Cruises naar Boca De Valeira

Er staan geen coordinaten bij dit record

Er komen 32 reizen langs in Boca De Valeira en er vertrekt er geen enkele. Het veld met coordinaten is leeg, dus op de kaart is deze plek niet te vinden.

Waar het om gaat is een gehucht aan de monding van een zijrivier van de Amazone, ongeveer vijfendertig kilometer stroomafwaarts van Parintins. Er wonen naar schatting vijfenzeventig tot honderd mensen.

Er is geen steiger en er is geen weg. Het schip gaat voor anker in de hoofdstroom en zet passagiers met sloepen aan land op een modderige oever.

Alle drieendertig reizen dragen de westelijke Middellandse Zee als vaargebied, en alle drieendertig dragen ook Manaus. Wij hebben op de pagina's van Manaus en Parintins laten zien waar die tag vandaan komt; er is hier geen Middellandse Zee.

Bij negen van de drieendertig reizen ontbreekt de prijs. januari telt vijftien aanlopen en februari acht; van april tot en met september komt er niets.

Wat er gebeurt als het schip voor anker gaat

Deze stop verloopt anders dan elke andere op deze site, en het is goed om vooraf te weten wat je aantreft.

Zodra het schip ligt, komen er kano's naar de sloepen toe. Aan wal staan bewoners, voor een groot deel kinderen, met dieren op hun arm: luiaards, kaaimannen, apen en papegaaien. Zij poseren voor foto's en verwachten daar een klein bedrag voor.

Een deel van hen draagt verentooien en beschildering. Die horen niet bij de eigen cultuur van dit dorp maar zijn overgenomen omdat bezoekers dat blijkbaar verwachten.

Er is een school, een kerk en een handvol houten huizen op palen. Je loopt het geheel in twintig minuten rond, en verder is er een pad het bos in.

Er wordt daarnaast handwerk verkocht: houtsnijwerk, kettingen en manden. Dat is voor het dorp de tweede inkomstenbron naast de fooien.

Waarom deze stop omstreden is

Er wordt in de cruisewereld al jaren gediscussieerd over deze aanloop, en die discussie verdient hier een plaats.

Het bezwaar is dat er een schouwspel is ontstaan waarin armoede en kinderen het product zijn. Passagiers stappen aan wal, maken foto's van kinderen met dieren, geven een dollar en varen weer weg; er zijn reizigers die dat als vernederend hebben beschreven en er zijn rederijen die de stop hebben geschrapt.

Daar staat tegenover dat het dorp zelf geen alternatief inkomen heeft en dat de bewoners er zelf voor kiezen. Er is nooit een bericht geweest dat zij eraf willen; het geld gaat rechtstreeks naar de gezinnen en niet naar een tussenpersoon.

Er is nog iets wat vaak verkeerd wordt begrepen. Dit is geen geisoleerde inheemse gemeenschap maar een dorp van rivierbewoners, met telefoons, een school en een generator; de verentooien zijn aangeleerd en de mensen spreken Portugees.

Wij spreken hier geen oordeel uit. Wat wij wel doen is de feiten geven, want een routelijst met een plaatsnaam vertelt hier niets over wat je aantreft.

Wat je kunt doen als je gaat

Er zijn een paar dingen die het verschil maken tussen een pijnlijk bezoek en een fatsoenlijk bezoek.

Neem contant geld mee in kleine coupures, in dollars of reais. Aan boord kun je dat niet meer regelen als je eenmaal in de sloep zit, en zonder klein geld sta je met lege handen.

Vraag toestemming voordat je iemand fotografeert, ook bij kinderen, en betaal daarvoor. Dat is hier de afspraak en het wordt als vanzelfsprekend beschouwd.

Koop liever handwerk dan alleen foto's te betalen. Dat kost meer maar het is een gewone transactie in plaats van een fooi, en het is wat de mensen zelf het liefst verkopen.

Houd er rekening mee dat de dieren wild gevangen zijn. Wie daar bezwaar tegen heeft, kan die foto's laten en aan wal gaan zonder eraan mee te doen; dat kan zonder gedoe.

De rivier eromheen

Wat je hier verder ziet is het water, en dat is de reden dat deze stop op de routes staat.

De Amazone is op deze hoogte enkele kilometers breed en de zijrivier waar dit dorp aan ligt is donker van kleur door de humuszuren uit het bos. Waar die twee samenkomen, lopen twee kleuren water een eind naast elkaar door zonder te mengen.

In de sloepen wordt langs de oevers gevaren, en er is een reele kans op roze rivierdolfijnen, brulapen en luiaards in de bomen. Dat is voor veel mensen het interessantste deel van de dag.

Het waterpeil verschilt hier tussen het natte en het droge seizoen tien tot vijftien meter. In de maanden dat de schepen komen staat het hoog, en dan varen de sloepen tussen de boomkruinen door.

Neem muggenwerende middelen mee en houd rekening met hoge luchtvochtigheid en felle zon. Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• Er staan geen coordinaten bij dit record; op de kaart is deze plek onvindbaar.
• Neem klein contant geld mee. Zonder dat sta je met lege handen.
• Vraag toestemming voor foto's en betaal ervoor; dat is hier de afspraak.
• Dit is geen geisoleerde inheemse gemeenschap maar een dorp van rivierbewoners.
• De westelijke Middellandse Zee klopt niet; die komt van het Manaus-record.
• Van april tot en met september komt hier niets.