Cruise Ecuador

Vierenveertig havens die vrijwel allemaal Galápagos zijn

Er zijn 718 boekbare reizen die Ecuador aandoen, langs 46 havens. San Cristóbal draagt er 267, Baltra 257, Fernandina 226, Noord-Seymour 225 en Genovesa 202.

Die namen zijn geen havens in de gewone zin. Het zijn landingsplaatsen op de Galápagoseilanden, duizend kilometer voor de kust, en op de meeste ervan woont niemand. Je gaat er met een zodiac aan land op een strand of een rotsplateau, in een gezelschap van hooguit zestien mensen met een vergunde gids erbij.

Van het vasteland staat alleen Quito in de lijst, met 182, en dat is een luchthavenvermelding: je vliegt daarheen en stapt over op een binnenlandse vlucht van twee uur naar de eilanden.

270 van de 718 reizen duren vijf tot zeven dagen. De goedkoopste begint bij €1.173 per persoon, en dat is een van de hoogste startbedragen op deze site; er varen maar eenendertig verschillende schepen en 200 reizen staan geboekt als expeditiecruise.

Waarom hier alles aan regels gebonden is

Deze eilanden zijn sinds 1959 nationaal park en sinds 1978 werelderfgoed; ze stonden op de allereerste lijst die Unesco heeft vastgesteld.

Dat vertaalt zich in een stelsel dat je nergens anders in dit aanbod tegenkomt. Een schip mag alleen varen met een route die het park vooraf heeft goedgekeurd, en die route ligt voor twee weken vast; twee schepen mogen niet op dezelfde plek tegelijk landen. Aan wal blijf je op uitgezette paden, je gaat nooit zonder gids, en je mag geen dieren aanraken of voeren, ook niet als ze naar je toe komen.

Er wordt bovendien gecontroleerd op wat je meeneemt. Zaden, vers voedsel en aarde aan schoenen zijn verboden, want de grootste bedreiging voor deze eilanden zijn soorten die er niet horen: geiten, ratten, katten en planten die met schepen zijn meegekomen.

Bij aankomst betaal je een toegangsbedrag voor het park en een doorreiskaart. Die bedragen zijn in 2024 verhoogd; kijk het actuele tarief na, want het wordt bij aankomst contant gevraagd.

Wat je ervoor terugkrijgt is dat de dieren niet bang zijn. Ze hebben nooit geleerd dat mensen gevaarlijk zijn, en dat is de reden dat je hier op twee meter van een zeeleeuw of een leguaan staat zonder dat die opkijkt.

Wat Darwin hier zag

Charles Darwin was in 1835 vijf weken op deze eilanden, als natuuronderzoeker aan boord van een Brits opnameschip.

Wat hij opmerkte kwam pas later op zijn plaats. De spotlijsters op de verschillende eilanden verschilden van elkaar, en de gouverneur vertelde hem dat je aan het schild van een reuzenschildpad kon zien van welk eiland hij kwam. Terug in Engeland bleek uit zijn verzameling vinken dat ook die per eiland verschilden, vooral in de vorm van de snavel.

Daaruit is het idee gegroeid dat soorten niet vaststaan maar uiteenlopen als ze gescheiden raken en zich aan verschillende omstandigheden aanpassen. Het duurde daarna nog vierentwintig jaar voor hij het opschreef.

De eilanden zijn geologisch jong en ze ontstaan nog steeds boven een hotspot in de aardmantel, waarbij de plaat naar het oosten schuift. De oostelijke eilanden zijn daardoor het oudst en het meest afgesleten; Fernandina in het westen is het jongst en heeft nog een actieve vulkaan.

Dat verklaart waarom soorten zich hier konden splitsen: elk eiland is een eigen laboratorium met een eigen leeftijd, hoogte en begroeiing.

Wat je ziet, en waar

De dieren waar mensen voor komen zitten niet allemaal op dezelfde plek, en dat is waarom de route uitmaakt.

Reuzenschildpadden leven in het hoogland van Santa Cruz en op Isabela; in het wild zie je ze grazend in de vochtige zone. Er zijn er een aantal die de negentiende eeuw hebben meegemaakt.

