Cruises vanuit Arrecife, Lanzarote, Canary Islands

Een eiland dat door een uitbarsting van zes jaar is gemaakt

Er komen 852 reizen langs in Arrecife en er vertrekken er 59. De haven ligt aan de hoofdstad van Lanzarote, en dat eiland ziet eruit als geen ander in Europa.

Tussen 1730 en 1736 barstte in het zuidwesten een reeks vulkanen uit die zes jaar achtereen doorging. Een kwart van het eiland verdween onder de lava, elf dorpen werden bedolven en de bewoners vluchtten grotendeels naar andere eilanden.

Wat overbleef is een landschap van zwarte en roodbruine kegels zonder begroeiing, en dat is nu het Nationaal Park Timanfaya. Het lijkt niet op wat je van een Canarisch eiland verwacht, en dat is precies de reden om hier van boord te gaan.

De reizen die hier langskomen vertrekken uit Santa Cruz de Tenerife (285), Las Palmas (167) en Southampton (70). De havens die het vaakst op dezelfde reizen staan zijn La Palma, Puerto Del Rosario, Madeira en San Sebastián de la Gomera, Canary Islands.

In Timanfaya wordt op aardwarmte gekookt

Het park is alleen met een bus over een vaste route te bezoeken; zelf rondlopen mag niet, want de korst is dun en het gebied is beschermd.

Die rit van veertien kilometer gaat door een dal van lavastromen en slakkenkegels, met uitleg onderweg. Bij het bezoekerscentrum wordt gedemonstreerd hoe heet het er vlak onder de grond nog is: struikgewas in een gat vat binnen seconden vlam, en water in een pijp komt er als een geiser uit.

Op een paar meter diepte is het daar rond de vierhonderd graden. In het restaurant wordt op een rooster boven zo'n opening gegrild, zonder enige brandstof.

Reken op ruim een uur rijden vanaf de haven en op wachttijd bij de ingang, want er mag maar een beperkt aantal bussen tegelijk het park in. Wij hebben de tarieven, openingstijden en reistijden niet ter plaatse gecontroleerd.

Eén kunstenaar heeft bepaald hoe dit eiland eruitziet

Dat Lanzarote geen hoogbouw heeft en dat de huizen wit zijn met groene of blauwe kozijnen, is geen toeval maar beleid, en het gaat terug op één man.

César Manrique, hier geboren in 1919, kwam in 1966 terug uit New York en zette zich in voor bouwregels die het eiland voor massatoerisme moesten behoeden: geen gebouwen hoger dan een palmboom, geen reclameborden langs de wegen, en een vaste kleurstelling.

Hij maakte ook een reeks plekken waar bouwwerk en landschap in elkaar overlopen. Zijn eigen huis is bovenop een lavastroom gebouwd, met woonvertrekken in vijf luchtbellen die in het gestolde gesteente zaten.

De bekendste is de Jameos del Agua, een ingestorte lavatunnel met een onderaardse zoutwaterplas erin waarin een blinde, witte krab van een centimeter leeft die nergens anders ter wereld voorkomt.

Verder naar het noorden ligt Mirador del Río, een uitkijkpunt dat in de rotswand is uitgehakt op vierhonderd meter boven zee, met zicht op het eiland La Graciosa. Van buiten zie je er vrijwel niets van.

Wijn uit gaten in de as

In het gebied La Geria wordt wijn verbouwd op een manier die nergens anders bestaat.

Er valt op Lanzarote maar rond de honderdvijftig millimeter regen per jaar, en dat is te weinig voor druiven. De boeren graven daarom trechtervormige kuilen in de laag vulkanische as, zetten er één stok in en bouwen er een halvemaanvormig muurtje van lavastenen omheen tegen de passaat.

Die as neemt 's nachts de dauw op en geeft die overdag aan de wortels af. Zo groeit er malvasía op een eiland waar het bijna niet regent, en het hele dal ligt vol met die kuilen naast elkaar.

Het is een halfuur rijden vanaf de haven en het is te combineren met Timanfaya, want ze liggen naast elkaar. Er zijn bodega's waar geproefd kan worden.

Arrecife zelf is een werkstad met een lagune in het midden, een klein kasteel op een eilandje en een strandje aan de boulevard. Het is in een uur bekeken en het is niet waarvoor je komt.

Winter, en verder vrijwel niets

Bij de vertrekken telt februari 14 afvaarten, januari 13 en maart 13. Van mei tot en met oktober vertrekt hier niets.

Dat is voor de Canarische Eilanden het normale beeld. De aantrekkingskracht is juist dat het hier in de winter twintig graden is terwijl Noord-Europa in de kou zit; in de zomer is er in Europa genoeg alternatief dichter bij huis.

Bij de aanlopen ligt dat minder scherp, want de eilanden liggen ook op de route van en naar de Caraïben en Afrika. 420 van de 852 reizen duren vijf tot zeven dagen en 324 veertien dagen of langer.

Wat je moet meenemen is wind. De passaat waait hier vrijwel altijd, en dat maakt het aangenaam bij vijfentwintig graden en fris bij achttien. Aan de kust staat het harder dan in het binnenland.

De rederijen die hier langskomen zijn MSC Cruises en CroisiEurope, met P&O op 196 aanlopen, MSC op 163 en TUI op 153.

Waar je op moet letten

• Timanfaya kan alleen met de parkbus; reken op wachttijd bij de ingang.
• La Geria ligt ernaast en is goed te combineren.
• De bouwregels van Manrique verklaren waarom het eiland eruitziet zoals het eruitziet.
• Alleen in de winter vertrekken hier reizen; van mei tot oktober geen enkele.
• Neem iets winddichts mee. De passaat staat hier vrijwel altijd.