cafés en met de resten van het vorstelijk hof van Vlad Țepeș, de vijftiende-eeuwse heerser die model stond voor Dracula. Van dat hof is een kelder over.

De Stavropoleos-kerk uit 1724 is klein en heeft een binnenhof met grafstenen en een gevel met steensnijwerk in Brâncovenesc-stijl, een bouwtrant die alleen hier voorkomt.

Het Athenaeum is de concertzaal uit 1888, met een ronde koepel en een fries van vijfentwintig meter die de geschiedenis van het land vertelt. Er wordt nog wekelijks gespeeld.

Op het Revolutieplein staat het balkon waarvandaan Ceaușescu op 21 december 1989 zijn laatste toespraak hield en werd uitgejouwd; vier dagen later was hij dood. De kogelgaten in de gevels eromheen zijn niet allemaal weggewerkt.

Wat je onderweg ziet

De reis zelf begint stroomopwaarts van Giurgiu en de eerste dagen zijn de minst bekende van de hele Donau.

De rivier vormt hier de grens tussen Roemenië en Bulgarije, en dat is de armste hoek van de Europese Unie. Wat je vanaf het dek ziet is vlak land, ooibos, reigers en aalscholvers, en dorpen met paard-en-wagen.

Rousse aan de Bulgaarse kant is de eerste aanloop, met huizen uit de belle époque en met het rotsklooster van Basarbovo en de graven van Ivanovo in de buurt.

Verder stroomopwaarts liggen Veliko Tarnovo, de oude Bulgaarse hoofdstad op drie heuvels, en Vidin met het middeleeuwse fort Baba Vida.

Daarna komt de IJzeren Poort, de kloof waar de Donau tussen de Karpaten en de Balkan door breekt: honderdvierendertig kilometer lang en op het smalste punt honderdvijftig meter breed, met wanden van driehonderd meter. In de rots is het hoofd van Decebalus uitgehakt, de laatste koning van Dacië; dat is met veertig meter het grootste rotsbeeld van Europa en het is in de jaren negentig gemaakt.

De twee stuwdammen daar hebben het waterpeil met tientallen meters verhoogd. Het eiland Ada Kaleh, met een Turkse gemeenschap en een moskee, is daarbij onder water verdwenen.

Wanneer de schepen komen

Er zijn 6 maanden met aanlopen, met oktober als drukste maand.

Het seizoen loopt van april tot november. Oktober is de piek en dat is ook de aangenaamste maand: vijftien tot tweeëntwintig graden, de oevers kleuren, en de zomerhitte is weg.

In juli en augustus loopt het kwik in Boekarest op tot vijfendertig graden en meer; de stad ligt in een vlakte en houdt de warmte vast.

April en mei zijn zacht en groen, met vijftien tot tweeëntwintig graden.

Waar je op deze rivier rekening mee houdt is de waterstand. Bij langdurige droogte wordt het benedenstroomse deel te ondiep en bij hoogwater passen de schepen niet onder de bruggen; in beide gevallen wordt er met bussen omgereden of overgestapt op een ander schip. Op dit traject speelt vooral de droogte.

Betalen gaat met de leu, niet met de euro, ook al is Roemenië lid van de Europese Unie. Pinnen kan overal in de stad. Het land is naar Europese maatstaven goedkoop, en een taxi of een rit met de app kost een fractie van wat je gewend bent.