Zeeleguanen liggen op de zwarte lavarotsen van vrijwel elk eiland. Ze zijn de enige hagedis ter wereld die in zee foerageert: ze duiken tot vijftien meter om algen van de rotsen te grazen en niezen daarna het zout weer uit.

De blauwvoetgent, met poten in een kleur die je niet gelooft tot je hem ziet, broedt op Noord-Seymour en Española. De aalscholver die niet meer kan vliegen zit alleen op Fernandina en Isabela; die heeft zijn vleugels verloren omdat er geen roofdieren waren en zwemmen belangrijker werd.

Op Genovesa zitten fregatvogels en drie soorten genten bij elkaar. Bij Kicker Rock voor San Cristóbal snorkel je tussen haaien en roggen door een spleet in een rots.

Er is één ding dat mensen verrast: het water is koud. De Humboldtstroom voert koud water vanaf Chili aan, en op de evenaar zwem je hier in achttien tot vierentwintig graden. Een wetsuit is geen overdaad en wordt aan boord verstrekt.

Twee seizoenen die allebei iets opleveren

Januari telt 99 reizen, oktober 65 en december 62. April komt uit op 32 en mei op 28. Dat is voor deze site een opvallend vlak jaar, en de reden is dat de eilanden het hele jaar te bezoeken zijn.

Er zijn twee seizoenen en ze verschillen wezenlijk. Van december tot mei is het warm en vochtig, met korte buien, kalme zee en water van vierentwintig tot zesentwintig graden; de begroeiing is groen en het is het broedseizoen van de zeeschildpadden en de landvogels.

Van juni tot november is het koeler en droger, met een hardnekkige nevel die garúa heet, ruwere zee en water rond de achttien graden. Dat klinkt minder aantrekkelijk maar het is de tijd dat de zee het rijkst is: er komt voedsel omhoog met de stroming, en dat betekent meer vogels, meer walvissen en actievere zeeleeuwen.

Wie vooral wil snorkelen kiest de warme tijd; wie voor de dieren komt heeft aan de koele niets tekort.

De rederijen zijn Hurtigruten Expeditions, Silversea Cruises, Celebrity Cruises en Seabourn, met Silversea op 196 reizen, Hurtigruten op 182 en Celebrity op 124. Die drie samen dragen vrijwel het hele aanbod.

De vertrekhavens zijn Quito, San Cristobal Island, Galapagos Islands en Lima. San Cristóbal staat op 182, Baltra op 122, Quito op 95 en Lima op 89.

Praktisch, en het vasteland

Nederlanders hebben voor Ecuador geen visum nodig. De vlucht naar Quito of Guayaquil duurt met één overstap ongeveer vijftien tot achttien uur, en daar komt de binnenlandse vlucht naar de eilanden van twee uur bij.

Quito ligt op tweeduizend achthonderdvijftig meter hoogte en dat merk je. Wie er een dag blijft doet er verstandig aan het rustig aan te doen; hoogteziekte is er gewoon. De historische binnenstad staat sinds 1978 op de Werelderfgoedlijst en is een van de best bewaarde koloniale centra van Zuid-Amerika.

De munt is de Amerikaanse dollar. Ecuador heeft zijn eigen munt in 2000 afgeschaft na een financiële crisis, en betaalt sindsdien met dollars; neem kleine biljetten mee, want op grote wordt vaak niet gewisseld.

Op de eilanden is het aanbod aan winkels beperkt en de prijzen liggen hoog omdat alles wordt aangevoerd. Neem zonnebrand, medicijnen en wat je nodig hebt van huis mee.

Er staat op de eilanden geen bagagebeperking maar wel een streng landbouwtoezicht bij vertrek van het vasteland. Vers fruit, noten en zaden mogen niet mee en worden ingenomen.

Waar je op moet letten

• De route ligt vooraf vast en bepaalt welke dieren je ziet; vergelijk die voor je boekt.
• Het water is koud, ook op de evenaar. Een wetsuit is geen overbodige luxe.
• Reken op een toegangsbedrag bij aankomst, contant.
• Neem geen zaden, fruit of aarde mee; daar wordt op gecontroleerd.
• Quito ligt op bijna drieduizend meter; doe het er rustig aan.
• Beide seizoenen zijn goed, maar ze leveren iets anders op.